CECILIA SIQUEIRA, FERNANDO LIMA!!!

The 2009 Brazilian Music Institute in Gainesville, Florida featuring CECILIA SIQUEIRA (Uruguay) and FERNANDO LIMA (Brasil)

Momix! Η διασημότερη ομάδα αθλητικού χορού στον κόσμο!

Momix 2006 teatro Municipal Rio de Janeiro

«Best of Momix» - Ένα οπτικοακουστικό υπερθέαμα, απαράμιλλης ομορφιάς. Ένας μαγικός συνδυασμός των καλύτερων στιγμών των Momix, εμπνευσμένο και τόσα άρτια δομημένο, που συνθέτει κατ’ ουσίαν μια νέα, ξεχωριστή παράσταση. Μια παράσταση με όλα εκείνα τα γοητευτικά χαρακτηριστικά που κάνουν τους Momix λαοφιλείς και ακαταμάχητους.

«Best of Momix»

Η διασημότερη ομάδα αθλητικού χορού στον κόσμο από 1 έως 6 Δεκεμβρίου στο Παλλάς

Ο φημισμένος χορογράφος, ο μάγος της σκηνής Moses Pendleton, επιστρέφει με μια παράσταση πέρα από τα συνηθισμένα… Οι μάγοι των παραστατικών τεχνών, οι χορευτές-θαυματοποιοί, οι ηθοποιοί-ακροβάτες, οι μίμοι-ταχυδακτυλουργοί, οι ΜΟΜΙΧ, επιστρέφουν με τις καλύτερες στιγμές όλων των παραστάσεών τους.

Ο Μόουζες Πέντλετον, ένας από τους πλέον εμπνευσμένους, ταλαντούχους και καταξιωμένους παγκοσμίως χορογράφους της γενιάς του, έγινε διάσημος σαν ιδρυτής πρώτα της περίφημης ομάδας Pilobolous και μετά των MOMIX. Χορογράφος, σκηνοθέτης, μουσικός επιμελητής, φωτιστής, σκηνογράφος και ενδυματολόγος όλων των παραστάσεων του, αντλεί τις ιδέες του από τα προσωπικά του βιώματα, ανάγοντας μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας σε σημεία αιχμής, φωτίζοντάς τα κάτω από άλλη οπτική γωνία, τονίζοντας την ιδιαιτερότητα και την σημαντικότητα της επιρροής τους στον άνθρωπο.

Η ζωή του στο αστικό μητροπολιτικό κέντρο της Νέας Υόρκης γέννησε κάποτε το περίφημο «MOMIX-Classic». Η παρατηρητικότητα του στις ώρες της απομόνωσης του στην έρημο δημιούργησε το «Opus Cactus». Η ταυτόχρονη αγάπη και αφοσίωση που είχε πάντα στον κλασικό αθλητισμό αλλά και στα ομαδικά αθλήματα, υπήρξαν οι αιτίες για την παρουσίαση αριστουργημάτων όπως το αξέχαστο «Baseball». Στη δημιουργία «Lunar Sea», ο Moses Pendleton φαντάζεται το Φεγγάρι ως ένα φιλικό προς τον άνθρωπο και κατοικήσιμο δορυφόρο. Πολυσύχναστο μάλιστα και με έντονη νυχτερινή ζωή!

«Best of Momix» λοιπόν, οι καλύτερες στιγμές της μακροχρόνιας καριέρας τους, για 6 μοναδικές παραστάσεις από 1 έως 6 Δεκεμβρίου 2009 στο Θέατρο Παλλάς.

Πηγή: Καθημερινή

Δημήτρης Ραβάνης-Ρεντής... Ποιήματα για το Πολυτεχνείο

Ρεπορτάζ για ένα ζεστό Νοέβρη

Ο Δημήτρης Ραβάνης-Ρεντής ήταν παρών στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973 και τα ποιήματα που περιλαμβάνει η ποιητική συλλογή "Ρεπορτάζ από ένα ζεστό Νοέβρη" τα έγραψε εν θερμώ, εκείνες τις μέρες. Η συλλογή κυκλοφόρησε σε καμιά δεκαριά χειρόγραφα αντίτυπα χέρι με χέρι, παράνομα, αμέσως μετά την καταστολή της εξέγερσης. Μετά τη μεταπολίτευση εκδόθηκε σε κανονικό βιβλίο από τον Κέδρο και σε δεύτερη έκδοση το 1983 από τη Σύγχρονη Εποχή.

ΣΤΟ ΔΙΟΜΗΔΗ ΚΟΜΝΗΝΟ


«Μεταξύ των φονευθέντων,
είναι ο Διομήδης Κομνηνός,
ετών 17, με βεβαρυμένον πα¬ρελθόν».
Εφημερίδες — από επίσημη
ανακοίνωση.



Βεβαίως,
είχε βεβαρυμένο παρελθόν ο Διομήδης.

Πέντε χρονών, στους ώμους του πατέρα του
φώναζε για λευτεριά στην Κύπρο,
δέκα χρονών, ξυπόλυτος,
με μια φέτα ψωμί στην τσέπη,
βάδιζε στην πορεία της ειρήνης,
στα δώδεκα ζητούσε δημοκρατία.

Στα δεκαεπτά
μ’ ένα πλακάτ στο χέρι:
ψωμί - παιδεία - ελευθερία.


ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ

Ναι, έρχομαι από ΕΚΕΙ.
Τι μέρα είναι σήμερα;
Απ’ την Τετάρτη μπήκα μέσα.
Τι να σας πω;
Κόσμος πολύς στα κάγκελα, στο δρόμο, στην αυλή,
στα κάγκελα δεμένα χέρια,
χέρια, πλακάτ, κεφάλια, όπλα,
τι να σας πω;
Και βέβαια είχε αίμα.
Μήπως έχετε ένα τσιγάρο;
Τ' αφήσαμε ΕΚΕΙ τα τσιγάρα,
πολλά τσιγάρα
κι ένα ταψί με κριθαράκι που μας έφερε η γριά.
Μήπως έχετε ένα ηρεμιστικό;
Ή, καλύτερα, ένα τσιγάρο.
Μα, ναι... Ήμουνα ΕΚΕΙ.
Τι να σας πω;
Δυο χιλιάδες; Τρεις χιλιάδες;
κι άσε τους έξω...
Όχι, το αίμα δεν είναι δικό μου.
Βέβαια, ήμουνα ΕΚΕΙ
απ' την Τετάρτη... ή την Τρίτη;
Στα κάγκελα δεμένα χέρια, πρόσωπα, πλακάτ,
με το φορείο φέραν μια κοπέλα.
Όχι, δεν ξέρω πόσων χρονών.
Όχι, δε φαινότανε το πρόσωπό της.
Όχι, σας λέω, το αίμα δεν είναι δικό μου...
Τι σας έλεγα; Για την κοπέλα.
Όχι, δεν ξέρω πώς τη λένε.

Ναι, ήμουνα ΕΚΕΙ.
Κανείς δεν ήθελε να φύγει.
Τα τανκς στεκόντουσαν στην πόρτα,
έξω απ' τα κάγκελα,
όχι, μέσα απ' τα κάγκελα,
όχι... έξω...
Μα, βέβαια, ήμουνα ΕΚΕΙ.
Τι να σας πω;
Όχι, δεν θέλω επίδεσμο, το αίμα δεν είναι από μένα..,
Δύο φαντάροι μ' έκρυψαν σ' ένα σκουπιδοτενεκέ
Χέρια δεμένα στις ερπύστριες,
μάτια, μαλλιά,
τα μάτια στα κάγκελα,
ανάμεσα στα κάγκελα...
Μόνο να ξημερώσει, λέγαμε...

Και βέβαια, ήμουνα ΕΚΕΙ.

Ένα εξαιρετικό αφιέρωμα εδώ

Τα ποιήματα του Δημήτρη Ραβάνη-Ρεντή, είναι από τις Σελίδες του Νίκου Σαραντάκου

Γιατί τα όνειρα σαν τα θαύματα είναι Βγαίνουν αληθινά μόνο αν τα πιστεύεις...

Να έρχεσαι στον ύπνο μου

Τώρα που μας χωρίζουνε βουνά
από λόγια αλόγιστα και θάλασσες
να έρχεσαι συχνά στον ύπνο μου
Να 'ρχεσαι πιο συχνά με
αερόστατο, με ξύλινο τρενάκι, με τρεχαντήρι, υπερωκεάνιο,
με τα πόδια...
να 'ρχεσαι πάντως
Εξάπαντος να 'ρχεσαι κάθε νύχτα
με ρούχα ή χωρίς
«Σουσάμι άνοιξε» θα λέω τρις
και θα σε μπάζω στ' όνειρο
Στο ίδιο όνειρο, πολύχρωμα μπαλόνια
που τα πήρε ο αέρας να τα πάει μακριά
μια πάνω
και μια κάτω μεθυσμένα
Έλα στον ύπνο μου, σε περιμένω
να καθαρίζουμε παρέα φασολάκια
να τρώμε καρμπονάρα,
να σε ταΐζω μενεξέδες, κουκουνάρια
και να σε πασπαλίζω φεγγαρόσκονη, θα δεις
Ανάμεσα σε ερωτιδείς κι αγγέλους να πετάς εσύ,
μαζί κι εγώ
Κι αν θέλεις θα γινόμαστε ακροβάτες,
ηθοποιοί σε θίασο πλανόδιο, έλα
Στο ίδιο όνειρο εμείς οι δυο να παίζουμε τρίλιζα
στα κατώφλια του καλοκαιριού
Σε πύργους από φίλντισι κι ακριβό βελούδο,
να κυνηγιόμαστε στο μυρωμένο λιβάδι των αισθήσεων,
των παραισθήσεων,
να σε φτάνω, να σ' αγγίζω,
να σε πιάνω
Να 'μαι τα χέρια εγώ κι εσύ το πιάνο
και να σε τραμπαλίζω
και να σου φτιάχνω κούνια σ' ανθισμένη κερασιά
να σε κουνώ, να σε ταρακουνώ

Μόνο να έρχεσαι στον ύπνο μου κάθε νύχτα

Τ' άλλα θα στα πω στ' αυτί
Γιατί τα όνειρα σαν τα θαύματα είναι
Βγαίνουν αληθινά μόνο αν τα πιστεύεις....

Στίχοι: Χρήστος Μπουλώτης
Μουσική: Γιώργος Χατζηπιερρής,
"Παραμύθι" από το δίσκο "Ένας τεμπέλης δράκος κι άλλες ιστορίες".
Απαγγέλουν: Κατερίνα και Άρτεμις

Yann Tiersen! Αφιερωμένο στη Σοφία που της αρέσει...

The Piano [Life is a song] Yann Tiersen - Comptine d'un autre été l'après midi

Φίλιππε χρόνια πολλά και χαρούμενα! Καλή Πρόοδο στη ζωή σου!

Φίλιππε χρόνια πολλά και χαρούμενα! Καλή Πρόοδο στη ζωή σου!
Με όλη μας την αγάπη
Οι συμμαθητές και η δασκάλα σου!

Να τα εκατοστήσεις Χρήστο μου!!!! Καλή πρόοδο να έχεις και να είσαι πάντα έτσι χαρούμενος και γελαστός!

Με όλη μας την αγάπη!
Οι συμμαθητές σου και η δασκάλα σου!

ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ!

Foto: Robert Doisneau

Εσπεριδοειδή σαν τα πορτοκάλια είναι και τα μαντολίνια, αλλά πιο μικρά και με φλούδα που βγαίνει εύκολα (γυμνάσιο Αθήνας)

Η επετηρίδα είναι αυτό που βγάζουμε στα μαλλιά μας άμα δεν λουζόμαστε συχνά (γυμνάσιο Πάτρας)

Ο μισογύνης είναι τέρας μυθολογικό, μισός γυναίκα και μισός άλλοπράμα, απερίγραπτης ασχήμιας και τελείως εξαγριωμένος με την κατάστασή του (γυμνάσιο Θεσπρωτίας)

Ο Κωνσταντίνος Καντάφης ήτανε Έλληνας ποιητής που γεννήθηκε στη Λιβύη της Αλεξάνδρειας (γυμνάσιο Αθήνας)

Στην αρχαία εποχή δεν υπήρχαν ξένες χώρες, γι αυτό δεν έχουν βρει οι αρχαιολόγοι αρχαία διαβατήρια (γυμνάσιο Θεσσαλονίκης)

Όταν ο Οδυσσέας γύρισε πίσω στην Ιθάκη, βρήκε τους είκοσι ανεμιστήρες και την Πηνελόπη να τους δουλεύει στο φουλ (γυμνάσιο Θήβας)

Ο Λεωνίδας και οι (300) Τριακόσιοι του ηττήθηκαν, γιατί οι Θερμοπύλες ήτανε πολυπληθέστεροι σε αριθμό (γυμνάσιο Αθήνας)

Την Οδύσσεια της έγραψε ο Οδυσσέας. Την Ιλιάδα ο Ηλιάδης. (γυμνάσιο Λαμίας)

Η γυναίκα του Τσάρου λεγότανε Τσάρα. Η κόρη του τσατσάρα. Ο γιος του Νουρέγιεφ (γυμνάσιο Αθήνας)

Η μάνα του Ρασπούτιν ήτανε η ρασπουτίνα, τεραστίων διαστάσεων Ρωσίδα της Σιβηρίας (γυμνάσιο Καρδίτσας)

Η Παραφίνη ήτανε η θεά που προστάτευε τα Χερουφίμια και τα Σεραφίμια. (γυμνάσιο Κορίνθου)

Tα Χερουβίμ και τα Σεραβίμ ήταν μικρά αγγελάκια που πετούσαν δεξιά - αριστερά στο πλάι των μεγάλων αγγέλων. Τα Χερουβίμ χερούβιζαν (δεξί πέταγμα) και τα Σεραβίμ σερούβιζαν (αριστερό πέταγμα). Στην ανάγκη υπήρχαν και τα Πτερουβίμ για πέταγμα κατευθείαν στη μέση. (απ'το ίδιο διαγώνισμα Θρησκευτικών, γυμνάσιο Κορίνθου)

Πρωτεύουσα της Κεϋλάνης είναι η Λίπτον Τι. (γυμνάσιο Αθήνας)

Το τετράγωνο της υποτείνουσας ισούται, αλλά όχι πάντοτε (γυμνάσιο Καλαμάτας)

Η κυριότερη αιτία της εξάτμισης είναι η φωτιά κάτω από το κατσαρολάκι (γυμνάσιο Κορίνθου)

Ο πρατήρας είναι λέξη δυσανόητη, δηλ. με δυο έννοιες. Μια όταν είναι σε ηφαίστειο και μια όταν δουλεύει σε πρατήριο. (γυμνάσιο Αθήνας)

Ενεργητική φωνή: Κυνηγάω τον λαγό.
Παθητική φωνή: Ο λαγός με κυνηγάει. (γυμνάσιο Κορίνθου)

Οι βιταμίνες βρίσκονται ακριβώς ανάμεσα από τις αλφαμίνες και τις γαμαμίνες.. (γυμνάσιο Θεσσαλονίκης)

Το ακριβώς αντίθετο της Αγίας Τριάδας είναι η Διαβολική Τριάδα, πυρ, συν γυναιξί και θάλασσα. Πράγματα του Σατανά. (λύκειο Ξάνθης)

Η μπανάνα στα ελληνικά γράφεται όπως και στα αγγλικά, δηλαδή με να μπα και δύο να. (γυμνάσιο Θεσσαλονίκης)

Τα 6 χαρακτηριστικότερα ζώα του Βόρειου Πόλου είναι 3 αρκούδες και 3 φώκιες. (γυμνάσιο Αθήνας)

Το 31 είναι πολύ κακός τζόγος. Ο πατέρας μου μας είπε ότι μια φορά 31 άνθρωποι παίζανε 31 και ήρθανε 31 μπάτσοι και τους έβαλαν 31 μέρες φυλακή και μετά 31 δικαστές τους εδικάζανε 31 μέρες και τους τιμώρησαν με 31 χρόνια φυλακή. Κάναμε πως το πιστέψαμε για να μη γίνει φασαρία. ( από διαγώνισμα στην Ιστορία,γυμνάσιο Καρδίτσας)

Ερώτηση: "Τι γνωρίζετε για τις εικονομαχίες;"
Απάντηση: "Εικονομαχίες ήταν οι μάχες που έκαναν οι λαοί για τις εικόνες. Όποιος κέρδιζε τη μάχη κέρδιζε και τις εικόνες". (γυμνάσιο Αθήνας)

"Ο Ε. Λύτης και ο Σ. Εφέρης είναι και οι δύο Έλληνες ποιητές κατηγορίας νόμπελ". (γυμνάσιο Αργοστολίου)

Οι Δέκα Εντολές γράφτηκαν από τον Σινά και παραδόθηκαν στον Μωυσή στην Πλάκα. Ήταν όλες πέτρινες, αλλά σαφέστατες". (γραπτό υποψηφίου για την Σχολή Αστυνομίας)

Ο Κουστώ είναι ένας σύγχρονος Οδυσσέας, αλλά που δεν κατοικούσε στην Ιθάκη, και για το λόγο αυτό οι περιπέτειές του δεν λέγονται Οδύσσειες, αλλά Κουστωδίες". (γραπτό υποψηφίου για την Σχολή Αστυνομίας)

Τα παιδιά έχουν άποψη! Συχνά καλύτερη από πολλών ενηλίκων. Είναι σοφό να τα ακούμε...

Θέμα: "Τι θα έκανα αν γινόμουν Πρωθυπουργός"

Όλοι οι άνθρωποι κάποτε ονειρεύονται να κυβερνήσουν τη χώρα τους, δηλαδή να γίνουν Πρωθυπουργοί. Είναι όμως τόσο εύκολο όσο δείχνει;
Ο Πρωθυπουργός εκτός από προνόμια έχει και κάποιες υποχρεώσεις. Δηλαδή, μπορεί να αποφασίζει για τη χώρα, μα οι αποφάσεις του πρέπει να έχουν πολιτική συνείδηση και να παρέχουν ισότητα σε όλους. Επίσης, ένας Πρωθυπουργός πρέπει να ακούει τα προβλήματα των πολιτών και με όποιον τρόπο μπορεί, να προσπαθεί να τα λύνει.
Αν γινόμουν εγώ Πρωθυπουργός, θα έκανα πολλές αλλαγές στη διακυβέρνηση της χώρας. Μερικές από αυτές θα ήταν οι εξής :

1. Θα προσπαθούσα να μην επιβαρύνω τους πολίτες με πολλούς φόρους
2. Θα βοηθούσα τους ανθρώπους που έχουν προβλήματα επιβίωσης (δηλαδή δεν έχουν τα βασικά για να ζήσουν)
3. Θα περιφρουρούσα καλύτερα τα σύνορα της χώρας

Ξέρω πως το να κυβερνάς μία χώρα δεν είναι εύκολο, μα με λίγη προσπάθεια και μεράκι όλα γίνονται.

Παναγιώτης Τριπολιτσιώτης

Τρίτη 5 Οκτωβρίου 2009


Θέμα: Τι πιστεύετε ότι θ’ αλλάξει στη ζωή μας μετά τις εκλογές»

Τον τελευταίο μήνα στη χώρα μας έχει ξεκινήσει η προεκλογική περίοδο. Δηλαδή όλα τα κόμματα και οι υποψήφιοι παρουσιάζουν τα προγράμματά τους και τους τρόπους που θα ακολουθήσουν για να γίνει καλύτερη η ζωή μας.

Πολλοί πιστεύουν ότι η αλλαγή κυβέρνησης θα φέρει μεγάλες αλλαγές στη ζωή μας. Άλλοι πάλι θεωρούν ότι οι κυβερνήσεις των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ακολουθούν τις εντολές των Βρυξελών οπότε έχει μικρή σημασία η αλλαγή της κυβέρνησης ή των προσώπων.

Σημαντικό ρόλο στην αλλαγή της ζωής μας αλλά και στο μέλλον της πατρίδας μας πιστεύω ότι παίζει ο τρόπος ζωής του κάθε πολίτη. Αυτό σημαίνει ότι ο καθένας ξεχωριστά θα πρέπει να υπακούει στους νόμους, να σέβεται τους άλλους ανθρώπους, να γνωρίζει τα δικαιώματα αλλά και τις υποχρεώσεις του για να μπορέσουμε να προοδεύσουμε και να βοηθήσουμε την πατρίδα μας.

Κάποτε ο παππούς μου είχε πει μια σοφή κινέζικη παροιμία:

Εάν θέλεις να φέρεις την τάξη στη χώρα, τότε θα πρέπει να φέρεις πρώτα στην τάξη τις επαρχίες της.
Εάν θέλει να φέρεις την τάξη στις επαρχίες, τότε θα πρέπει να φέρεις πρώτα στην τάξη τις πόλεις.
Εάν θέλεις να φέρεις την τάξη στις πόλεις, τότε θα πρέπει να φέρεις πρώτα την τάξη στις οικογένειες.
Εάν θέλεις να φέρεις την τάξη στις οικογένειες, τότε θα πρέπει να φέρεις πρώτα την τάξη στη δική σου οικογένεια
Εάν θέλεις να φέρεις την τάξη στη δική σου οικογένεια, τότε θα πρέπει να φέρει πρώτα τη την τάξη τον ίδιο σου τον εαυτό.

Οι κυβερνήσεις μπορεί ν’ αλλάζουν και ν’ ακολουθούν διαφορετικά προγράμματα, όταν όμως έχουν απέναντί τους υπεύθυνους και σωστούς πολίτες θα γνωρίζουν ότι πάντα θα έχουν τον έλεγχο από το λαό και θα πρέπει να προσπαθούν πάντοτε για το καλό του τόπου και όχι για το προσωπικό τους συμφέρον.


Μαρίλια Πολυμεροπούλου ΣΤ 2

Kseniya Simonova! Δάκρυσε όλη η Ουκρανία!!

Δάκρυσε όλη η Ουκρανία!!

Η εμφάνιση μιας ντροπαλής 24χρονης σε σόου ταλέντων της ουκρανικής τηλεόρασης προκάλεσε το κλάμα μίας ολόκληρης χώρας, καθώς και διεθνή αίσθηση. Περίπου 13.000.000 άνθρωποι είδαν την Kseniya Simonova στο σόου "Ουκρανία έχεις ταλέντο" σε μια εξαιρετική επίδειξη της τέχνης της άμμου. Η Ουκρανία προετοιμάζεται για τις προεδρικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2010, ενώ βρίσκεται σε πολύ κακή οικονομική κατάσταση ως χώρα. Από τον περασμένο Μάιο, οπότε και εμφανίστηκε για πρώτη φορά η Simonova, με ένα κουτί γεμάτο άμμο, ζωγραφίζοντας πανέμορφες εικόνες πάνω σε αυτό, απεικονίζοντας την ιστορία της πρώην σοβιετικής χώρας, όλο και περισσότεροι θαυμαστές κάθονταν μπροστά από τους τηλεοπτικούς τους δέκτες για να τη δουν. Τα βίντεό της στο Youtube έχουν συγκεντρώσει πάνω από 4.000.000 κλικ, αριθμός απίθανος για ένα κοινό που γνωρίζει λίγα για την ιστορία της Ουκρανίας. Η Ουκρανία έχασε περίπου το 1/4 του πληθυσμού της κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αριθμός που αντιστοιχεί περίπου στο 20% των συνολικών θανάτων. Με τη βοήθεια της άμμου, τα πορτραίτα της Simonova δείχνουν τις ανθρώπινες απώλειες από τη γερμανική εισβολή του 1941.Η σκηνή, στο άνοιγμά της, δείχνει ένα ζευγάρι να κάθεται σε ένα παγκάκι κάτω από έναν ουρανό γεμάτο αστέρια. Ξαφνικά, εμφανίζονται πολεμικά αεροπλάνα και η ευτυχισμένη σκηνή αντικαθίσταται από θλιμμένα πρόσωπα. Στη συνέχεια, έρχεται ένα μωρό και η γυναίκα χαμογελά ξανά, αλλά ο όλεθρος του πολέμου τη μετατρέπει σε χήρα, πριν η εικόνα με τη σειρά της να πάρει τη μορφή του Αγνώστου Στρατιώτη της Ουκρανίας. H 24χρονη κέρδισε, φυσικά, το πρώτο βραβείο του παιχνιδιού (80.000 λίρες) και επέστρεψε στην κανονική της ζωή στην Κριμαία. Έκπληξη αποτελεί πάντως το κίνητρό της για τη συμμετοχή στο παιχνίδι. "Δήλωσα συμμετοχή για να βοηθήσω ένα παιδί, το οποίο χρειαζόταν να υποβληθεί σε εγχείρηση. Δεν είχα σκοπό να κάνω όλη τη χώρα να κλάψει" είπε χαρακτηριστικά.



Παναγιώτης Τριπολιτσιώτης