10º Δημοτικο Παλαιου Φαληρου

Και στα δικά σας! :)

2010-05-26T23:03:00.000+02:00

Ένα εκτάκι από την Οκλαχόμα στη γιορτή του σχολείου του!!!

Εκδρομή στην Επίδαυρο, στο Ναύπλιο και στο Κεφαλάρι... Παίδες εν δράσει...

2010-05-23T23:12:00.003+02:00

Σχετικά με τα γαλλικά...

2010-05-23T18:47:00.000+02:00

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΑΘΩ ΓΑΛΛΙΚΑ - ΕΡΓΑΣΙΑ

Σημαντικός εμπορικός και οικονομικός κόμβος.

Τα δύο τρίτα του ευρωπαϊκού εμπορίου διακινούνται μέσω Γαλλίας.

Δεύτερος βιομηχανικός εταίρος της Ελλάδας.

Πρώτη παγκόσμια γλώσσα στις ταχυδρομικές υπηρεσίες.

Η πέμπτη εμπορική δύναμη στον κόσμο και τρίτη χώρα υποδοχής ξένων επενδύσεων.

Η τέταρτη οικονομική διεθνής δύναμη.

Πρώτη παγκόσμια δύναμη στη βιομηχανία αρωμάτων, καλλυντικών προσώπου. Πρώτη στην αεροναυπηγική Πρωτοπόροι στην κατασκευή τρένων υψηλής ταχύτητας540x

Τέταρτη στη βιομηχανική παραγωγή αυτοκινήτων

Πρώτη ευρωπαϊκή αγροτική δύναμη και δεύτερη παγκοσμίως μετά τις Η.Π.Α

130 γαλλικές θυγατρικές εταιρείες που απασχολούν πάνω από 35.000 εργαζόμενους στην Ελλάδα σε σημαντικούς κλάδους της ελληνικής παραγωγής (αλουμίνιο Το Αλουμίνιο της Ελλάδος είναι η εταιρεία στην οποία ανήκει το μοναδικό εργοστάσιο της Ελλάδος για πρωτογενή παραγωγή αλουμινίου. Βρίσκεται στο Νομό Βοιωτίας και ιδρύθηκε το 1960 από τη γαλλική εταιρεία Πεσινέ (Pechiney), τράπεζες Εμπορική, Γενική, Πειραιώς - Η BNP Paribas, η Caisse d' Epargne και η Societe Generale αναμένεται να διαδραματίσουν ενεργό ρόλο στα ελληνικά τραπεζικά δρώμενα. , λιπάσματα - πολυεθνικός όμιλος Γαλλικών συμφερόντων " GROUPE ROULLIER, τηλεπικοινωνίες, διαστημικές εφαρμογές - Alenia, Alcatel, EADS, ενέργεια - Την υλοποίηση επενδύσεων ύψους 500 εκατ. ευρώ ξεκινά στην Ελλάδα η γαλλική εταιρεία ηλεκτρισμού Electricite de France - Στη Γαλλία κατασκευάζεται επίσης ο διεθνής πειραματικός αντιδραστήρας Iter , φαρμακευτικά προϊόντα και καλλυντικά, ηλεκτρολογικός εξοπλισμός - , κατασκευαστικές Την πρώτη και δεύτερη θέση καταλαμβάνουν δύο γαλλικές εταιρείες, η Boygues και η Vinci, με τζίρο 30,4 εκατ. ευρώ και 29,6 εκατ. ευρώ αντίστοιχα για το 2007). Γαλλόφωνες πολυεθνικές εταιρείες σταη διανομή προιόντων, είδη πολυτελείας, αεροναυπηγική αυξάνουν τον κύκλο εργασιών τους με την πάροδο του χρόνου.

Η Ελλάδα επενδύει στη Γαλλία σε πολλούς τομείς Επενδύσεις ελληνικών εταιριών στη Γαλλία

ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

Η Γαλλία είναι η πρώτη επενδύτρια χώρα στην Ελλάδα (2006) 100 θυγατρικές εταιρείες της απασχολούν πάνω από 30000 άτομα (εκτός διανομέων). Τρίτη χώρα σε ξένες επενδύσεις στον κόσμο μαζί με την Κίνα. Πρώτη σε επενδύσεις στην Ευρωζώνη η Γαλλία Αλλά και το 2005 οι επενδύσεις της Γαλλίας στην Ελλάδα ήταν πολύ κοντά στις Η.Π.Α Επενδύσεις Ξένων στην Ελλάδα το 2005

Επίδραση της γαλλικής γλώσσας στην ελληνική σε πολλούς τομείς:

Δεν υπάρχει καμία πρόθεση απόλυτης ή αποκλειστικής κατηγοριοποίησης για τις ακόλουθες λέξεις. Απλώς καταχωρούνται στον α ή β τομέα σύμφωνα με την επιλογή μου, σύμφωνα με προσωπικά και σχετικά υποκειμενικά κριτήρια. Ενδεικτικά η λέξη α) σπορτίφ μπορεί να παραπέμπει σε αθλητικά αυτοκίνητα, ρούχα, αθλητικό πρότυπο ή β) το ταμπλό του αυτοκινήτου, του μπάσκετ κτλ. Σίγουρα και για κανένα λόγο δεν θέλω να περιορίσω την ευρύτητα της χρήσης ενός όρου σε ένα και μόνο τομέα ή πάλι γ) τα κουλόμπ, πασκάλ, μπεκερέλ εκτός από όροι της Φυσικής αποτελούν επίσης και μονάδες μέτρησης.

1. ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ - Μέσα μεταφοράς Σχεδόν όλα τα μέρη και τα εξαρτήματα αυτοκινήτου (αλερετούρ, αβάνς, αμορτισέρ, αξεσουάρ, βαγκόν-λί, βολάν, (άμαξα) βιζαβί, γρανάζι (engrenage) βουλκανιζατέρ, γλασάρω, ντιστριμπυτέρ, δυναμό, εξπρές, ζιγκ-ζαγκ, μοτέρ, καπό, καμιόνι, καμπριολέ, κλατάρω, ταμπλό, παρμπρίζ, καρμανιόλα, καροσερί, κοντέρ, κουπέ, λεβιές, λιμουζίνα, πορτ μπαγκάζ, μπουζί, μαρσπιέ, μαρσάρω, μαρσάρισμα, μοτοκρός, μοτοσικλέτα, μοτοσικλετιστής, μαρσπιέ, μπλοκέ (διαφορικό), μπεκ (εγχυτήρας), μπενζίνα, μπουλόνι, αμπραγιάζ, ντεμπραγιάζ, ντελαπάρισμα, ντελαπάρω, οτομοτρίς, παρκόμετρο, πεντάλ, πετάλι, πουάρ βενζίνης, σαμπρέλα, σασμάν, ρεζερβουάρ, ρεκτιφιέ, ρελαντί, ρεπρίζ, ροντάρω, ροντάρισμα, σεβρό (φρένων), συσπανσιόν, σασί, σιλανσιέ, σοφέρ, σοφερίνα, σοφάρω, ταξί, ταμπούρο, τετ-α-κέ, τραμ, φρένο, καρμπιρατέρ, σπορτίφ) κ.α.

2. ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ - Θέατρο - Ψυχαγωγία (αβαν-γκαρντ, ανιματέρ, αζάν προβοκατέρ, ανφάν γκατέ, αλμανάκ, ατραξιόν, βερσιόν, βαμπίρ, βαριετέ, βωντεβίλ, γκάμα, μιξάζ, μοντάζ, ενσταντανέ, εφέ, εκράν, καμουφλάζ, καμουφλάρω, εξιτάρω, ντεκαλάζ, ντεκουπάζ, ντεκουπάρω, ντοκυμαντέρ, κανκάν, καφεθέατρο, καντράζ, καρέ καρέ, κοζερί, κλακέτα, κομεντί, κασκαντέρ, κλισέ, μαριονέτα, αμπιγιέρ, αμπιγιέζ, ανγκαζέ, γκρο πλαν, πλατό, πλατφόρμα, μακιγιέρ, μακιγιέζ, μαρκίζα, μετρ, μοντέρ, νουβέλ βαγκ, ντουμπλάρω, φεστιβάλ, φιλμ νουάρ, γκισέ, οντισιόν, ενζενί, μπουάτ, ζεν πρεμιέ, κλακ, κλακέρ, μαγκαζίνο, ντεκόρ, οπερατέρ, ποτ πουρί, πρεμιέρα, ράμπα, ρεπερτόριο, ρεπεράζ, ρεπορτάζ, ρεζισέρ, ρεζουμέ, ρολάρω, ρόλος, σεκάνς, σουμπρέτα, σουξέ, τακτ, ταρτούφος, τετ-α-τετ, τουρνέ, τρακ, φετίχ, φουαγιέ, φωτομοντάζ, φαμ φατάλ, φαντομάς, φωτορομάντζο, χιουμοριστής ή χιουμορίστας, ανκόρ) κ.α.

3. ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ (αερομοντελισμός, βολέ, ρεπεσάζ, ρεβάνς, ζετέ, επολέ, αρασέ, βιράζ, γκραν πρί, γκαλόπ, γκραν γκινιόλ, γκανιάν, γιούπι, εξτρέμ, κανό, κουλουάρ, κάσκα, κλακάζ, κράμπα, κουντεπιέ, κούρσα, κροσέ, κροκέ, λάσο, λισάνς, λουμπάγκο, μαζορέτα, μανούβρα, μαρς, μασκότ, μπαράζ, μπατόν, μποξέρ, μοντελισμός, μποϊκοτάζ, μπρα ντε φερ, ντεμαράζ, ντρεσάζ, ντρεσάρω, ντιρέκτ, παλμαρέ, πλονζόν, παρκούρ, παρκέ, πασέρ, πατινάζ, πατινάρω, πατίνι, πελότα, πλασέ, πλασάρισμα, πλασάρω, ρεκόρ, ρελάνς, ρεφλέξ, σαμποτάζ, σαμποτέρ, σερβίς, σικέ, σιρκουί, σεπαρέ, σκιέρ, τάπα, τατουάζ, τερέν, τουρνουά, τρασέρ, τρασέζ, φαβορί, φιλέ, φιναλίστ) κ.α.3.α Σκάκι (αν πασάν, πιόνι, ροκέ, ρουά, ματ, ρεν) 3.β Χορός-ΜΠΑΛΕΤΟ (βαλς, πα ντε ντε, πα ντε πατινέρ, πα ντε τρουά, μπουρέ, πλιέ, ρελεβέ, γκραν πλιέ) 3.γ Καζίνο (faites vos jeux, rien ne va plus, μπακαράς, μπαλαντέρ, σεμέν ντε φερ, κρουπιέρης) Επίσης το λουτζ που μας το θύμισε ο πρόσφατος θάνατος του Γεωργιανού αθλητή στην φετινή χειμερινή ολυμπιάδα. δ Όλοι οι όροι της ξιφασκίας όπως επέ, σαμπρ, φλερέ

4. ΜΟΝΑΔΕΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ (κιλό, μέτρο, μικροσεκόντ, νανοσεκόντ, τιράζ, τονάζ, τόνος) κ.α.

5. ΑΓΟΡΑ (αγκαζάρω, αλά καρτ, αμπαλάζ, αρμπιτράζ, ατού, αφίσα, βαλέρ, βιταμίνη, βιτρίνα, γκανιότα, γκαραντί, γκαλά, γκίνια, γκρουπ, ετικέτα, είδη μπεμπέ, εκτάριο, έξτρα, ζερό, ιμιτασιόν, καρτ ποστάλ, καφετερία,(το) κλου, καμποτάζ, κουβέρ, Κομισιόν, καρνάβαλος, καρναβάλι, κασέ, κομφόρ, κουπόνι, κουλέρ λοκάλ, κρουαζιέρα, λακές, λανσάρω, λουξ, μπαλ μασκέ, μίζα, μουαγιέν, μπαζάρ, μπιενάλε, μπροσούρα, ναπολεόνι, ντεκλαρέ, ντεκαφεϊνέ, ντεμί σεζόν, ντεπώ, ντιρεκτίβα, ντισκοτέκ, ντοσιέ, πανσιόν, πριβέ, πανό, πίστα, πλαζ, πορτμονέ, πριμ, ραφινέ, ρεβεγιόν, ρεκλάμα, ρεσεψιόν, ρεσεψιονίστ, ρεφάρω, ταμπλ ντοτ, πουρμπουάρ, πλαφόν, ρεζερβέ, ρέντα, ρεπό, ρουλέτα, σαμουά, σουαρέ, σουβενίρ, σπιράλ, φαβορίτος, φαντεζί, φέιγ βολάν, φιλιγκράν) κ.α.

6. ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ (αλτερνατίβα, αλτρουισμός, αμοραλισμός, αμφεταμίνη, αντικέρ, ακτουαλισμός, απόρτ, αριβισμός, αρμ, αρμονίστας, ασπιρίνη, αυτισμός, βαρόνος, βαρβιτουρικά, βενζίνη, βιταλισμός, βουδισμός, βουδιστής, βρυόφυτα, βολονταρισμός, βιμπραφόν, βιμπραφωνίστας, βιολονίστας, βανδαλισμός, γκάφα, γρίππη, εβραϊσμός, εβραϊστής, ελίτ, ελιτισμός, εμιγκρέ, εμουλσιόν, εμπρεσιονισμός, εξπέρ, εξτρεμισμός, εξτρεμιστής, εξτρεμίστρια, εξπρεσιονισμός, ιρασιοναλισμός, καλαμπούρι, κανάγιας, καφεσαντάν, κονφερανσιέ, κοκότα, κολάπσους, κολεκτιβιστικός, κολορίστας, κομμουνισμός, κομμουνιστής, κονστρουκτιβισμός, κονσερβατουάρ, κοοπερατίβα, κρετίνος, κρετινισμός, γκαρσόν, ζαργκόν, ζογκλέρ, ζιγκολό, ζαμανφουτισμός, μπον βιβέρ, κονεσέρ, καουτσούκ, κλίκα, κλοσάρ, κονσομασιόν, κολίτιδα, κορτικοθεραπεία, κρεμ ντε λα κρεμ, λαπαλισμός, μακάβριος, μανικιούρ, μανικιουρίστ, μανιερισμός, μαρξισμός, μαρξιστής, μαρκετερί, μασίφ, ματιέρα, μερκαντιλισμός, μεφιτικός, μεφιτισμός, μιλιταρισμός, μιλιταριστής, μοντελίστ, μοδίστρα, μορφίνη, μορμονισμός, μορμόνος, μπαλαρμάς, μπελ επόκ, μπεμόλ, μπετόν, μπετον αρμέ, μπετονιέρα, μποέμ, μπουρζουάς, μπουαζερί, μπιζουτερί, μπουλανζερί, μυδράλιο, νατουραλισμός, νατουραλιστής, νεοεμπρεσιονισμός, ντεγκραντέ, ντεμπούτο, ντεφετισμός, ντεφετιστής, ντεσού, ντικταφόν, νικοτίνη, νομιναλισμός, νομιναλιστής, ντιζέρ, ντιζέζ, ντικτέ, οπορτουνισμός, οπορτουνιστής, οπτιμισμός, οπτιμιστής, ορ τεξτ, ουνιβερσαλισμός, ουρμπανισμός, παρκετάρω, παρκετέζα, παρλαμάς, πατρονίστ, περσοναλιστής, περσοναλίστρια, παρσισμός, παρφουμαρίζομαι, παρφουμάρομαι, πασιφισμός, παρτενέρ, παστεριώνω, πενικιλίνη, πεπτίδιο, πεσιμισμός, πεσιμιστής, πεσιμίστρια, πεψίνη, πιερότος, πιετισμός, πιετ-α-τερ, πιονιέρος, πιονιέρισσα, πλανάρω, πλασιέ, πλατερέσκ, πλουραλισμός, ποστρεστάντ, πριμιτιβισμός, πριμιτιβιστής, προβοκάτορας, προτεκτοράτο, προτεσταντισμός, ράγα, ραμποτέ, ράντα, ραντιέρης, ρασιοναλισμός, ρασιοναλιστής, ρεαλιστής, ρεαλίστρια, ρεβιζιονισμός, ρεζιοναλισμός, ρεβιζιονιστής, ρελατιβισμός, ρεπροντιξιόν, ρεφορμισμός, ρεφορμιστής, ρεφορμίστρια, ριλάξ, ριφιφί, ρομανικός, ροντό, ρουμπρίκα, σαβουάρ βιβρ, σαδισμός, σαδιστής, σαδίστρια, σανατόριο, σανφασόν, σαξόφωνο, σαξοφωνίστας, σενσουαλισμός, σεξ, σεξισμός, σεξιστής, σεξίστρια, σεξουαλισμός, σερβάντα, σερβί, σιρόπι, σιωνισμός, σιωνιστής, σιωνίστρια, σταζ, σοβινισμός, σοβινιστής, σοβινίστρια, σοκ, σοκάν, σοκάρω, σταζιέρ, βαλές, στριπτιζέζ, στριπτιζέρ, φαρσέρ, καρτέλ, ντεκορατέρ, πεντικιούρ, σοβιέτ, σολίστ, σολιψισμός, σοσιαλισμός, σουρεαλισμός, σουρεαλιστής, σουρεαλίστρια, σουρντίνα, σουφραζέτα, στέπα, στιλίστας, ταμπλέτα, ταμπόν, τανίνη, ταπετσιέρης, τέρα, τερμίτης, τερορισμός, τικ, τοτέμ, τοτεμισμός, τούνελ, τραβεστί, τραπιστής, φιξ, τριολέτο, τροβαδούρος, τροτέζα, τσιτάτο, υβρίδιο, φαβοριτισμός, φανατισμός, φασόν, φαταλισμός, φαταλιστής, φαταλίστρια, φεμινισμός, φεμινιστής, φεμινίστρια, φετιχισμός, φετιχιστής, φετιχίστρια, φοβισμός, φοβιστής, φονταμανταλισμός, φονταμανταλιστής, φονταμανταλίστρια, φορμαλισμός, φορμαλιστής, φορμαλίστρια, φουτουρισμός, φουτουριστής, φουτουρίστρια, φραξιονισμός, φραξιονιστής, χοληστερίνη, ζουρ φιξ, καμπαρέ, καμπαρετζού) κ.α.

7. ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ - ΠΛΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ (ανφάς, ρετούς, ρετουσάρω, βερνισάζ, βινιέτα, χρώματα: παλ, ακαζού, βεραμάν, γκρενά, γκουάς, γκοφρέ, γκροτέσκο, ιβουάρ, ιλουστρασιόν, εκρού, καντριγιέ, κρεμ, κρεπ, κρεπ ντε σιν, λιλά, ματ, μιλιμετρέ, μοβ, μπατίκ, μπεζ, μπλε μαρέν, μπλε ρουά, μπορντό, μπλοκ, μπρονζέ, ναΐφ, ντεσέν, οβάλ, οξυντέ, οπάλ, παστέλ, πλακέ, πλακέτα, πορτρέτο, πουά, πουαντιλισμός, προφίλ, ροζ, ροζέ, ροκοκό, σαμπανί, σιελ, σικλαμέν, σιλουέτα, σωμόν, ταμπά, τυρκουάζ, φουμέ ή φυμέ, φωσφοριζέ, χακί, χρωμέ) κ.α.

8. ΣΥΣΚΕΥΕΣ, εξαρτήματα, Τομείς της τεχνολογίας Μέσα μεταφοράς όπως (αεροπλάνο, αερόστατο, βιζέρ, ράδιο, τρένο, τρακτέρ, βαγκονλί, γκιλοτίνα, εταζέρα, τελεσιέζ, τελεφερίκ, σεσουάρ, στιλό, ασανσέρ, αντάπτορας, μονόκλ, μπρελόκ, καντράν, αμπούλα, ασανσέρ, βάνα, ηλεκτροσκόπιο, ηλεκτροσόκ, καλοριφέρ, κασπό, κομπρεσέρ, κοντέρ, κοντρόλ, καναντέρ, μπαλαντέζα, μπουτόν, ντουί, οβίδα, πένσα, πορτμαντό, πρίζα, ρακόρ, ρουλεμάν, ταμπλό, τανάλια, τορπίλη, υδροπλάνο, φις, φρέζα, φριτέζα) κ.α.

9. ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ - ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ (κρουασάν, απεριτίφ, αντσούγια, (αλά) κρεμ, βελουτέ, βερμούτ, βοναπαρτισμός, βινεγκρέτ, βολοβάν, γαρνίρω, γαρνιτούρα, ρύζι γλασέ, γραβιέρα, γκρανουλέ, γκουρμέ, γκουρμάν, γκοφρέτα, εκλέρ, εβαπορέ, εστραγκόν, ζελέ, ζαμπόν, καλορί, καναπεδάκι(α), καροτίνη, κουβερτούρα, κρεμ καραμέλ, καραμελιζέ, καφές, καφείνη, καφετιέρα, κεφίρ, κιλότο, κινίνη, κονκασέ, κονσομέ, κρέμα πατισερί, κοτιγιόν, κοτολέτα, κονφί, κρέπα, κρεπερί, κροκάν, κρουτόν, κροκέτα, λικέρ, μαγιονέζα, μαρένγκα, μαργαρίνη, μαρμπρέ, μαρμελάδα, μαρμίτα, μενού, μιλφέιγ, μον αμούρ, μπαγκέτα, μπαμπάς, μπατόν σαλέ, μπεσαμέλ, μπον φιλέ, μους ο σοκολά, μινιαρντίζ, μπουγιαμπέσα, μπεζές, μπεν μαρί, μπιφτέκι, μπριός, νουά, νουγκά, νουγκατίνα, ντεμί, ντεμί γκλας, ντεμί σεκ, ομελέτα, παντεσπάνι, πατέ, πατισερί, πικνίκ, ποσέ, πουρές, ποτ-ω-φε, πουτίγκα, πραλίνα, πραλινέ, ραγού ή ραγκού, ρακλέτμ ρέβα, ρολό ή ρουλό, ρεστοράν, σαβαγιάρ, σαβαρέν, σαγκουίνι, σαλμί, σενιάν, σουβέρ, σορμπέ, σως, σως μπατόν, σωτάρω, σωτέ, σαμπάνια, σαμπανιζέ, σαντιγί, σουκρούτ, σπεσιαλιτέ, ταμπουλέ, τάρτα, τρούφα, φαρίν λακτέ, φραπέ, φρικασέ, φαρσί, φρουί γκλασέ ή φρουί γλασέ, φουαντρέ, φουαγκρά, φυμέ, φουκού, φλαμπέ, φραμπουάζ, προφιτερόλ, πτι μπερ, πτιφούρ, σουφλέ, σουπέ, σεφ, τρανς, φοντάν, φο-φιλέ, ογκρατέν)

10 MΟΔΑ α) ρούχα: ανσάμπλ, αζούρ, ασορτί, εμαγιέ, εβαζέ, εκάι, εξαντρίκ, ζαπονέ, ζιλέ, ζιπ κυλότ, κυλόττα, ζιπούνι, σάρπα, καλσόν, καμπαρντίνα, κομπινεζόν, καλτσόν, κασκόλ, κασκορσέ, κορσές, κολάν, κουάφ, κοτόν, κλος, κρετόν, κρέπι ή κρεπ, μαροκέν, λουτρ, μαγιό, μανσέτα, μανσόν, μαντό, μελόν (καπέλο), μουλινέ, μουσελίνα, μουφλόν, μπλουζόν, μπορντούρα, μπρετέλα, ριγέ, ζαρτιέρα, νεγκλιζέ, ντεκολτέ, ντρίλι, παντελόνι, παρεό, παλτό, πενιουάρ, μερσεριζέ, μπουφάν, μπέρτα, μπροντερί, ντεφιλέ, ντεπιές, ντραπέ, παπιγιόν, παγέτα, πατρόν, πελερίνα, πούδρα, πλισέ, πλισές, πονζέ, ρεγιόν, ρομπ ντε σαμπρ, σαμπό, σαντούκ, σικ, σινιέ, σοσόνι, σουέτ, ταγιέρ, τόκα, τρουά-καρ, τρικό, φουλάρι, φουρό, φράκο, φραμπαλάς, ωτ κουτύρ. β) 'γούνες': βιζόν, ετόλ, λουτρ, ρενάρ γ) 'υφάσματα': βισκόζ, βουάλ, εμπριμέ, αλπακάς, καμηλό, καρό, κοτλέ, λαμέ, μπροκάρ, ντουμπλεφάς, πικέ, πλατινέ, ρελιέφ, σατέν, σατινέ, σενίλ, ταφτάς, τούλι δ) 'ραπτική': αμπιγιέ, δαντέλα, καπιτονέ, κρουαζέ, κορσάζ, μανεκέν, μπουτίκ, ντεμοντέ, πασαρέλα, ρεβέρ, σουά σοβάζ, τρουακάρ, φερμουάρ, φεστόνι, φροτέ, πρετ-α-πορτέ) ε) κοσμήματα (κραγιόν, κολιέ, μενταγιόν, μπιζού, μπρασελέ, φο μπιζού) κ.α.

11. Αντικείμενα - χώροι σπιτιού - μέρη - ζώα-φυτά : (αμπαζούρ, αντιλόπη, αεροζόλ, αλέα, αμπρί, απαρτεμάν, απλίκα, βαζελίνη, βιτρώ, βουλεβάρτο, γκάζι, γκαζοζέν, γκαζιέρα, γκαζόν, γκαρσονιέρα, γρίλια, εσάνς, ζαρντινιέρα, ζούγκλα, κανίς, καρμπόν, καπότα, καρνέ, καναπές, κλουαζονέ, κονσόλα, κονφετί, καμπινές, καμιζόλα, καμπινέ, κολόνια, κλασέρ, λαμπατέρ, λαμπιόνι, λαντό, λούπα, (φακός), μοκέτα, μπαλόνι, μπερές, μπετόνι, μπιτόνι, μπιμπελό ή μπιμπλό, μπιντές, μπιμπερό, μπολ, μπομπόνι, μπουγιότα, μπριγκέτα, μπουκέτο, νάγια, νεσεσέρ, ντεπώ, ντους, οξυζενέ, οπσιόν, πανσές, παραβάν, παρτέρι, πασπαρτού, περφορατέρ, πιλοτή, πινέζα, πλαφονιέρα, πλερέζα, πορτατίφ, πουφ, ρεζεντά, ρετιρέ, ριντό, ρουζ, ρουμπινές, σαλόνι, σαλέ, σέπαλο, σεζλόνγκ, σεκρετέρ, σεμέν (σεμεδάκια), σομιές, σουίτα, σουμέν, σουπλά, σοφίτα, ταπισερί, φερφορζέ, φλοτέρ, σακ βουαγιάζ, σερπαντίνα, σιλό, σιφονιέρα, σκαμπό, στορ, τιρμπουσόν, λάμπες μπαγιονέτ ή μινιόν, ταλκ, τουαλέτα, τούγια, τσιντσιλά, φασαμέν, φοξ τεριέ). και πολλών άλλων επιστημών

12. Γράμματα και τέχνες : ακορντεόν, ακτιβισμός, αρ νουβό, αρ ντεκό, ατελιέ, αφίσα, γκαλερί, γκαλερίστας, γκραβούρα, κολάζ, μπαρόκ, ντοκτορά, ρεσιτάλ, ρεφρέν, ρετρό, σολφέζ, στιλ. κ.α

13. Λεπτότειχες ή μη κατασκευές - Αλουμινοκατασκευές αγγλέ, ρουστίκ, κοντραπλακέ, μπριγιάν, μπριγιαντίνη, λαμινέ, τραβέρσα, πόμολο, γαλβανιζέ, ζιργκόν, σαγρέ κ.α.

14. Κομμωτική :λακ, λοσιόν, μακιγιάζ, ντεμακιγιάζ, μακιγιάρω, κουπ, ποστίς, μιζανπλί, μπικουτί, περμανάντ, σαμπουάν, σινιόν, τουρμπάνι, φιλές, φιξάρω, φριζάρω, ωτ κουαφύρ

15. Χημεία, Φυσική' Στεδόν το σύνολο των συμβόλων της Χημείας προέρχονται από τα γαλλικά. (αιθυλένιο, ασετόν, ακρυλικό, αμίαντος, αμινο-, αμπέρ, ανιλίνη, ασετιλίνη, βατ, βακελίτης, βάριο, βενζόλη, βενζόη, βόριο, βρόμιο, βισμούθιο, βιτριόλι, βηρύλλιο, βολταικός, βουλκανισμός, γραφίτης, γρανίτης, δολομίτης, εβονίτης, ιρίδιο, θόριο, κάδμιο, κάλιο, καρμίνιο, κέσιο, κετόνες, κιλοβάτ, κιλοβατώρα, κολοφώνιο, κουλόμπ, λανολίνη, λιγνίτης, μαγδαλήνιο ή μαγδαλένιο, μελαμίνη, μεγαβάτ, μπεκερέλ, μολυβδένιο, νετρόνιο, νικελιούχος, παραθείο, πεντάνιο, παραφίνη, πασκάλ, ριπολίνη, υπερίτης, χλώριο, χλωροφόρμιο) Ακόμα και το υδρογόνο ή το οξυγόνο ή το φθόριο, ή το αιθύλιο προέρχονται από τη γαλλική μετάφραση παρά το γεγονός ότι στην ουσία είναι αντιδάνεια αφού προυπήρχαν οι ρίζες στα αρχαία ελληνικά. Και βέβαια και τα παράγωγα επίθετα π.χ ακρυλικός Περιοδικός πίνακας των στοιχείων στα γαλλικά

16. ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΕΣ Κρεολός, κρεολή, απάχης, απάχισσα

17. Ανένταχτα (α προπό, αρζαντέ, βεριτάμπλ, βουαλά, εξτραφόρ, κομπλιμάν, μερσί, λετρίνα, λινοτύπης, λινοτυπία, μαμαζέλ ή μαμζέλ, μετρέσα, μουσώνας, μπιέλα, μπλαζέ, μπολερό, μπορ, μποά, μενίρ, μπριγιόλ, νέον, νευρογλοία, νιόβιο, ντάλια, ντεκαπάν, ντεμπιτάντ, ντιστενγκέ, ντολμέν, ντουμπλές, οδαλίσκη, όζη, οντουλάρω, οντουλασιόν, ο λα λα, ορλόν, όσκολο, Παριζιάνος, παρντόν, παρτούζα, πατ, πατ ντε φλερ, πατσουλί, πεκινουά, πιάν, πιρουέτα, πινάκλ, πλαστρόν, πορτμπονέρ, πουλέν, πρέφα, ραμολί, ρουμπίνι, ρουτίνα, σαντρέ, σαξ, σατομπριάν, σερζ, σκαμπίλι, σερσέ λα φαμ, σου, σουμπλιμέ, συλφίδα, ταρταρίνος, τουλίπα, τουπέ, τουρμπίνα, τουρνικέ, τραλαλά, τρενάρω, τρικ, φαγιάντσα ή φαγιάνς, φλου, φρίζα, φρου φρου, χαμίνι)

18. Γαλλικές Σπεσιαλιτέ εδώ

19. Νομίζω πως ακόμα και ιταλικές λέξεις πέρασαν στα ελληνικά μέσω της γαλλικής όπως παρμεζάνα, παρτιζάνος

20. Υπάρχουν επίσης πολλές λέξεις επιστημονικές που έχουν περάσει από τα γαλλικά στα ελληνικά και χρησιμοποιούν κατά το ήμιση ή και 100% ελληνικές ρίζες όπως αγνωστικισμός ή αγνωσιαρχία, αγραμματισμός, ακρομεγαλία, ανοξία, αντιβιόγραμμα, αντίγονο ή αντιγόνο, αστιγματικός, αστιγματισμός, βακτηριολογία, βακτηριολογικός, βαρόμετρο, βιογένεση, βιογενετική, βιοθεραπεία, βιοκλιματολογία, βιονική, βιονομία, βιόσφαιρα, βιότοπος, βοτανική, βρογχεκτασία, βροντόσαυρος, μυοκλονία, μυοπάθεια, οικολογία, οικοσύστημα, ολόγραμμα, ολογραφία, οξαλικός, ορμόνη, όσμιο, ουβερτούρα, πανζοωτία, παραφασία, παραψυχικός, παρνασσισμός, περίμετρο, πολυτραυματίας, πολεμολογία, προθρομβίνη, πρωτείνη, σακχαρίνη, σκάφανδρο, σκεπτικισμός, τραχειίτιδα, σπληνογραφία, στατιστικός, στερεογραφία, στερεοσκόπιο, στερεοστατική, στερεοσκόπιο, στερεότυπος, στερεοφωνία, στερεοφωτογραφία, στερεοχρωμία, στρατόσφαιρα, στρεπτόκοκκος, στρυχνίνη, στυλογράφος, συνδικαλίζομαι, συνδικαλισμός, συνδικαλιστής, συνδικαλίστρια, συνδικάτο, τηλεγραφία, τηλέγραφος, τηλεκάρτα, τηλεπάθεια, τηλεσκόπιο, τηλέφωνο, τοξικομανία, τοξίνη, τραγικοκωμωδία ή τραγικωμωδία, τραχειοβρογχικός, τραχειοβρογχίτιδα, τριγωνομετρία, τυπογραφία, τυπογράφος, υδρογραφία, υδροθεραπεία, υδροκεφαλία, υδροκλιματολογία, υδρολογία, υδροστατικός, υπνωτίζω, υπνωτισμός, υποβιταμίνωση, υποθάλαμος, υποχλωρυδρία, υστερία, φαντασμαγορία, φαρμακογνωσία, φαρμακολογία, φαρυγγίτιδα, φαρυγγολαρυγγίτιδα, φαρυγγοτομία, φιλελληνισμός, φλεβίτιδα, φοβία, φυλλοξήρα ή φυλλοξέρα, φυτολογία, φωνογράφος ή φωνόγραφος, φωνομετρία, φωνόμετρο, φωτογραφία, φωτογράφος, χαλκογραφία, χλωροφύλλη, χολοκυστεκτομή, χολοκυστίτιδα, χολοκυστογραφία, χροναξία, χρωμολιθογραφία, ψευδάρθρωση, ψυχασθένεια, ψυχιατρική, ψυχίατρος, ψυχοαναληπτικός, ψυχογένεση, ψυχοθεραπεία, ψυχοληπτικός, ψυχολογία, ψυχομετρία, ψυχοπάθεια, ψυχοπαθολογία, ψυχοπαιδαγωγικός, ψυχοτονικός, ψυχοτρόπος, ψυχοφυσικός, ψυχομετρία, ψυχρόμετρο, ψυχρόφιλος, ψύχωση, ωσμόμετρο, ώσμωση, ωτορινολαρυγγολογία, ωτοσκλήρυνση ή ωτοσκλήρωση, ωτοσκόπηση ή ωτοσκοπία, ωτοσκόπιο

21. Άπειρα μεταφραστικά δάνεια όπως αγαθοπιστία bonne -foi, φερέφωνο, porte-voix, εγκιβωτίζω encaisser, εγκληματολογία criminologie, εγκλιματίζω acclimater, αντιολισθητικός antidérapant, ανακατακτώ reconquérir, αγγλισμός anglicisme

22. Το ίδιο άπειρα σημασιολογικά δάνεια. Ενδεικτικά : αγγειολογία angiologie, αγγειοσυσταλτικός vaso-constricteur, αβράκωτος sans culotte, άβυσσος abysse , αγένεια bassesse, αγενής ignoble, ταπεινής καταγωγής αγαπώ aimer αγαπώ στο λεξικό Τριανταφυλλίδη [αρχ. ἀγαπῶ (3β: λόγ. σημδ. γαλλ. aimer)] κτλ

23. Λόγια αβιταμίνωση avitaminose, αγγειογραφία angiographie, αγγειοδιασταλτικός vasodilatateur, αγγλόφιλος anglophile

24. Λογ. σημδ. όπως αγαθό biens [αρχ. ἀγαθόν, πληθ. (στη σημ. 1α) τά ἀγαθά (1β: λόγ. σημδ. γαλλ. biens· 2α: λόγ. < αρχ. ἀγαθόν· 2β: ελνστ. σημ.)] 25 Λόγια που προέρχονται από τα αρχαία ελληνικά όπως π.χ αγγελία annonce [λόγ. < αρχ. ἀγγελία `δημόσια διακήρυξη΄ σημδ. γαλλ. annonce] 26 Τυχαία - Επιπρόσθετα απλικατέρ, απολιτίκ, αξάν, αραμπέσκ, βενεδικτίνη, βουαλάζ, γκαραζιέρης, ζιγκόν (καρέκλες), καστόρ, καμπαρντινέ, κουπλέ, κομπλικέ, μεταλλιζέ, ντεζά βυ ή ντεζαβού, παντοφλέ, αντίβ, σικορέ, ταμπλό βιβάν, απλικέ, λασσέ, μαδρέν, μπαναλιτέ, σοφρουά (σάλτσα), αμερικανιζέ, μπραιζέ, αρμ (στρατός), κρεμ ρουαγιάλ, (σως) μπαβαρουάζ, μπρουτάλ, κου ντε φουντρ, γκαγκά. Προσοχή όμως, υπάρχουν καμιά δεκαπενταριά ψευδόφιλα!!! (faux-amis) Είναι νορμάλ! [] Eτυμολογικές απαντήσεις Αλήθεια ποιος ήξερε ότι η λέξη καπούτ προέρχεται από τα γαλλικά; καπούτ επίθ |άκλ| (εκφραστ.) 1. κατεστραμμένος, αχρηστευμένος: το αυτοκίνητο είναι ~ 2. νεκρός. [ΕΤΥΜ. γερμ. kaputt γαλλ. (être capot), όρος της χαρτοπαικτικής, που προσδιoρίζει εκείνον που δεν έχει κανένα βαθμό.] Ενδιαφέρουσες ετυμολογήσεις (και παρετυμολογήσεις) παρουσιάζει το άρθρο στη γερμανική βίκι: α) Την πιο πάνω, της γαλλικής προέλευσης για το χαρτοπαίγνιο, και της απώτερης σύνδεσης με το λατινικό caput, «κεφάλι» (βλ. τη ζαζουλοπαραπομπή και τα προηγούμενά της), την οποία και θεωρεί επικρατέστερη. β) Τη σύνδεση με τη λέξη kappóres στα γίντις, που είναι οι κότες που σφάζουν τις ημέρες της συμφιλίωσης και προέρχεται από εβραϊκό kappóret. Όπως όμως αναφέρεται στις σελίδες της συζήτησης του άρθρου, η παρουσία του r δείχνει μάλλον αντίστροφη πορεία: στη λέξη των γίντις ενσωματώθηκε η έννοια του καπούτ. γ) Την απευθείας προέλευση από τα μσν. εκκλησιαστικά λατινικά. Όμως, ο τονισμός του λατινικού (κάπουτ) κάνει επίσης λιγότερο πιθανή αυτή την απευθείας προέλευση. To Online Etymology Dictionary δέχεται την ετυμολόγηση του γαλλ. capot (της φράσης être capot) από το ομόγραφό του, επίσης γαλλικό, capot "κάλυμμα" το οποίο όντως προέρχεται από το λατ. caput. Μερικά ενδιαφέροντα (τουλάχιστον κατ' εμέ ) στοιχεία με αφορμή το συγκεκριμένο capot (δηλαδή για τον όρο τής χαρτοπαικτικής, από το πικέτο): Το ΕΛΝΕΓ (2009) αναφέρει ότι η φράση faire capot σημαίνει «βάζω σε κάποιον κουκούλα — (μτφ.) εκμηδενίζω, εξουδετερώνω». Σε αυτό συμφωνεί και το Dictionnaire Le Littré (λήμμα capot 2). Επομένως το απώτατο έτυμον όντως ανάγεται στο λατ. caput. Το (αγγλόφωνο) RHWUD έχει λήμμα capot για τον χαρτοπαικτικό όρο. Και αυτό αναφέρει ότι η λέξη προέρχεται από τη φράση faire capot, η οποία όμως επισημαίνει πως είναι ναυτική και σημαίνει «αναποδογυρίζω». Αυτό στα γαλλικά λέγεται capoter, και (σύμφωνα πάντα με το Dictionnaire Le Littré) προέρχεται από το χαρτοπαικτικό capot. Άρα μάλλον εδώ μας τα μπερδεύει το RHWUD (καθότι η ναυτική σημασία «αναποδογυρίζω» είναι που προήλθε από τον χαρτοπαικτικό όρο, και όχι το αντίθετο). Μια που είμαστε στο «αναποδογυρίζω», αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι και η αγγλική αντίστοιχη λέξη φαίνεται να είναι συγγενική: πρόκειται για το ρ. capsize. Εδώ δεν υπάρχει βέβαιο έτυμον, ωστόσο έχει προταθεί από τον Skeat η αναγωγή στο ισπανικό capuzar "βυθίζω με το κεφάλι", το οποίο με τη σειρά του προέρχεται από το cabo "κεφάλι" (να το πάλι το λατ. caput από πίσω!) και το chapuzar "βουτώ". Αλλά και η άλλη γαλλική ναυτική λέξη που δηλώνει το «αναποδογυρίζω», δηλαδή το ρ. chavirer, έχει πάλι το λατ. caput από πίσω της, καθότι προέρχεται από το cha που αντιστοιχεί στο "κεφάλι" (με τον μηχανισμό που έδωσε από το λατ. caput το γαλλ. chef και το αγγλ. chief) και το virer "στρέφω". Τώρα, βέβαια, και το virer παρουσιάζει το δικό του ενδιαφέρον: Το Dictionnaire Le Littré λέει ότι το v (στο virer) δεν μπορεί να προέρχεται από κάποια μεταβολή τού λατ. g ώστε να αναχθεί στο λατ. gȳrāre "στρέφω", και θεωρεί ότι το υστλατ. virare αποτελεί βαρβαρικό δάνειο — ωστόσο το ΕΛΝΕΓ (λήμμα βίρα) αναφέρει ότι το βεν. virar "στρέφω" προέρχεται μετά βεβαιότητος από το υστλατ. gȳrāre (με επίδρ. τού λατ. vibro "πάλλω", προφανώς για να δικαιολογηθεί η τροπή g->v), το οποίο gȳrāre προέρχεται από το ελλην. γύρος (δηλ. αντιδάνεια τα βίρα και βιράρω, κατά το ΕΛΝΕΓ). Το (επίσης αγγλόφωνο) Oxford λημματογραφεί κι αυτό τον χαρτοπαικτικό όρο capot, αλλά δίνει άλλη ετυμολογία: Συγκεκριμένα αναφέρει ότι πιθανόν προέρχεται από το ρ. capoter, παράλληλο διαλεκτικό τύπο τού ρ. chapoter που σημαίνει "ευνουχίζω" . Για τούτο 'δώ το chapoter την ετυμολογία θα την αναζητήσουμε μέσω του chapon "ευνουχισμένος κόκορας", λέξη η οποία υπάρχει σε πολλές γλώσσες (capon στα αγγλικά). Στα ελληνικά λέγεται καπόνι (ήδη μεσαιωνικό) και ακόμη πιο πριν, στους ελληνιστικούς χρόνους, λεγόταν κάπων — και όλες αυτές οι λέξεις ανάγονται στο λατ. capo (με την ίδια σημασία).

Και μια λιγότερο πλήρης συλλογή λέξεων από τα γαλλικά (1385 λέξεις) από το λεξικό του Φυτράκη - Τεγόπουλου Γαλλικές λέξεις στα Ελληνικά

Παραθέτω αυτούσιο άρθρο που βρήκα στο Ίντερνετ.

Mπορεί μετά το B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι διεθνείς πολιτικοοικονομικές συνθήκες να μείωσαν την κυριαρχία της γαλλικής ως διεθνούς γλώσσας, απομεινάρια γαλλικά όμως καμουφλαρίστηκαν και παρέμειναν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στην ομιλούσα γλώσσα μας ως λεκτικοί συνοδοιπόροι. Πόσο γαλλίζει σήμερα η γλώσσα μας; Πολύ.

Σε αντίθεση προς την αγγλοαμερικανική, η γαλλική άσκησε επίδραση στη νέα ελληνική στον τομέα της μορφολογίας, όπου επιθήματα γαλλικά χρησιμοποιούνται και σε λέξεις με ελληνική βάση, όπως -εξ (γαλλ. -ex), π.χ. ντούμπλεξ, τέλεξ αλλά και αφρολέξ, στρωματέξ, -ερί (γαλλ. -erie), π.χ. καροσερί αλλά και ουζερί, -έρα (γαλλ. -ier/ie re), π.χ. καφετιέρα, κρουαζιέρα αλλά και αλατιέρα, ψηστιέρα, -έ (γαλλ. -e ), π.χ. ντεφορμέ, πανέ αλλά και αγορέ, κυριλέ.

Στον τομέα του λεξιλογίου πολλοί τομείς δανείστηκαν από τη γαλλική. Nα αναφερθούμε στην ενδυμασία; H ζακέτα, η καμπαρντίνα, το μαγιό, το ταγέρ, το καρό, η γκαρνταρόμπα, η δαντέλα, το μακιγιάζ, τα μπιζού. Στα χρώματα; Tο μπλε, το καφέ, το μπορντό, το ροζ, είναι όλες λέξεις με γαλλίδα μαμά. O κατάλογος μεγάλος: Στη διακόσμηση (π.χ. αμπαζούρ, σαλόνι), στη μαγειρική (π.χ. εκλέρ, κρέπα, μπον φιλέ, ορντέβρ -βλ. και σχετικό άρθρο στο Βon Appetit), στην τέχνη και τη διασκέδαση (βεντέτα, αφίσα, κολάζ, μπαλάντα, ρεσιτάλ, ντοκιμαντέρ, σουξέ, πιόνι, φαβορί), στον αθλητισμό (γκραν πρι, μποξέρ, σκι, τουρνουά), στην τεχνολογία (καλοριφέρ, κοντέρ, μοτέρ, ρουλεμάν, καρμπιρατέρ).

Η ελληνική, επίσης, απορρόφησε πάμπολλες φράσεις και συντάξεις της γαλλικής, τις οποίες προσάρμοσε μεταφράζοντάς τες. Aυτό συνέβη κυρίως λόγω της επίδρασης που άσκησαν ελληνικές μεταφράσεις γαλλικών λογοτεχνικών και επιστημονικών έργων το 19ο και κυρίως κατά το πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα. Tότε ήταν που καθιερώθηκε μεγάλος αριθμός δανείων αλλά και πλήθος όρων που πλάστηκαν στα ελληνικά για να αποδώσουν γαλλικούς όρους. Oρισμένες από αυτές: Eλαβε χώρα (a eu lieu), κατά πάσα πιθανότητα (selon toute probabilite), πήρε διαστάσεις (a pris des dimensions), παίρνω ενεργό μέρος (prendre une part active), σε τελευταία ανάλυση (en derniere analyse), στο πλαίσιο των (dans le carde des), αξίζει τον κόπο (ca vaut la peine), είμαι της γνώμης (je suis d’avis), δίνω σημεία ζωής (donner signe de vie), παίζω με τις λέξεις (jouer avec les mots), τηρώ σιγή (garder le silence), εκ πρώτης όψεως (de premiere vue), άνευ προηγουμένου (sans precedent) και άλλες πολλές. Eύλογη απορία, λοιπόν: Πώς μιλάγαμε πριν;

Προς τόνωση του εθνικού φρονήματος, ισχύει ότι σε κάθε 6 γαλλικές λέξεις, μία έχει ρίζα ελληνική.

Πηγή: Βικιλεξικό

Daniel Cohn-Bendit Επιτέλους! Ένας άνθρωπος που μας υποστηρίζει πραγματικά στην Ευρώπη...

2010-05-18T18:05:00.000+02:00

Ποιος νοιάζεται για τη λογοτεχνία;

2010-05-16T15:57:00.000+02:00

Δημοσθένης Κούρτοβικ

Δεν έχω προσωπική πείρα από τον τρόπο διδασκαλίας της λογοτεχνίας στη Μέση Εκπαίδευση. Ελπίζω- και θα το θεωρήσω δεδομένο στα όσα θα πω πιο κάτω- ότι οι διδάσκοντες είναι κάπως επαρκέστεροι από τη νεαρή φιλόλογο η οποία, όταν διάβασε, κατά προτροπή φίλου μου εκπαιδευτικού και γνωστού συγγραφέα, μια κριτική μου που περιείχε μια αναφορά στον Ραμπελαί, ρώτησε ποιος ήταν αυτός ο Ραμπελές, νομίζοντας πως επρόκειτο για ΄Ελληνα συγγραφέα του 19ου αιώνα.

Προϋπέθεσα, λοιπόν, με γενναιοφροσύνη που πιστεύω πως δεν θα μου αμφισβητηθεί, ότι οι φιλόλογοι που διδάσκουν λογοτεχνία στα σχολεία είναι επαρκείς, επαρκέστατοι, και πολλοί από αυτούς μάλιστα είναι ρέκτες. Επίσης, προϋπέθεσα ότι μια μερίδα, έστω, από τους μαθητές τους έχουν, αν όχι άμεσο ενδιαφέρον, τουλάχιστον μια κάποια περιέργεια γι΄ αυτό το μάθημα. Και με αυτές τις παραδοχές ξεφύλλισα τα σχολικά βιβλία λογοτεχνίας, προσπαθώντας να καταλάβω τι ερεθίσματα δίνουν σε διδασκόμενους και διδάσκοντες. Το συμπέρασμά μου ήταν ότι τα βιβλία αυτά είναι ό, τι πρέπει για να γιατρευτούν οι δάσκαλοι από το τυχόν πάθος τους για τη λογοτεχνία και να πειστούν τα παιδιά ότι δεν αξίζει να της αφιερώσουν ούτε το ένα χιλιοστό του χρόνου που τους απορροφά το play station.

Tο πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση σ΄ αυτά τα βιβλία ήταν το πλήθος των λογοτεχνών που συνωστίζονται στις σελίδες τους και που η καταγραφή τους θυμίζει (ή μήπως είναι;) επετηρίδα. Στο βιβλίο της Γ΄ Γενικού Λυκείου μέτρησα 52 ποιητές και 35 πεζογράφους, που αντιπροσωπεύονται με ποιήματα ή αποσπάσματα από τα πεζά τους. Αριθμός υπεραρκετός για να ιδρυθεί λογοτεχνικό σωματείο και να ζητήσει κρατική επιχορήγηση. Περιττό να σημειώσω ότι οι περισσότεροι από αυτούς τους λογοτέχνες είναι ελάσσονες ή και κάτι λιγότερο. Αλλά το χειρότερο είναι ότι ο τρόπος με τον οποίο περιγράφεται το έργο τους δεν σ΄ αφήνει να καταλάβεις σε τι διαφοροποιούνται μεταξύ τους, ποιο είναι το ιδιαίτερο στίγμα του καθενός. Δικαιολογημένα, ένας μαθητής θα μπορούσε να πει στον καθηγητή του κάτι σαν αυτό: «Ωραία, καταλάβαμε τι είναι η ποίηση της ήττας, γιατί πρέπει τώρα να διαβάσουμε και τους είκοσι εκπροσώπους της;» Φυσικά, κανένας δάσκαλος δεν μπορεί να διεξέλθει όλη αυτή την ύλη στη διάρκεια μιας σχολικής χρονιάς. Και, απ΄ όσο ξέρω, λίγοι μπαίνουν στον κόπο της επιλογής. Οι περισσότεροι ακολουθούν τη ληξιαρχικής λογικής σειρά του βιβλίου. Οπότε, μάλλον δεν προλαβαίνουν να πάνε ένα βήμα πιο πέρα από την ποίηση της ήττας. Ακόμα και όταν γίνεται επιλογή, περιορίζεται συνήθως στα «σίγουρα» ονόματα (Σεφέρης, Ρίτσος, Ελύτης...) και, ως επακόλουθο, σε στερεότυπες προσεγγίσεις.

Αλλά εκεί που η λογοτεχνία δεινοπαθεί για τα καλά, εκεί που κυριολεκτικά διαμελίζεται, είναι στις οδηγίες για την «κατανόηση του κειμένου», όπως είναι ο γενικός τίτλος που δίνεται με μετριοφροσύνη σ΄ αυτές τις ενότητες. Μπορεί να μην υπάρχουν πια τα αλήστου μνήμης «καλολογικά στοιχεία» της δικής μου εποχής, σύμφωνα με τα οποία η λογοτεχνικότητα ενός κειμένου δεν ήταν παρά ζήτημα γλωσσικής γαρνιτούρας. Μπορεί να έχουν αντικατασταθεί από αναλυτικές κατηγοριοποιήσεις που έχουν ένα λούστρο φιλολογικής εμβρίθειας και λεπτολογίας. Το αποτέλεσμα όμως παραμένει ουσιαστικά το ίδιο, αν δεν είναι μάλιστα ακόμα πιο αντιπαιδαγωγικό. Το λογοτεχνικό έργο παύει να είναι μια οργανική ενότητα, που τα μέλη της και οι αρμοί της συνεργάζονται για να παραγάγουν νόημα, και αντί γι΄ αυτό ορίζεται ως άθροισμα μιας σειράς τεχνικών χαρακτηριστικών (διάρθρωση, γλώσσα και ύφος, αφηγηματικά στοιχεία, πρόσωπα και χαρακτήρες), που μπορούν να ιδωθούν το καθένα χωριστά από τα άλλα και από το σύνολο. Αν οι αναλύσεις που επιγράφονται «κατανόηση του κειμένου» ήταν λογοτεχνικές κριτικές, θα λέγαμε ότι είναι ανιαρές, στεγνές, χωρίς φαντασία και πρωτοτυπία, χωρίς ορίζοντα, αλλά τέλος πάντων επιμελείς. Επειδή όμως δεν είναι λογοτεχνικές κριτικές και δεν διαβάζονται από αναγνώστες με ειδικό ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία, δύσκολα αποφεύγουμε να τις χαρακτηρίσουμε τραγικές. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να σκοτώσουν την όποια διάθεση του μαθητή να διαβάσει από μόνος του λογοτεχνία, την όποια επιθυμία του ν΄ αναζητήσει στα λογοτεχνικά έργα κάτι που να συντονίζεται με τις δικές του αγωνίες, που να του μιλάει κατευθείαν στην ψυχή.

Tο κορυφαίο, το αφετηριακό λάθος της (αντι)παιδαγωγικής αντίληψης που διαπνέει τα σχολικά βιβλία λογοτεχνίας είναι ότι τα λογοτεχνικά κείμενα που συστήνονται στους μαθητές παρουσιάζονται σαν να έχουν μια εγγενή αξία, την οποία αυτοί οφείλουν ν΄ αναγνωρίσουν. Την ίδια τη λογοτεχνία τα παιδιά καλούνται να την αντιμετωπίσουν ως κάτι αυτονόητα σημαντικό, άσχετα με το πόσο τα αγγίζει ή τα αφορά. Με τον τρόπο αυτό ενεργοποιούνται τα αντανακλαστικά αντίστασης του νεαρού ατόμου εναντίον αξιακών κωδίκων που αισθάνεται πως του επιβάλλονται εκ των άνω, από το «σύστημα».

Η σωστή μέθοδος θα ήταν η αντίθετη από αυτή που εφαρμόζεται. Αντί να προσπαθεί να φέρει τον μαθητή κοντά στη λογοτεχνία, θα προσπαθούσε να φέρει τη λογοτεχνία κοντά στον μαθητή. Για να γίνει όμως αυτό, ο διδάσκων πρέπει να διαγνώσει και να κατανοήσει τις ευαισθησίες του ακροατηρίου του. Ξέρω καλά ποια είναι η τρέχουσα αντίληψη για τις ευαισθησίες των σημερινών εφήβων. Ξέρω καλά ότι θεωρούνται συρρικνωμένες και μ΄ ευτελείς προσανατολισμούς, τόσο που να δίνουν λαβή να γίνεται λόγος για αναισθησίες μάλλον παρά για ευαισθησίες. Κουβαλάω αρκετά χρόνια στην πλάτη του ώστε να μπορώ να δω σε όλα αυτά απλώς την επανάληψη των τυπικών μεμψίμοιρων αιτιάσεων που απευθύνει κάθε παλιότερη γενιά, με δρομολογημένες ιδέες και τρόπο ζωής, στην επόμενή της, την ακόμα ατακτοποίητη. Η ευαισθησία του έφηβου είναι αδιαμόρφωτη, αλλά και πολυδύναμη. Στο χέρι του παιδαγωγού είναι να τη διαπλάσει, αναγνωρίζοντας όμως και σεβόμενος τις εσώτερες ανάγκες που την κινούν.

Για τη διδασκαλία της λογοτεχνίας ισχύει στο πολλαπλάσιο αυτό που έχει πει, σε άλλα συμφραζόμενα, ένας κριτικός με το ανάστημα του Τέρρυ ΄Ηγκλετον: κάθε συζήτηση περί λογοτεχνίας παύει να είναι ενδιαφέρουσα, αν δεν μετακινηθεί γρήγορα έξω από το πεδίο της λογοτεχνίας. Ειδικά για τον νέο άνθρωπο η λογοτεχνία δεν μπορεί να είναι η βάση εκτόξευσης των υπαρξιακών αναζητήσεών του, αλλά ένας διαστημικός σταθμός για την προώθησή τους σ΄ εξώτερες σφαίρες.

Ποιος νοιάζεται τελικά για τη λογοτεχνία; Είναι ένα ερώτημα που κρύβει μέσα του ένα άλλο: ποιος ο λόγος να νοιαζόμαστε για τη λογοτεχνία; Αν η απάντηση δεν μπορεί να προχωρήσει σε κάτι πέρα από την αισθητική απόλαυση και ανάταση, ας πάψουμε να βαυκαλιζόμαστε ότι μπορούμε να κεντρίσουμε το ενδιαφέρον των μαθητών για τη λογοτεχνία. Αν έχουμε βρει πιο έξυπνες απαντήσεις, ας ξεκινήσουμε από κάτι ανορθόδοξο: ας ζητήσουμε από τα παιδιά να μιλήσουν για βιβλία ή οποιουδήποτε άλλου είδους κείμενα που διάβασαν με δική τους πρωτοβουλία και τους άρεσαν, και ας ανοίξουμε έπειτα συζήτηση γύρω από αυτά, όσο και αν μας σοκάρισαν οι επιλογές, προσπαθώντας να εντοπίσουμε τους ψυχικούς εκείνους υποδοχείς που θα μπορούσαν να δεξιωθούν μια πιο απαιτητική λογοτεχνία.

Εγώ ο ίδιος δοκίμασα ένα τέτοιο σοκ- θεραπευτικό σοκ, θα έλεγα- το περασμένο φθινόπωρο, όταν παρουσίασα το τελευταίο μυθιστόρημά μου σ΄ ένα νυχτερινό λύκειο του Περιστερίου και μια μαθήτρια μού είπε ευθέως: «Διάβασα το βιβλίο σας δύο φορές και δεν κατάλαβα τίποτα». ΄Ηταν η μόνη αντίδραση για την οποία δεν ήμουν προετοιμασμένος. Κακώς. Γιατί υπέπεσα κι εγώ στο τυπικό λάθος του διανοούμενου, κι ας είχα επίγνωσή του και νόμιζα ότι ήξερα πώς να το αποφεύγω: προϋπέθεσα κατά την εισήγησή μου περισσότερα απ΄ όσα επιτρέπεται να προϋποθέτουμε, όταν προσπαθούμε να επικοινωνήσουμε έξω από τα όρια του κύκλου ή της κάστας μας. Η σωστή απάντηση στην παρατήρηση της μαθήτριας, απάντηση που δυστυχώς δεν μπορούσε να δοθεί στο πλαίσιο μιας τέτοιας εκδήλωσης, θα ήταν: Δεν πειράζει που δεν κατάλαβες τίποτα, ξέχασέ το κι έλα να μιλήσουμε για πράγματα που καταλαβαίνεις και σ΄ ενδιαφέρουν, και θα δεις ότι θα καταλήξουμε στο βιβλίο μου (το τελευταίο, φυσικά, θα το έλεγα μόνο μέσα μου!).

Αυτό όμως θα ήταν η αρχή ενός μαθήματος, σωστότερα ενός κύκλου μαθημάτων, για τη λογοτεχνία.

TA NEA

Δείτε τι τρώμε...

2010-05-12T19:27:00.000+02:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΦΟΡΤΙΩΝ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ

Σε συνέχεια των ελέγχων που διενεργεί το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στην εσωτερική αγορά αλλά και στα σημεία εισόδου της χώρας για την προστασία της υγείας των καταναλωτών και της ασφάλειας των τροφίμων, εντοπίστηκαν φορτία μη ασφαλή και ακατάλληλα για κατανάλωση.

Πιο συγκεκριμένα, απαγορεύτηκε η εισαγωγή και δόθηκε εντολή για επιστροφή, απόσυρση ή και καταστροφή των ακόλουθων φορτίων:

· 11 τόνοι κρέατος βοοειδών σε ψύξη, προέλευσης Ουρουγουάης, εξαιτίας απουσίας πρωτότυπου κτηνιατρικού πιστοποιητικού.

· 25 τόνοι φιστίκια με κέλυφος, προέλευσης Ιράν, εξαιτίας ανίχνευσης αφλατοξινών πάνω από τα ανώτατα επιτρεπτά όρια.

· 19,5 τόνοι αμύγδαλα χωρίς κέλυφος, προέλευσης ΗΠΑ, εξαιτίας προσβολής από έντομα.

· 111 κιλά καρποί Ogbono, προέλευσης Νιγηρίας, εξαιτίας ανίχνευσης αφλατοξινών πάνω από τα ανώτατα επιτρεπτά όρια.

· 18 τόνοι κονσερβών ανανά σε σιρόπι, προέλευσης Ταϊλάνδης, εξαιτίας εμφανών αλλοιώσεων της εσωτερικής επιφάνειας των δοχείων.

· 2,5 τόνοι κουκουνάρι, προέλευσης Τουρκίας, εξαιτίας παρουσίας σαλμονέλας.

· 2,5 τόνοι πιπεριές, προέλευσης Ιορδανίας, εξαιτίας ανίχνευσης φυτοπροστατευτικών προϊόντων πάνω από τα ανώτατα επιτρεπτά όρια.

· 4,4 τόνοι φασολάκια, προέλευσης Τουρκίας, εξαιτίας ανίχνευσης υπολειμμάτων φυτοπροστατευτικών προϊόντων πάνω από τα ανώτατα επιτρεπτά όρια.

· 1,1 τόνοι φασολάκια, προέλευσης Ιορδανίας, εξαιτίας ανίχνευσης υπολειμμάτων φυτοπροστατευτικών προϊόντων πάνω από τα ανώτατα επιτρεπτά όρια.

· 6,3 τόνοι αμπελόφυλλα σε άλμη, προέλευσης Τουρκίας, εξαιτίας ανίχνευσης υπολειμμάτων φυτοπροστατευτικών προϊόντων πάνω από τα ανώτατα επιτρεπτά όρια.

· 271 τόνοι σκληρού σίτου βιολογικής παραγωγής, εξαιτίας ανίχνευσης υπολειμμάτων φυτοπροστατευτικών προϊόντων πάνω από τα ανώτατα επιτρεπτά όρια και φυτοπροστατευτικών προϊόντων που έχει ανακληθεί η έγκριση κυκλοφορίας τους.

· 250 κιλά πιπεριές, προέλευσης Συρίας, εξαιτίας ανίχνευσης υπολειμμάτων φυτοπροστατευτικών προϊόντων πάνω από τα ανώτατα επιτρεπτά όρια.

· 38 τόνοι σουσάμι, προέλευσης Αιθιοπίας, εξαιτίας παρουσίας σαλμονέλας.

· 80 τόνοι σταφίδα, προέλευσης Κίνας, εξαιτίας αλλοιώσεων από έντομα και μη αναγραφής της χώρας προέλευσης.

· 32 τόνους ελιές μαύρες, προέλευσης Τουρκίας, εξαιτίας προσβολής από δάκο και αλλοίωσης των ποιοτικών χαρακτηριστικών.

· 35 τόνοι αραχίδες, προέλευσης Κίνας, εξαιτίας ανίχνευσης αφλατοξινών πάνω από τα ανώτατα επιτρεπτά όρια.

· 7 τόνοι βερύκοκα αποξηραμένα, προέλευσης Τουρκίας, εξαιτίας ανίχνευσης θειωδών πάνω από τα ανώτατα επιτρεπτά όρια.

· 36 τόνοι σταφίδες, προέλευσης Κίνας, εξαιτίας αδυναμίας ταυτοποίησης των φορτίων.

Παράλληλα, μετά από γνωστοποιήσεις στο Σύστημα Έγκαιρης Προειδοποίησης για τις Ζωοτροφές και τα Τρόφιμα (RASFF) αλλά και πληροφορίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δόθηκε εντολή στις περιφερειακές υπηρεσίες του Υπουργείου και των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων για διενέργεια δειγματοληψιών και ελέγχους αποξηραμένων μούρων Goji προέλευσης Κίνας και σταφυλιών προέλευσης Ινδίας για την παρουσία υπολειμμάτων φυτοπροστατευτικών προϊόντων.

Notre Dame de Paris: Belle... Garou, Daniel Lavoie, Patrick Fiori! Τι τραγούδι...

2010-05-11T16:24:00.001+02:00

Φωτό: William Darhy

Notre Dame de Paris: Belle... Garou, Daniel Lavoie, Patrick Fiori

Η ιστορία του Κουασιμόδου και της Εσμεράλδας, του Φοίβου και του Φρόλλο, ζωντανεύει τόσο όμορφα... Η μαγική Notre Dame με το μοναδικό στον κόσμο καμπαναριό της, η φλογερή και εκθαμβωτικής ομορφιάς τσιγγάνα, ο δύσμορφος και καμπούρης κωδωνοκρούστης του Βίκτωρα Ουγκώ, που συντρόφεψε τις νεανικές μας νύχτες! Απόλαυση...

Belle

(Quasimodo / Phoebus / Frollo)

Belle, c'est un mot qu'on dirait inventé pour

Elle, quand elle danse et qu'elle met son corps à jour

Tel, un oiseau qui étend ses ailes pour s'envoler

Alors je sens l'Enfer s'ouvrir sous mes pieds

J'ai posé mes yeux sous sa robe de gitane

A quoi me sert encore de prier Notre Dame

Quel est celui qui lui jettera la première pierre

Celui-là ne mérite pas d'ëtre sur Terre

Oh Lucifer, Oh laisse-moi rien qu'une fois

Glisser mes doigts dans les cheveux d'Esmeralda

Belle, est-ce le Diable qui s'est incarné en Elle ?

Pour détourner mes yeux du Dieu éternel

Qui a mis dans mon être ce désir charnel

Pour m'empêcher de regarder vers le ciel

Elle porte en elle le péché originel

La désirer fait-il de moi un criminel

Celle, qu'on prenait pour une fille de joie, une fille de rien

Semble soudain porter la croix du genre humain

Oh Notre Dame, oh laisse-moi rien qu'une fois

Pousser la porte du jardin d'Esmeralda

Belle, malgré ses grands yeux noirs qui vous ensorcellent

La Demoiselle serait-elle encore pucelle ?

Quand ses mouvements me font voir monts et merveilles

sous son jupon aux couleurs de l'arc-en-ciel

Ma dulcinée laissez-moi vous être infidèle

Avant de vous avoir menée jusqu'à l'autel

Quel est celui qui détournerait son regard d'Elle

Sous peine d'être changer en statue de sel

Oh Fleur-de -Lys, je ne suis pas homme de foi

J'irai cueillir la Fleur d'amour d'Esmeralda

J'ai posé mes yeux sous sa robe de gitane

quoi me sert encore de prier Notre Dame

Quel est celui qui lui jettera la première pierre

Celui-là ne mérite pas d'ëtre sur Terre

Oh Lucifer, Oh laisse-moi rien qu'une fois

Glisser mes doigts dans les cheveux d'Esmeralda

Esmeralda

Garou, Daniel Lavoie, Patrick Fiori

"Notre Dame de Paris" in Italian, Live from Arena di Verona (Italy)

"Bella"

Quasimodo

Bella

La parola Bella è nata insieme a lei

Col suo corpo e con i piedi nudi, lei

E' un volo che afferrerei e stringerei

Ma sale su l'inferno a stringere me

Ho visto sotto la sua gonna da gitana

Con quale cuore prego ancora Notre Dame

C'è

Qualcuno che le scaglierà la prima pietra?

Sia cancellato dalla faccia della terra!

Volesse il diavolo, la vita passerei

Con le mie dita tra i capelli di Esmeralda

Frollo

Bella

E' il demonio che si è incarnato in lei

Per strapparmi gli occhi via da Dio, lei

Che ha messo la passione e il desiderio in me

La carne sa che paradiso è lei

C'è in me il dolore di un amore che fa male

E non m'importa se divento un criminale

Lei

Che passa come la bellezza più profana

Lei porta il peso di un'atroce croce umana

O Notre Dame, per una volta io vorrei

Per la sua porta come in chiesa entrare in lei

Febo

Bella

Lei mi porta via con gli occhi e la magia

E non so se sia vergine o non lo sia

C'è sotto Venere e la gonna sua lo sa

Mi fa scoprire il monte e non l'al di là

Amore, adesso non vietarmi di tradire

Di fare il passo a pochi passi dall'altare

Chi

È l'uomo vivo che potrebbe rinunciare

Sotto il castigo, poi, di tramutarsi in sale?

O Fiordaliso, vedi, non c'è fede in me

Vedrò sul corpo di Esmeralda se ce n'è

Quasimodo, Frollo, Febo

Ho visto sotto la sua gonna da gitana

Con quale cuore prego ancora Notre Dame

C'è

Qualcuno che le scaglierà la prima pietra?

Sia cancellato dalla faccia della terra!

Volesse il diavolo, la vita passerei

Con le mie dita tra i capelli d'Esmeralda

Di Esmeralda

Notre Dame De Paris 1 Temps de Catedrali

Notre Dame De Paris Les Sans Papiers

Notre Dame De Paris Bohemienne

Notre Dame De Paris Esmeralda

Notre Dame de Paris Ces diamants-la

Notre Dame de Paris Lune

Notre Dame de Paris Danse Mon Esmeralda

Notre Dame de Paris Ave Maria Paien

Κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες που βρήκα στο πόρταλ avsite.gr, σχετικά με το καμπαναριό της Notre Dame.

The New York Times

Ο 40χρονος χημικός Στεφάν Ουρμπέν είναι ο επικεφαλής των νεωκόρων του Καθεδρικού Ναού της Παναγίας των Παρισίων. Είναι επίσης υπεύθυνος κωδωνοκρούστης, ρόλος που παραπέμπει στον Κουασιμόδο, του Βίκτωρος Ουγκώ. Ο ίδιος απορρίπτει τη σύγκριση. «Είμαι υπέρ της μουσικής», λέει με συγκαταβατικό ύφος, ανάμεσα στα περίλαμπρα άμφια και τα ιερά σκεύη. Η αγάπη του για τη μουσική έχει προκαλέσει μικρή επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο ηχούν οι καμπάνες, από τότε που ανέλαβε την ευθύνη του ναού.

Εχει συγκρουστεί αρκετές φορές με τους συντηρητές του υπουργείου Πολιτισμού. Τον επισκέπτονται έξι φορές τον χρόνο για να ελέγξουν την κατάσταση του μπρούντζου, τους ηλεκτρικούς μηχανισμούς και τις περίπλοκές αλυσίδες που κινούν τις καμπάνες. Οι συντηρητές θα ήθελαν λιγότερη μουσικότητα στους χτύπους, ώστε να μειωθεί όσο το δυνατόν η φθορά στο υπεραιωνόβιο καμπαναριό. Ο κ. Ουρμπέν, όμως, θέλει να αναπαράγει τους ήχους που έβγαιναν από τις καμπάνες όταν αυτές ήταν καινούργιες.

Παρά τα όσα υποστηρίζει η Ουόλτ Ντίσνεϊ και ο Βίκτωρ Ουγκώ, οι καμπάνες δεν κινούνταν ποτέ με σκοινί. Τόσο οι τέσσερις μικρές στο βόρειο πύργο, όσο και η μπάσα καμπάνα (γνωστή και ως Μπουρντόν) στη νότια πλευρά του ναού, πάλλονταν μέσω ενός περίπλοκου χειροκίνητου μηχανισμού με μεταλλικές μπάρες. Από το 1930, το σύστημα εξηλεκτρίστηκε. Σήμερα ελέγχεται πλήρως από ηλεκτρονικό υπολογιστή. Ο Ουρμπέν είναι και ειδικός στον προγραμματισμό υπολογιστών. Παρ’ όλα αυτά, συμβαίνουν και απρόοπτα. Τη Μεγάλη Εβδομάδα 2004, το ηλεκτρονικό σύστημα υπέστη βλάβη και οι καμπάνες σίγησαν για μέρες. Ο τότε Αρχιεπίσκοπος του Παρισιού, καρδινάλιος Λουστιγκέρ έγινε έξαλλος.

Ο Ουρμπέν έγινε νεωκόρος κατά τύχη. Αν και πτυχιούχος χημείας, είχε δουλέψει στο παρελθόν, όταν πήγαινε ακόμη σχολείο, στο πλάι του ανθρώπου που ήταν υπεύθυνος για τη συντήρηση της διάσημης κωδωνοστοιχίας της Λούρδης. Καθώς δεν μπόρεσε να βρει δουλειά στον τομέα του, ήλθε στο Παρίσι πριν από δέκα χρόνια και, χάρη στην εμπειρία του, προσελήφθη στο προσωπικό του Καθεδρικού της Παναγίας. Το 2005, όταν ο αρχινεωκόρος προήχθη σε «μέγα φύλακα» του Ναού, ο Ουρμπέν πήρε τη θέση του.

Μαζί με τέσσερις ακόμη νεωκόρους, είναι υπεύθυνος για την οργάνωση και προετοιμασία των ιερών ακολουθιών. Το μεγάλο του πάθος όμως είναι το καμπαναριό.

Η Παναγία των Παρισίων έχει έντεκα καμπάνες. Οι τέσσερις, στο βόρειο πύργο τοποθετήθηκαν εκεί το 1856, προς αντικατάσταση των προηγουμένων, οι οποίες είχαν χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή κανονιών στη διάρκεια της γαλλικής επανάστασης. Η βάρους 14 τόνων μπάσα καμπάνα στο νότιο πύργο, κατασκευάστηκε το 1680 και υποστηρίζεται από μεσαιωνικό ξύλινο πλαίσιο. Εξι ακόμη μικρές καμπάνες τοποθετήθηκαν τον 19ο αιώνα μέσα και κάτω από τον οβελό στέψης που βρίσκεται πάνω από το κλίτος του ναού. Οι καμπάνες, όπως και όλα τα ιερά αντικείμενα, έχουν ονόματα. Η μπάσα καμπάνα ονομάζεται Εμανουέλ. Η μεγαλύτερη από τις μικρές καμπάνες, Αντζελίκ Φρανσουά και η μικρότερη απ’ όλες είναι η Ντενίς Νταβίντ.

Αμέσως μόλις ανέλαβε στο πόστο του, ο κ. Ουρμπέν άρχισε να πειραματίζεται με τον τρόπο που χτυπάνε οι καμπάνες, βασισμένος στην εμπειρία που είχε αποκτήσει από τη Λούρδη. Πάντως, υποστηρίζει ότι δεν είχε κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο.

Μέχρι πρόσφατα, οι καμπάνες σήμαιναν ρυθμικά τρεις φορές την ημέρα και πριν από τη λειτουργία της Κυριακής. Ο Ουρμπέν όμως συνειδητοποίησε ότι μπορούσε να προγραμματίσει τις τέσσερις καμπάνες του βόρειου πύργου, ώστε να παίζουν κλασικά κομμάτια, όπως το θρησκευτικό χορικό του Μπαχ «Nun Komm, der Heiden Heiland», ή τον ύμνο του Πάσχα «Regina Coeli Laectare». Η μπάσα καμπάνα ήταν πιο δύσκολη περίπτωση. Γενικώς, χρησιμοποιούνταν σπανίως, σε μεγάλες γιορτές, όπως το Πάσχα, ή σε εξαιρετικά γεγονότα, όπως ο θάνατος κάποιου καρδινάλιου ή του πάπα. Εν τούτοις, ο Ουρμπέν έφτιαξε ειδικά προγράμματα που συντονίζουν την μπάσα καμπάνα με τις τέσσερις μικρότερες.

Αναγνωρίζει βεβαίως ότι η πρακτική του αυτή έχει δημιουργήσει προβλήματα. Παραδέχεται ότι «όσο περισσότερο τις χρησιμοποιεί κανείς, τόσο πιο πολύ φθείρονται». Για να μειώσει τις φθορές, αντικατέστησε το γλωσσίδιο της καμπάνας, το οποίο παρεμπιπτόντως ζυγίζει 450 κιλά, με καινούργιο από μαλακό ατσάλι. Η επιπλέον χρήση όμως, καταπονεί και τους ηλεκτροκινητήρες του καμπαναριού.

Ενας από τους συντηρητές εξηγεί ότι «στην Παναγία των Παρισίων εφαρμόζουμε ένα προληπτικό σύστημα συντήρησης. Προσπαθούμε να αντικαταστήσουμε ό,τι έχει φθαρεί πριν σπάσει. Στόχος είναι να προλάβουμε το κακό εν τη γενέσει του».

Ο Ουρμπέν από την πλευρά του δείχνει ενθουσιασμένος: αγαπάει αυτές τις καμπάνες, αλλά τις βλέπει ως μέρος του συνόλου του Καθεδρικού της Παναγίας των Παρισίων, την οποία περιγράφει ως «κτητική και ζηλιάρα γυναίκα».

Γάιος Μαικήνας

2010-05-11T16:21:00.000+02:00

Maecenas Presenting the Liberal Arts to Emperor Augustus by Giovanni Battista Tiepolo, 1743

Γάιος Μαικήνας

Ρωμαίος συγγραφέας και πολιτικός (69-68 π.Χ.). Γόνος ευγενούς οικογένειας, ήταν φίλος και σύμβουλος του Οκταβιανού. Πολέμησε στο πλευρό του στη μάχη των Φιλίππων και τον αντιπροσώπευε στη Ρώμη και στην Ιταλία, παρόλο που δεν είχε επίσημο αξίωμα. Όταν ο Αύγουστος στερέωσε την εξουσία του από τους αντιπάλους του, ο Μ. αποτραβήχτηκε από την πολιτική και αφοσιώθηκε στη μελέτη και συγγραφή ποιητικών έργων, από τα οποία σώθηκαν μόνο μερικά αποσπάσματα, όπως "Προμηθέας", "Συμπόσιο". Άνδρας πλούσιος και εξαιρετικά μορφωμένος, έζησε περιτριγυρισμένος από συγγραφείς, ποιητές και καλλιτέχνες, που τους περιέβαλε με τη φιλία του και τους καλύτερους απ` αυτούς τους βοήθησε και τους προστάτεψε να διακριθούν, όπως το Βιργίλιο, τον Οράτιο, τον Προπέρτιο κ.ά. Η παρουσία του Μ. στο ρωμαϊκό χώρο έδωσε μεγάλη ώθηση στα γράμματα και στις τέχνες, γι` αυτό και το όνομά του χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα για να χαρακτηρίσει τους προστάτες των ανθρώπων της τέχνης.

Livepedia.gr

Χρόνια πολλά στις μανούλες μας!

2010-05-08T00:37:00.001+02:00

Gustav Klimt, Οι τρεις ηλικίες μιας γυναίκας, 1905

Μάνα, Κόρη, Εγγονή, Λάδι σε μουσαμά, 171x171 cm

Λεπτομέρεια

Gustav Klimt
1909-10, Ιδιωτική συλλογή , 90 x 90 cm. Λάδι σε μουσαμά

Egon Schiele, 1915, Λάδι σε μουσαμά, 150 x 159 cm.

Pablo Picasso, Mητρότητα

Paula Cox, Γυναίκες στην Παλαιστίνη

Paula Cox, Μάνα από την Παλαιστίνη

Oswaldo Guayasamín, Ecuador

Colombia, German Losada Perdomo

Pintor Maurice Minkowski, Varsovia, Polonia, 1881-1930.

Μάνα και γιος

Στης ιστορίας το διάσελο όρθιος ο γιος πολέμαγε
κι η μάνα κράταε τα βουνά, όρθιος να στέκει ο γιος της,
μπρούντζος, χιόνι και σύννεφο. Κι αχολόγαγε η Πίνδος
σαν να 'χε ο Διόνυσος γιορτή. Τα φαράγγια κατέβαζαν
τραγούδια κι αναπήδαγαν τα έλατα και χορεύαν
οι πέτρες. Κι όλα φώναζαν: "Ίτε παίδες Ελλήνων ..."
Φωτεινές σπάθες οι ψυχές σταύρωναν στον ορίζοντα,
ποτάμια πισωδρόμιζαν, τάφοι μετακινιόνταν.

Κι οι μάνες τα κοφτά γκρεμνά σαν Παναγιές τ' ανέβαιναν
Με τη ευκή στον ώμο τους κατά το γιο παγαίναν
και τις αεροτραμπάλιζε ο άνεμος φορτωμένες
κι έλυνε τα τσεμπέρια τους κι έπαιρνε τα μαλλιά τους
κι έδερνε τα φουστάνια τους και τις σπαθοκοπούσε,
μ' αυτές αντροπατάγανε, ψηλά, πέτρα την πέτρα,
κι ανηφορίζαν στη γραμμή, όσο που μες στα σύννεφα
χάνονταν ορθομέτωπες η μια πίσω απ' την άλλη.

Νικηφόρος Βρεττάκος

Ένα παλικάρι ήτανε μια φορά,

που αγάπαγε με πάθος μια όμορφη κυρά.

Μια μέρα, όπως έπαιρνε τα λάγνα της φιλιά,

«ζήτα μου οτιδήποτε», της λέει τρυφερά.

«Αν μ' αγαπάς», του είπε, με νάζι και καημό,

«την καρδιά της μάνας σου εγώ επιθυμώ».

Έτσι λοιπόν ξεκίνησε, να πάει στο πατρικό του,

ποτέ του αυτός δεν πάτησε τον όρκο το δικό του.

«Δώσε μου, μάνα, την καρδιά, στα πόδια της ν' αφήσω».

«Αν είναι γιε μου για καλό, εγώ στηνε χαρίζω».

Κι έτσι της πήρε την καρδιά και χάθηκε στο δρόμο,

μα σε μια πέτρα σκόνταψε και δάκρυσε απ' τον πόνο.

«Χτύπησες μήπως γιόκα μου, ψηλό μου κυπαρίσσι;»

γυμνή η καρδιά τού μίλησε, προτού να ξεψυχήσει.

Με ματωμένα χέρια φτάνει στο σπιτικό της,

«να η καρδιά που γύρευες» και την αφήνει εμπρός της.

Μα αυτή καν δεν τον κοίταξε κι άρχισε να γελάει,

«μήπως θα 'ταν καλύτερο να μου τη φέρεις Μάη...»

Η καρδιά της μάνας

Ένα παιδί, μοναχοπαίδι αγόρι,
αγάπησε μιας μάγισσας την κόρη.
- Δεν αγαπώ εγώ, του λέει, παιδιά,
μ' αν θέλεις να σου δώσω το φιλί μου,
της μάνας σου να φέρεις την καρδιά
να ρίξω να την φάει το σκυλί μου.

Τρέχει ο νιός, την μάνα του σκοτώνει
και την καρδιά τραβά και ξεριζώνει
και τρέχει να την πάει, μα σκοντάφτει
και πέφτει ο νιός κατάχαμα με δαύτη.

Κυλάει ο γιός και η καρδιά κυλάει
και την ακούει να κλαίει και να μιλάει.
Μιλάει η μάνα στο παιδί και λέει:
- Εχτύπησες, αγόρι μου; και κλαίει!

Άγγελος Βλάχος

ΜΑΝΑ
Απόψε επέρασαν βουβά τα νεκρωμένα χέρια
πάνω από το παλιό μας κεροστάσι,
κάποιο θλιμμένο λείψανο ήρθε με νεκροχέρια
κι έστησε φάντασμα θολό μια προσευχή στ' εικονοστάσι.

Και το κουδούνι της παλιάς μας θύρας έκραξε,
κι ήταν ο θρήνος σα νεκρώσιμη καμπάνα·
λαχτάρα, σαν το φύλλο ετρέμαν τα παιδάκια σου
κι αράδα κάτω από το κάδρο σου εφωνάζαν,
κλαίοντας, Μάνα!

Σπήλιος Πασσαγιάννης

Πέτρος Βλαστός

ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΜΟΥ

Κεντούσε η μάνα μου σκυφτή στο παραθύρι δίπλα.
Όξω βροχή ξεστάλαζε στα χνουδερά χωράφια
και στις φρεσκόλουστες βραγιές. Της Άνοιξης τα μάτια
δακρυογελούσαν άκρυφτα κι αργόγλυκα κυλούσε

πάνω στης γης τη χλωροσιά το κοριτσένιο κλάμα.
Σιμά στο περιβόλι μας ασημοστήθω λεύκα
τη φουντωσιά της στέριωνε και τις βροχής οι στάλες
σκαλί σκαλί στα φύλλα της γλιστρώντας κατεβαίναν

και μαλακά τραγούδαγαν. Θαμπό, χαμηλωμένο
πισώβλεπε το λιόγερμα και με την αχτινιά του
σπίθες στις κλάρες άναφτε νερόλαμπρες και τρέμιες.

Σαν άγια καλοσύνεψη τριγύρω αναροούσε,
και η μάνα μου το αργόχερο ξακούμπησε και στάθη
της σιγαλόδροσης ζωής το λάλημα ν' ακούσει.

Πέτρος Βλαστός

ΠΕΤΡΟΣ ΒΛΑΣΤΟΣ (1879-1941). Ο Πέτρος Βλαστός γεννήθηκε το 1879 στην Καλκούτα των Ινδιών, γιος του Θεόδωρου Βλαστού και της Μαριέττας Ράλλη. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και από το 1901 ως το 1919 εργάστηκε στο υποκατάστημα του εμπορικού οίκου Ράλλη στις Ινδίες. Στη συνέχεια (1919-1928, οπότε ο οίκος Ράλλη πουλήθηκε σε ξένη εταιρεία) μεταφέρθηκε στα γραφεία του ίδιου οίκου στο Λίβερπουλ, όπου έζησε ως το θάνατό του. Από το 1928 ως το τέλος της ζωής του αφοσιώθηκε στη συγγραφική του δραστηριότητα. Το 1908 παντρεύτηκε την κόρη του Αλέξανδρου Πάλλη, Αζίζα. Ο Πέτρος Βλαστός ανήκει στους έλληνες της διασποράς που κατά τις πρώτες δεκαετίες του αιώνα μας επηρέασαν σημαντικά τα ελληνικά γράμματα. Ειδικότερα ανήκε στον κύκλο του οίκου Ράλλη, που στάθηκε ένα από τα πρώτα και σημαντικότερα κέντρα του ελληνικού δημοτικιστικού κινήματος (στον ίδιο κύκλο ανήκαν ο Αλέξανδρος Πάλλης, ο Αργύρης Εφταλιώτης, ο Δημήτρης Πετροκόκκινος και ο αδερφός του Βλαστού Αμβρόσιος). Παράλληλα ο Βλαστός διατηρούσε τακτική αλληλογραφία με τον γενάρχη του δημοτικιστικού κινήματος Γιάννη Ψυχάρη. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1904 με την έκδοση της ποιητικής συλλογής Της Ζωής, με το ψευδώνυμο Έρμονας. Η συλλογή του έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους αθηναϊκούς δημοτικιστικούς κύκλους και επαινέθηκε από τον Κωστή Παλαμά. Ακολούθησαν εκδόσεις και δημοσιεύσεις ποιημάτων, διηγημάτων, κριτικών και πολιτικών δοκιμίων, μελετών και ταξιδιωτικών κειμένων. Συνεργάστηκε με έντυπα όπως ο Νουμάς, τα Γράμματα (Αλεξάνδρειας), τα Κυπριακά Γράμματα, τα Ελληνικά Φύλλα, τα Χιώτικα Χρονικά και η Νέα Εστία. Εκτός από τον σαφή γλωσσικό προσανατολισμό του Βλαστού προς τον «καθαρισμό» του Ψυχάρη, στο σύνολο του συγγραφικού έργου του κυριαρχεί η εθνικιστική ιδεολογική του στράτευση, στα χνάρια της θεωρίας του παιδικού του φίλου Ίωνα Δραγούμη υπέρ του διαφωτισμού των ελλήνων της εποχής του και της ανάδειξης της ιστορικής συνέχειας του ελληνισμού με την παράλληλη θεώρηση της ιστορικής περιόδου του Βυζαντίου ως φάσης πολιτιστικής οπισθοδρόμησης. Για τον Βλαστό «η δημοτική είναι μόνο ένα σύμβολο του αγώνα κατά της γενικής ψευτιάς και […] για να πετύχει η μεταρρύθμιση χρειάζεται φανατική πολεμική σ’ όλα τα κοινωνικά ζητήματα»∙ βλ. Σταυρίδη-Πατρικίου 1976, 85-91 και 273. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Πέτρου Βλαστού βλ. Αργυρίου Αλεξ., «Βλαστός Πέτρος», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό 2. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1984, Γιαλουράκης Μανώλης, «Βλαστός Πέτρος», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας 4. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ., Κ.Ι.Β., «Βλαστός Πέτρος», Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια 7. Αθήνα, Πυρσός, 1929, Μερακλής Μ.Γ., «Πέτρος Βλαστός», Η ελληνική ποίηση· Ρομαντικοί - Εποχή του Παλαμά - Μεταπαλαμικοί· Ανθολογία - Γραμματολογία, σ.472. Αθήνα, Σοκόλης, 1977 και Σταυρίδη-Πατρικίου Ρένα, «Πέτρος Βλαστός», Η παλαιότερη πεζογραφία μας· Από τις αρχές της ως τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο Ι΄ (1900-1914), σ.8-33. Αθήνα, Σοκόλης, 1997.

Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.

«Η ζωή στο Παλαιό Φάληρο, τότε και σήμερα»... από Χρήστο Ταγαράκη

2010-05-07T21:57:00.000+02:00

Συνέντευξη από τη γιαγιά μου Αναστασία με θέμα:

«Η ζωή στο Παλαιό Φάληρο, τότε και σήμερα».

Χρήστος:

Γιαγιά, πες μου σε παρακαλώ, πώς ήταν το Παλαιό Φάληρο παλιά, όταν εσύ ήσουν παιδί;

Γιαγιά Αναστασία:

Το Παλαιό Φάληρο ήταν πολύ διαφορετικό παλαιότερα. Είχε λίγα σπίτια που ήταν είτε μονοκατοικίες, ή το πολύ διώροφα. Όλα τα σπίτια είχαν μικρούς ή μεγαλύτερους κήπους. Οι δρόμοι ήταν ήσυχοι. Οι περισσότεροι χωματόδρομοι. Σπάνια περνούσε κάποιο αυτοκίνητο. Η γείτονες γνωρίζονταν μεταξύ τους. Ήταν όλοι γνωστοί και φίλοι, κάτι σαν συγγενείς.

Χρήστος:

Πώς ήταν ο τρόπος ζωής εκείνο τον καιρό; Πώς περνούσατε τον ελεύθερο χρόνο σας;

Γιαγιά Αναστασία:

Εκτός από τα σπίτια και τους δρόμους, ήταν πολύ διαφορετικός και ο τρόπος ζωής και οι συνήθειές τους ήταν διαφορετικές:

-Οι περισσότερες γυναίκες δεν εργάζονταν και ασχολούνταν με τις εργασίες του σπιτιού, που φρόντιζαν να είναι πάντοτε καθαρό και νοικοκυρεμένο.

-Συνήθως μαζί με την οικογένεια ζούσε και ο παππούς και η γιαγιά, οι οποίοι μοιράζονταν τις εμπειρίες τους με τα εγγόνια και τα δισέγγονα. Πάντοτε είχαν να αφηγηθούν μια ωραία ιστορία, από τα παλιά χρόνια, ή ένα διδακτικό παραμύθι, που έδινε όμορφα μηνύματα στους νεότερους.

-Τα παιδιά περνούσαν τον ελεύθερο χρόνο τους παίζοντας στους άδειους δρόμους και στις αλάνες που υπήρχαν σε πολλές γειτονιές.

-Οι μεγάλοι συχνά αντάλλασαν επισκέψεις με φίλους και συγγενείς. Περνούσαν ώρες μαζί φροντίζοντας να έχουν κάτι να πιούν και να φάνε. Συνήθως είχαν διάθεση να συζητήσουν, καθώς δεν τους έκλεβε την ώρα η τηλεόραση. Πολλές φορές χρησιμοποιούσαν και μουσικά όργανα, κιθάρα ή μπουζούκι, για να τραγουδήσουν και να κάνουν καντάδες.

-Τα σπίτια σε όλες τις γειτονιές ήταν πάντοτε ανοιχτά και φιλόξενα. Δεν υπήρχε φόβος για κλοπές και εγκλήματα. Όλοι ζούσαν πολύ πιο ήρεμα και ειρηνικά.

Χρήστος:

Τι νιώθεις για εκείνα τα χρόνια; Μήπως υπήρχαν και περισσότερες δυσκολίες;

Γιαγιά Αναστασία:

Νοσταλγώ πολύ εκείνα τα χρόνια, γιατί ήταν όμορφα, ήσυχα και ειρηνικά. Ίσως να μας έλλειπαν μερικά πράγματα που τώρα τα αποκτούμε με ευκολία, όμως τότε υπήρχε μεγαλύτερος περισσότερη ανθρωπιά, ηρεμία και σεβασμός στις αξίες και τα ιδανικά από όλους.

Χρήστος:

Τι θα ήθελες να αλλάξεις από τα χρόνια εκείνα, αν μπορούσες να τα ξαναζήσεις;

Γιαγιά Αναστασία:

Όχι δε θα ήθελα να αλλάξω τίποτα από εκείνα τα χρόνια. Τα νοσταλγώ και θα ήθελα αν γινόταν να ξαναζήσω για λίγο εκείνη την όμορφη αλλά μακρινή εποχή.

Χρήστος Ταγαράκης

Τάξη: Στ2

14 Απριλίου 2010

Αργύρης Μαρνέρος: Συστήματα παιδείας

2010-04-26T00:16:00.001+02:00

Foto: Robert Doisneau

Συστήματα παιδείας

Κάποια μέρα σε μια σχολική γιορτή

Οι μαθητές ντύθηκαν παπαγάλοι

Και έλεγαν το μάθημα χωρίς να χάσουν λέξη

Και όλοι βαθμολογήθηκαν με άριστα

Και από τότε δεν ήταν μόνο σχολική γιορτή

Αλλά επίσημο πλέον σύστημα παιδείας.

Αργύρης Μαρνέρος
Από τη συλλογή Αίθουσα αναμονής (2003)

Πηγή: translatum.gr

BRING THEM BACK

2010-04-16T00:11:00.000+02:00

Reunite Them! “BRING THEM BACK!”

Στο Βρετανικό Μουσείο φιλοξενούνται χιλιάδες κομμάτια ελληνικών αρχαιοτήτων. Η καμπάνια μας δε ζητάει την επιστροφή όλων αυτών. Ζητάμε την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα για να επανενωθεί το Μνημείο.

Eμείς οι χρήστες του διαδικτύου έχουμε τη δύναμη και μπορούμε να κινητοποιήσουμε την παγκόσμια κοινή γνώμη. Ο σκοπός μας μπορεί να επιτευχθεί με αυτό τον τρόπο.

Πιστεύεις ότι είναι δίκαιο; Αν ναι, βοήθησε να γίνει πραγματικότητα.

Πες το δικό σου “BRING THEM BACK!”

BRING THEM BACK

Oceans

2010-04-15T23:50:00.000+02:00

Το σχολείο μας συμμετέχει στην ώρα της Γης

2010-03-13T17:59:00.001+01:00

Η Ώρα της Γης
Η ώρα της Γης - 10 Δημοτικό Παλαιού Φαλήρου

H Ώρα της Γης γεννήθηκε το 2007 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, όταν δύο εκατομμύρια νοικοκυριά και επιχειρήσεις ύψωσαν τη φωνή τους ενάντια στην κλιματική αλλαγή, σβήνοντας τα φώτα για μία ώρα. Μόλις ένα χρόνο αργότερα, η Ώρα της Γης άγγιξε 50 εκατομμύρια πολίτες σε 35 χώρες ανά τον πλανήτη, δημιουργώντας ένα παγκόσμιο κίνημα υπέρ ενός βιώσιμου μέλλοντος.

Το 2009, εκατοντάδες εκατομμύρια πολιτών σε ολόκληρο τον πλανήτη συμμετείχαν στη μεγαλύτερη παγκόσμια συμμετοχική δράση ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Περισσότερες από 4000 πόλεις και 88 χώρες βρέθηκαν στον παλμό της Ώρας της Γης πέρυσι, με την Ελλάδα να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο. Εκτιμάται ότι περισσότερα από ένα εκατομμύριο νοικοκυριά σε ολόκληρη την Ελλάδα σκοτείνιασαν κατά την Ώρα της Γης, στέλνοντας ένα «εκτυφλωτικό μήνυμα» κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Συνολικά 489 Δήμοι και κοινότητες 1649 επιχειρήσεις, 845 σχολεία καθώς και 325 φορείς σε ολόκληρη τη χώρα συμμετείχαν στην Ώρα της Γης 2009. Σύμφωνα με στοιχεία του ΔΕΣΜΗΕ, κατά την έναρξη της Ώρας της Γης, σημειώθηκε πτώση της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας κατά 500 MW, ποσότητα που είχε ως αποτέλεσμα την εξοικονόμηση 500 τόνων διοξειδίου του άνθρακα.

Οι ηγέτες των μεγάλων κρατών, στη Συνδιάσκεψη για το κλίμα στην Κοπεγχάγη, απογοήτευσαν τους πολίτες τους, η ανθρωπότητα όμως δεν σταματά τον αγώνα. Η «Ώρα της Γης 2010» δίνει φωνή και δύναμη πίσω στον πολίτη και στις τοπικές κοινωνίες. Σας καλούμε να δώσετε και φέτος τη δική σας ταυτότητα στην παγκόσμια εκστρατεία: «Ώρα της Γης 2010» στις 27 Μαρτίου, στις 20:30 μ. μ. και να πρωταγωνιστήσει η Ελλάδα, για ακόμη μία φορά στη μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής.

Η Ώρα της Γης διοργανώνεται από το διεθνές δίκτυο του WWF. Το WWF είναι ένα παγκόσμιο δίκτυο ανθρώπων, επιστημόνων, εθελοντών και πολιτών, που δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 100 χώρες.

Είναι μια οργάνωση που αντιμετωπίζει εποικοδομητικά τις περιβαλλοντικές προκλήσεις του πλανήτη, με επιστημονικά τεκμηριωμένες μεθόδους: από τη διάσωση σπάνιων ειδών έως την αλλαγή του κλίματος. Από τη βιώσιμη ανάπτυξη έως την περιβαλλοντική εκπαίδευση.

Μια οργάνωση η οποία βασίζεται στους 5.000.000 υποστηρικτές της.

Απλούς ανθρώπους όπως όλοι μας.

Η κοινή παγκόσμια αποστολή του WWF είναι:

Να σταματήσει την υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος του πλανήτη και να προάγει ένα μέλλον στο οποίο οι άνθρωποι θα ζουν σε αρμονία με την φύση, μέσω:

•Της προστασίας της βιοποικιλότητας

•Της προώθησης της βιώσιμης διαχείρισης των ανανεώσιμων φυσικών πόρων

•Της μείωσης της ρύπανσης και της άσκοπης κατανάλωσης

Η Ελλάδα στην 'πρώτη τριάδα' για την 'Ώρα της Γης 2010'

12-3-2010

Η Ελλάδα βρίσκεται ήδη στην πρώτη τριάδα μεταξύ των χωρών με τη μεγαλύτερη συμμετοχή στην Ώρα της Γης 2010. 15 μέρες απομένουν μέχρι τη φετινή Ώρα της Γης και περισσότεροι από 164 δήμοι και κοινότητες της χώρας έχουν ανταποκριθεί στο κάλεσμα του WWF Ελλάς, ανεβάζοντας τη χώρα μας στο «βάθρο των μεταλλίων» για τον αγώνα ενάντια στην κλιματική αλλαγή.

Οι φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης όμως, δεν είναι οι μόνοι που δίνουν τον εντυπωσιακό παλμό στην Ώρα της Γης 2010. Η συμμετοχή 140 σχολείων και εκπαιδευτικών οργανισμών, 502 φορέων και επιχειρήσεων, αποδεικνύει πως και φέτος, το Σάββατο 27 Μαρτίου, στις 20:30 μ.μ. η Ελλάδα θα πρωταγωνιστήσει στο μεγαλύτερο συμμετοχικό γεγονός ενάντια στην κλιματική αλλαγή, στον πλανήτη.

Η ώρα της Γης

Κ. Καβάφης - Η Πόλις

2010-03-04T19:40:00.000+01:00

Κ. Καβάφης - Η Πόλις ( Απαγγελία Δημήτρης Χορν )

Η ΠΟΛΙΣ - ΛΑΜΠΕΤΗ - ΧΟΡΝ ΑΠΑΓΓΕΛΟΥΝ

Μουσείο Μπενάκη: Έκθεση Γιάννη Τσαρούχη

2010-03-02T21:07:00.000+01:00

Γιάννης Τσαρούχης 1910-1989

Μεγάλη έκθεση αφιερωμένη στο σημαντικό Έλληνα καλλιτέχνη, Γιάννη Τσαρούχη ,η οποία πραγματοποιείται με αφορμή τη συμπλήρωση εκατό ετών από τη γέννηση του. Πρόκειται για την πρώτη αναδρομική έκθεση έργων του Γιάννη Τσαρούχη στην Αθήνα, η οποία έχει στόχο να παρουσιάσει αντιπροσωπευτικά έργα από όλες τις περιόδους δημιουργίας του καλλιτέχνη.

Η έκθεση προσφέρει στο Ελληνικό κοινό μια σπάνια ευκαιρία να έρθει σε επαφή με μοναδικά έργα ζωγραφικής και σκηνογραφίας. Δεδομένου ότι η έκθεση φιλοδοξεί να δώσει μια συνολική εικόνα του έργου του καλλιτέχνη, στο εκθεσιακό υλικό περιλαμβάνεται ένας μεγάλος αριθμός ζωγραφικών έργων και σκηνογραφικών μακετών, που ανήκουν σε μουσεία και ιδιωτικές συλλογές της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Ο Γιάννης Τσαρούχης στα μάτια της Γενιάς του και τανάπαλιν

Ένας επαναστάτης δε γίνεται να ’ναι συνάμα και κλασικός αλλά με τον Τσαρούχη γίνεται.
…η ζωγραφική του Τσαρούχη… έστρεψε τα όργανα της όρασής μας από την πραγματικότητα των Φιλελλήνων που μας είχε ως τότε επιβληθεί, στην πραγματικότητα των Ελλήνων που υπήρχε λανθάνουσα μέσα μας.
…ξυπνά μέσα μας μια βαθειά καταγωγική αίσθηση που μας κάνει ν’ αγγίζουμε σχεδόν τον πηλό της ελληνικής μνήμης. Ενώ την ίδια στιγμή μας ανεβάζει ψηλά στον κόσμο των Αρχετύπων.
Κάτι θα ’πρεπε να γίνεται στον ουρανό
που να το πιάνει κανένας με το σώμα
σαν ονείρωξη
Κάτι δαιμονικό μα που να πιάνεται
σαν σε δίχτυ στο σχήμα
του Αρχαγγέλου
Τιμή στον Γιάννη Τσαρούχη που μας δίδαξε και την Γη και τον Ουρανό

Μ’ ευγνωμοσύνη,

Οδυσσέας Ελύτης

Τι να το κάνουμε, πρέπει να παραδεχτούμε ότι όταν μιλάμε για νεότερη Ελλάδα, θέλουμε δεν θέλουμε, εννοούμε Κάλβο, Παπαδιαμάντη, Σολωμό, Καβάφη, Ελύτη, Τσαρούχη.
Στον Τσαρούχη η διδασκαλία με τον Κόντογλου και η μελέτη που έκανε στα βυζαντινά μαζί με τη διδασκαλία στον Παρθένη αποτελούν μια σύνθεση, που και ο ίδιος έχει παραδεχθεί.
Με τον Τσαρούχη δεν συμπέσαμε σε εργαστήριο, αλλά γίναμε φίλοι· μ’ άρεσε πώς μιλούσε, κουβεντιάζαμε, μου έδειξε κάτι σχέδια. Ήταν τότε η εποχή η ηρωική, με τον Κόντογλου. … Δεν ξέρω γιατί, αυτά που μου έλεγε ο Τσαρούχης μ’ άρεσαν, και η δουλειά αυτή που έκανε, και τα λαϊκά. … Θυμάμαι ότι πήγαινα και στο σπίτι του Τσαρούχη. … Εκεί καθόμασταν, μου ’δειχνε σχέδιά του. Μετά, για ένα διάστημα, τον έχασα τον Γιάννη. Όταν ξαναήρθε, πάντα είχαμε μια κουβέντα, βγαίναμε, μου ’λεγε διάφορα πράγματα και όχι μόνον μου γνώρισε τον Κόντογλου –όχι προσωπικά αλλά το κλίμα και αυτά που πίστευε, τον Καραγκιόζη και όλα αυτά, την λαϊκή ζωγραφική. Ήταν αυτός που πραγματικά με είχε εισαγάγει σε όλα αυτά· και πραγματικά μου αρέσανε και είχαν μια επίδραση επάνω μου.
… Έκανα ζωγραφική την οποία όμως κατέστρεψα μετά. Έχω όμως ζωγραφική η οποία λαϊκίζει… Εκεί όπου η επίδραση έμεινε για λίγο ακόμα και δεν με πείραζε, και το δεχόμουν, είναι στη χαρακτική, τα λαϊκοβυζαντινά.
Ο Τσαρούχης ήταν … και μαθητής του Κόντογλου και επηρεασμένος από εκείνον έλεγε ότι δε δεχόταν τη δυτική ζωγραφική. Εμένα μου άρεσαν πολύ όσα έλεγε, και η δουλειά του, αυτά τα Κοντογλικά, τα λαϊκίζοντα. Εκείνη την εποχή με επηρέασε ο Τσαρούχης, αλλά μετά εγώ πέρασα αλλού.

Ο Γιάννης με εμύησε και στα ρεμπέτικα. … Αυτά το ’33-34.

Γιάννης Μόραλης

Χθες στο σπίτι του Τσαρούχη. Η κρεβατοκάμαρά του είναι και το ατελιέ του· πώς δουλεύει εκεί μέσα;

Γιώργος Σεφέρης

Η σοφία του Τσαρούχη δεν είναι θεωρητική αλλά σωματική. Είναι υποκειμενικά αντικειμενική. Δεν ξεκινάει ποτέ με την πρόθεση ν’ ανακαλύψει τα στοιχεία ενότητας του ελληνικού πολιτισμού απ’ την αρχαιότητα ως τις μέρες μας, και να την αποδείξει με κάθε είδους επιχειρήματα. Όχι. Αυτή την ενότητα τη βιώνει και την πραγματώνει στο έργο του με μια μοναδική, φυσική παραστατικότητα που παίρνει πανανθρώπινη σημασία και αξία –κάτι που ήταν και μένει η ουσία του ελληνισμού.
Ο Τσαρούχης όλα τα προσεγγίζει και τα εγγίζει με τον έρωτα, κι όλα μέσα στο έργο του, σε κάθε έργο του, αποπνέουν το κάλλος και το βάσανο του έρωτα, ως τη αισθητική του ευδαίμονα μελαγχολία και, πιο πέρα κάποτε, ως την οξεία μα και χαμογελαστά συμπονετική γενική αυτοειρωνεία.
Όταν αποκαλούμε σ’ αυτή τη χώρα εθνικούς ποιητές έναν Σολωμό, έναν Κάλβο, έναν Παλαμά, έναν Σικελιανό, γιατί να μην αποκαλέσουμε αδίστακτα τον Γιάννη Τσαρούχη εθνικό μας ζωγράφο;

Γιάννης Ρίτσος

Το θέμα του είναι ένα σ’ ό,τι σχεδίασε και ζωγράφισε: η ανθρώπινη μορφή, που παλεύει με την αγριότητα του κόσμου για να αγριέψει και η ίδια στο τέλος και να γίνει τερατώδης και αλύπητη. Μα μέσα απ’ την αγριάδα και τη σκληρότητα, σαν σπίθα μέσα στη στάχτη, υπάρχει ατόφια αγάπη και, σαν περαστική αστραπή, ο έρωτας, πέρα απ’ την εγκράτεια και την απόλαυση. Ο έρως που δημιουργεί τον κόσμο.
Ο Τσαρούχης δεν είναι απλά σπάνιος, αλλά πάρα πολύ σπάνιος άνθρωπος. Η σπανιότητά του οφείλεται στο πολύπλευρο, πολυσύνθετο, πολυσχιδές, πολυδιάστατο, που σχηματίζουν μέσα του τέτοιο πολυποίκιλο εγώ, με μια διελκυστίνδα -ή αν θέλετε διαλεκτική-, που πρέπει να πω ότι ορισμένες φορές παλινδρομώντας φτάνει σε αντιλογία με δικές του ιδέες και αρχές άλλων στιγμών.
Η σπανιότητα αυτή τον έκανε από νεαρό που τον ξέρω να νομίζεις … πως φέρεται μόλις αγγίζοντας πάνω στη Γη, με τη βοήθεια αθέατων φτερών μικρών ή και μεγάλων αγγέλων, φτερών ψυχών (γιατί έτσι λέγονται οι πεταλούδες που πολλές φορές εμφανίστηκαν σε έργα του Τσαρούχη) ή και φτερών, που το ίδιο κάνει, δαιμόνων, γιατί κι αυτοί είναι άγγελοι που πέσανε χαμαί.

Γιώργος Μαυροΐδης

Ο Μαυροΐδης τα μεταφράζει όλα στη γλώσσα της ζωγραφικής. Κάθε φορά που πιάνει το πινέλο στα χέρια του, είναι έτοιμος να μεταφράσει την όρασή του, το νόημα των πραγμάτων στη γλώσσα της ζωγραφικής που κατέχει.
Αλλά ο Τσαρούχης δεν είναι μόνο ένας σπουδαίος ζωγράφος. Είναι επίσης ένας μυσταγωγός της ποίησης, της μουσικής, του χορού, του θεάτρου και, συγχρόνως, ένας οξύς παρατηρητής της ανθρώπινης ζωής που η διαπεραστική του ματιά την ανατέμνει και την ανατοποθετεί συνεχώς στην προοπτική της δικής του κλίμακας των αξιών.
O Τσαρούχης συνδυάζει τη σοφία του λαού, πριν ο λαός γίνει μάζα, με τη γνώση και την αντίληψη του εξαιρετικά καλλιεργημένου ανθρώπου.
Κάποιος είπε ότι χωρίς τον Τσαρούχη ο πνευματικός μας ουρανός θα ήταν φτωχότερος κατά χίλιους αστερισμούς. Και ο ακηκοώς μεμαρτύρηκεν.

Νίκος Γκάτσος

Το ατελιέ του Κ. Τσαρούχη θυμίζει παρασκήνια θεάτρου. Βλέποντας τη δουλειά του, δεν παρακολουθούμε ένα θέαμα μέσα στη σύμβαση των αφηρημένων κανόνων, αλλά μια παράσταση που διαρκώς διακόπτεται από την αμεσότητα της προετοιμασίας της. Όσον αφορά το θέαμα, δίνω σημασία και σπουδαιότητα στ’ ότι σχεδόν αποκλειστικά έχει να κάνει μ’ ανθρώπους.
…ο λαϊκισμός του Τσαρούχη δεν είναι απλή πόζα, αλλά αίσθημα και κατανόηση, παραλληλισμός της ασχημάτιστης και οδυνηρής αλλά και ωραίας παράξενα και λεβέντικα υπερήφανης ψυχής του.
Ο ζωγράφος Τσαρούχης δεν πειθαρχεί πουθενά. Δεν βρίσκεται ούτε στο ασκητικό Βυζάντιο και γενικότερα την Ανατολή, ούτε στη Δύση και στο Παρίσι με τον Ματίς και τη φιληδονία, που καταυγάζει τη μικροαστική καθημερινότητα. …
…συχνά, βλέποντας τους πίνακες του Τσαρούχη, νιώθουμε να μας μεταδίδεται έντονα, από τα υλικά αντικείμενα που εικονίζει, μια δεύτερη αίσθηση, μια μυρωδιά.

Νίκος Γαβριήλ-Πεντζίκης

Του Γιάννη δεν του πολυάρεσε το πνεύμα της Σχολής, που ζητούσε τότε πράγματα μάλλον εντυπωσιακά και εφετζίδικα. Άρχισε να ’χει άλλες παρέες, κυρίως τον Κόντογλου, τον Κουν και τον κόσμο του θεάτρου…
Αν έλειπαν τρεις-τέσσερις απ’ τη γενιά του ’20 … κι αν έλειπε ο Τσαρούχης και δυο-τρεις άλλοι απ’ τη γενιά του ’30, δεν ξέρω αν οι καλλιτέχνες που παριστάνουν τους μοντέρνους σήμερα θα ήταν σε θέση να κάνουν ό,τι κάνουν. Και ούτε ξέρω αν η μοίρα της ζωγραφικής θα παρέμενε η ίδια.

Χρήστος Καπράλος

Όταν αντικρίζει κανείς το έργον του Γιάννη Τσαρούχη, έχει αμέσως την εντύπωση ότι βλέπει αυτό που ονομάζουμε ελληνική ζωγραφική, περισσότερο παρά σε οποιαδήποτε θεώρηση έργων άλλων Ελλήνων ζωγράφων, με μοναδική εξαίρεση το έργον του Θεόφιλου Χατζημιχαήλ.

...οι πίνακες του Τσαρούχη, οι εκ πρώτης όψεως τόσον ρεαλιστικοί, αποτελούν, εντέλει, μέσα από την πιο άμεση καθημερινότητά των, ουχί απλήν αντιγραφήν της φύσεως ή των ανθρώπων μα επιτεύγματα κλασικά, που ισοδυναμούν με τέλεσιν μυστηρίων, εις τα οποία συνυφαίνεται με την πλέον ζωηράν αισθησιακήν διέγερσιν και η πνευματική έξαρσις και ενάργεια μιας διανοίας ενσυνειδήτου και ισχυράς...

Ανδρέας Εμπειρίκος

Ο Εμπειρίκος... με βοήθησε να καταλάβω όχι μόνο τη ζωγραφική του Γουναρόπουλου, αλλά και την ποίηση του Σικελιανού...

Οι κουβέντες που είχαμε μαζί... μούδωσαν την ευκαιρία να καταλάβω πόσο ελεύθερο πνεύμα ήταν και πόσο ήξερε ν’ ανακαλύπτει την ανθρώπινη ουσία σ’ ένα έργο αδιαφορώντας για την ετικέτα. Είχε μαζί με την γνώση και την εμβρίθεια, την απαιτούμενη αθωότητα χωρίς την οποία κανένα δώρο της τέχνης δεν μπορούμε να απολαύσουμε.
Ήταν στ’ αλήθεια ποιητής. Τελειωτικά απέφυγε το χωρισμό σώματος και ψυχής.
Η μεγάλη αξία του Ανδρέα Εμπειρίκου δεν έγκειται στο ότι υπήρξε σουρεαλιστής, αλλά ότι έδωσε ένα νόημα στον σουρεαλισμό.
Ήταν κοσμοπολίτης, ως Έλλην.
Χωρίς να παραμείνουμε στην επιφάνεια των έργων του, η ελληνικότητα του Τσαρούχη υπάρχει, αλλά είναι κάτι βαθύτερο και ουσιαστικότερο από τα εξωτερικά γνωρίσματα των έργων του. Πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να την αναζητήσουμε στην αίσθηση του μέτρου και των καλών αναλογιών αφενός, και στη λατρευτική στάση του απέναντι στο γυμνό ανθρώπινο σώμα αφετέρου.

Γιώργος Μανουσάκης

Ο Edgar Degas στο Μουσείο Ηρακλειδών

2010-02-24T21:35:00.000+01:00

"Η ΠΛΗΡΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗ ΓΛΥΠΤΩΝ ΤΟΥ EDGAR DEGAS"

27 Νοεμβρίου 2009 - 25 Απριλίου 2010

Δευτέρα: κλειστά,
Τρίτη-Σάββατο: 13:00-21:00,
Κυριακή: 11:00-19:00

Photo Gallery

Το Μουσείο Ηρακλειδών φιλοξενεί από την 27η Νοεμβρίου 2009 έως την 25η Απριλίου 2010 την έκθεση με τίτλο: "Η Πλήρης Συλλογή Γλυπτών του Edgar Degas". Η έκθεση παρουσιάζει και τα εβδομήντα τέσσερα μπρούντζινα γλυπτά του Edgar Degas με πρωταγωνίστρια τη "Μικρή Δεκατετράχρονη Χορεύτρια". Η συλλογή αυτών των γλυπτών ανήκει στο M.T. Abraham Center for the Visual Arts το οποίο την έχει ευγενώς δανείσει στο Μουσείο Ηρακλειδών για τους σκοπούς της έκθεσης.

Όλα τα γλυπτά είναι χυτευμένα από πρόσφατα ανακαλυμμένα γύψινα ομοιώματα, τα οποία είχαν γίνει από τα αρχικά κέρινα προπλάσματα του Degas κατά τη διάρκεια της ζωής του και με τη συγκατάθεσή του. Αυτό είναι αξιοσημείωτο δεδομένου ότι όλα τα άλλα μπρούντζινα γλυπτά που βλέπει κάποιος σήμερα σε μουσεία και αλλού, χυτεύθηκαν σε μπρούντζο από τα πρότυπα που έγιναν μετά τον θάνατο του καλλιτέχνη. Επομένως, τα μπρούντζινα γλυπτά στην έκθεση αυτή μπορούν να θεωρηθούν ως οι αρχικές εκδοχές και όλα τα άλλα ως δεύτερες εκδοχές αυτών των γλυπτών. Έτσι, για πρώτη φορά θα είναι δυνατόν για τους ειδήμονες, τους μελετητές και το ευρύ κοινό να συγκρίνουν τα μπρούντζινα γλυπτά του καλλιτέχνη στις προ και μετά καταστάσεις τους, γεγονός σχεδόν απαράμιλλο στην ιστορία της τέχνης. Παράλληλα, η έκθεση φιλοξενεί το σχέδιο του Edgar Degas: "Άλογα και Αναβάτες", 1872, μολύβι σε χαρτί, από τη συλλογή The George Economou Collection, Athens.

Στο πλαίσιο της έκθεσης, το Μουσείο εξέδωσε συλλεκτικό κατάλογο σε τρεις γλώσσες. Το συναρπαστικό δοκίμιο σε αυτό τον κατάλογο από τον κ. Walter Maibaum εκθέτει λεπτομερώς την ιστορία αυτής της ανακάλυψης και τις διαφορές ανάμεσα στις μπρούντζινες εκδοχές γλυπτών. Το αποκαλυπτικό δοκίμιο του Dr.Gregory Hedberg εστιάζει στο πιο σημαντικό γλυπτό του Degas, τη "Μικρή Δεκατετράχρονη Χορεύτρια", ενώ το δοκίμιο της Dr. June Hargrove σχολιάζει τη σχέση ανάμεσα στα δισδιάστατα και τρισδιάστατα έργα του Edgar Degas, έτσι ώστε να μπορούν να γίνουν κατάλληλες συγκρίσεις.

Παρακάτω, μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το δοκίμιο "Ο Γλύπτης Degas" του κ.W.Maibaum.

Το Μουσείο έχει επιλεγεί ως ο διοργανωτής αυτής της έκθεσης, η οποία θα περιοδεύσει ανά τον κόσμο με την πόλη της Αθήνας να αποτελεί τον πρώτο της σταθμό, συγκεντρώνοντας το παγκόσμιο ενδιαφέρον, δεδομένου ότι είναι η πρώτη φορά που εκτίθενται γλυπτά του Degas στην Ελλάδα, αλλά και η πρώτη φορά που εκτίθενται όλα μαζί αυτά τα εβδομήντα τέσσερα αξιοθαύμαστα μπρούντζινα γλυπτά.

"...Αυτή η έκθεση έχει πολλές πρωτιές. Είναι η πρώτη φορά που εκτίθενται τα γλυπτά του Degas στην Ελλάδα, η πρώτη φορά που εκτίθενται όλα μαζί αυτά τα εβδομήντα τέσσερα αξιοθαύμαστα μπρούντζινα γλυπτά και τέλος, είναι η πρώτη φορά που επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να ταξιδέψουν πίσω στο χρόνο. Ας εξηγήσουμε αυτή την τελευταία παρατήρηση. Έχουμε όλοι ακούσει για επιστήμονες που χρησιμοποιούν υπερσύγχρονο εξοπλισμό προκειμένου να ανακαλύψουν έναν πίνακα ενός διάσημου καλλιτέχνη, του Da Vinci για παράδειγμα, κρυμμένο κάτω από ένα από τα μεταγενέστερα έργα του. Δεν ήταν ασυνήθιστο για έναν ζωγράφο να ανακυκλώσει έναν καμβά, ζωγραφίζοντας μερικές φορές το ίδιο θέμα, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Αλίμονο, κανείς δεν μπορεί να έχει πρόσβαση στο προηγούμενο έργο χωρίς να καταστρέψει τη μεταγενέστερη, γνωστή εκδοχή. Με άλλα λόγια, κάποιος μπορεί να ταξιδέψει πίσω στο χρόνο, αλλά χωρίς τη δυνατότητα να επιστρέψει στο παρόν.

Το Μουσείο Hρακλειδών είναι πολύ περήφανο που έχει επιλεγεί ως ο διοργανωτής της περιοδεύουσας έκθεσης αυτών των εξαιρετικών μπρούντζινων γλυπτών. Ο σκοπός μας είναι να καταστήσουμε διαθέσιμα τα έργα αυτού του αληθινά πρώτου σύγχρονου γλύπτη σε ένα ευρύτερο κοινό. Εκ μέρους του προσωπικού και όλων των επισκεπτών μας, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε το M.T. Abraham Center for the Visual Arts που μας δάνεισε τη συλλογή αυτών των υπέροχων μπρούντζινων γλυπτών του Edgar Degas. Θα θέλαμε επίσης να ευχαριστήσουμε τον κ. Maibaum και τη σύζυγό του κα Carol Conn από το The Degas Sculpture Project Ltd που μας έδωσαν την ευκαιρία να αποτίνουμε φόρο τιμής σε έναν άνδρα για τον οποίο ο Pierre-Auguste Renoir είπε, συγκρίνοντάς τον με τον σύγχρονό του Auguste Rodin, ότι ο Degas “είναι ο μεγαλύτερος γλύπτης εν ζωή.”

Παύλος και Μπελίντα Φυρού

Ιδρυτές Μουσείου Ηρακλειδών

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων στο πλαίσιο της έκθεσης:

11 Ιανουαρίου 2010, ώρα 20.30, αμφιθέατρο Γαλλικού Ινστιτούτου: Συναυλία με θέμα την εποχή του ιμπρεσιονισμού, σε συνεργασία με την Όπερα Δωματίου Αθηνών.

8 Φεβρουαρίου 2010, ώρα 20.30, αμφιθέατρο Γαλλικού Ινστιτούτου: Ομιλία της γλύπτριας κυρίας Άννας Μοσχονά-Καλαμάρα, προέδρου του εικαστικού επιμελητηρίου, με θέμα το έργο του Edgar Degas.

8 Μαρτίου 2010, ώρα 20.30, αμφιθέατρο Γαλλικού Ινστιτούτου: Ομιλία της ιστορικού τέχνης κυρίας Ειρήνης Οράτη, επιμελήτριας της συλλογής Alpha Bank, με θέμα τη "Γυναίκα στην Τέχνη".

Ο Edgar Degas (19 Ιουλίου 1834 – 27 Σεπτεμβρίου 1917), με το πλήρες όνομα Hilaire-Germain-Edgar De Gas, ήταν Γάλλος καλλιτέχνης, διάσημος για το έργο του στη ζωγραφική, γλυπτική, χαρακτική και σχέδιο. Θεωρείται ως ένας από τους ιδρυτές του Ιμπρεσιονισμού, αν και απέρριψε τον όρο και προτιμούσε να αποκαλείται ρεαλιστής. Δεν τον ενδιέφερε να εργάζεται στην ύπαιθρο, αλλά στο στούντιό του, με μοντέλα ή πιο συχνά από μνήμης. Νωρίς στην σταδιοδρομία του, φιλοδοξούσε να γίνει ιστορικός ζωγράφος, κλίση για την οποία ήταν καλά προετοιμασμένος από την αυστηρή, ακαδημαϊκή του κατάρτιση και τη στενή μελέτη της κλασσικής τέχνης. Λίγο μετά τα τριάντα του, άλλαξε πορεία και εφαρμόζοντας τις παραδοσιακές μεθόδους του ιστορικού ζωγράφου σε σύγχρονα θέματα, έγινε ένας κλασσικός ζωγράφος της σύγχρονης ζωής. Έξοχος στο σχέδιο, έχει ταυτιστεί με το θέμα του χορού και περίπου τα μισά από τα έργα του απεικονίζουν χορεύτριες. Αυτά επιδεικνύουν την άρτια γνώση του στην απεικόνιση της κίνησης, όπως και τα άλογα αγώνων και τα γυναικεία γυμνά. Τα πορτρέτα του συγκαταλέγονται ανάμεσα στα καλύτερα στην ιστορία της τέχνης.

ROMANCERO GITANO! FEDERICO GARCÍA LORCA

2010-02-22T13:31:00.001+01:00

ROMANCERO GITANO (LORCA)

Ποίηση: LORCA - ελεύθερη απόδοση Οδυσσέα Ελύτη

Σύνθεση: Μάρτιος - Απρίλιος του 1967. Ή τελευταία σύνθεση πριν τη Δικτατορία.

Ηχογραφήσεις: 1970, Παρίσι, Μαρία Φαραντούρη Polydor France

1971, Μαρία Φαραντούρη, John Williams CBS London

1971, Μαρία Φαραντούρη, Polydor

1975, Μαρία Φαραντούρη, Polygram

1978, Αρλέτα Τσάπρα, Lyra

Τραγούδια:

ΑΝΤΟΝΙTO EL CAMBORIO I

ΑΝΤΟΝΙTO EL CAMBORIO II

LA MORTE POR EL AMOR

Η ΚΑΛΟΓΡΙΑ

ΠΑΝΤΕΡΜΗ

Μαρία Φαραντούρη - Antonito El Camborio I - Μ. Θεοδωράκης

Κάτου στης ακροποταμιάς το μονοπάτι περπατάει

κρατώντας βέργα λυγαριάς και στη Σεβίλλια πάει.

Τα κατσαρά του γυαλιστά πέφτουν στα μάτια του μπροστά

στην όψη του είναι μελαμψός από του φεγγαριού το φως.

Κάποτε λίγο σταματά, κόβει λεμόνια στρογγυλά

τα ρίχνει το νερό να στρώσει και να το χρυσαφώσει.

Εκεί στης ακροποταμιάς το μονοπάτι να, τον φτάνουν

κάτω απ' τα κλώνια μιας φτελιάς χωροφυλάκοι και τον πιάνουν.

Αποβραδίς η ώρα οχτώ τον σέρνουν σε κελί μικρό

απέξω κάθονται φυλάνε πίνουν ρακί και βλαστημάνε.

Χαμός από αγάπη

-Τι είναι κείνο που φωτά, Μάνα, στα δώματα ψηλά;
-Κοιμήσου γιε μου κι είν' αργά σήμανε η ώρα έντεκα.
-Μάνα, στα μάτια μου για δες, λάμπουνε τέσσερις φωτιές.
-Δεν είναι τίποτα, έλα πια, είν' τα μπακίρια αστραφτερά.

Μέσα στη νύχτα και στη ζέστη φέγγαν οι τοίχοι απ' τον ασβέστη.
Τη φυσαρμόνικα γλυκά παίζανε Σεραφείμ γλυκά.
Μέσα στη νύχτα και στη ζέστη φέγγαν οι τοίχοι απ' τον ασβέστη.

-Μάνα μου, ευθύς που ξεψυχήσω μηνύσετέ το στους ανθρώπους
σ' όλη τη γη, σ' όλους τους τόπους
κατά Βοριά κατά Νοτιά μαντάτα στείλετε πικρά.

Μέσα στη νύχτα και στη ζέστη φέγγαν οι τοίχοι απ' τον ασβέστη.
Κι οι πόρτες τ' ουρανού χτυπούσαν κι όλα τα δάση αχολογούσαν
ψηλά δεν έβλεπες κανέναν κι οι φλόγες φούντωναν ολοένα.

Μαρία Φαραντούρη - Antonito El Camborio 2 - Μ. Θεοδωράκης

Ξάφνου στον ποταμό από πέρα φωνές ξεσκίσαν τον αγέρα.

Έμπηγε κάπρου δαγκωνιές μες στα ψηλά ποδήματα

χίμαγε κι έκανε βουτιές σαν δελφινιού πηδήματα.

Η τραχηλιά του η κρεμεζιά μούσκεψε μες στα αίματα

μα οι κάμες ήταν - ήταν έξι και δεν εμπόραε πια ν' αντέξει.

Αχ, Αντονίτο Ελ Καμπορίο, φεγγαρομελαμψέ μου

κι ασπρογαρούφαλέ μου.

Αχ, Αντονίτο Ελ Καμπορίο, π' άξιζες μια βασίλισσα

μνημόνεψε την Παναγιά τι τώρα θα σε φάει το κρύο

τι τώρα θα πεθάνεις πια.

Στην άκρη εκεί του ποταμού τρεις γλώσσες βγήκε το αίμα του

τρεις γλώσσες βγήκε το αίμα του στην άκρη εκεί του ποταμού

κι ανάγειρε την κεφαλή με τα σφιγμένα χείλη

και τότε πια καμμιά φωνή μόνο εφωτίστη ο ουρανός

κι άγγελος βεργολυγερός ήρθε και τ' άναψε καντήλι.

Η ΚΑΛΟΓΡΙΑ

Βουνά και σύγνεφα μακριά σ' όλα τριγύρω σιγαλιά

τα λιόφυτα γαληνεμένα και τα σπιτάκια ασβεστωμένα.

Σ' ένα αχερόχρωμο πανί κεντά η καλόγρια η μικρή

άχου, τι όμορφα κεντάει το χεράκι της πως πάει.

Βάνει πουλιά, βάνει δεντριά, βάνει και τ' άστρα τα χρυσά

βάνει στις τέσσερις τις κόχες τέσσερις αγριομολόχες.

Σ' ένα αχερόχρωμο πανί κεντά η καλόγρια η μικρή

μα κάθε τόσο αναστενάζει και κάτι με το νου της βάζει.

Λίγο το χέρι σταματά μες στον αέρα και κοιτά

στα μάτια της π' ανοιγοκλειούν δυο καβαλάρηδες περνούν.

Κι ύστερα πάλι στο πανί ξεσπάει ή καλόγρια ή μικρή

τι ποτάμια, τι χορτάρια, τι λιοτρόπια, τι φεγγάρια

πλάσματα της αρεσιάς της, της ονειροφαντασιάς της.

Παντέρμη

Σκάβουν το χώμα οι πετεινοί

σκάβουν ζητώντας την αυγή

την ώρα που στα σκοτεινά

βγαίνει η Παντέρμη και γυρνά.

Μαύρη μαυρίλα είν' η ψυχή της

κι ωχρό μπακίρι το πετσί της

τα στήθια της ωσάν τ' αμόνια

που τα χτυπούν χωρίς συμπόνια.

-Παντέρμη, τι ζητάς εδώ

μόνη σου δίχως σύντροφο;

-Κι αν είναι κάτι που ζητώ

πε μου, σε γνοιάζει εσένανε;

Ζητάω εκείνο που ζητώ

ζητάω την ίδια εμένανε.

-Παντέρμη, πες ποιος ο καημός σου

ποιος ο αγιάτρευτος καημός σου;

-Ποιός ο καημός μου;

Μαύρη πίσσα εγίνη η λινή μου η πουκαμίσα

και μες στο σπίτι σαν τρελλή

σούρνω το ξέπλεκο μαλλί.

-Παντέρμη, λούσε το κορμί σου

λουσ' το χελιδονόνερο

κι άσε κυρά μου την ψυχή σου

άσ τη να βρει αναπαμό.

Άχου, τσιγγάνικες ψυχές

κι ολόκρυφες νεροσυρμές

πίκρες μαζί και θάματα

στα μακρινά χαράματα.

ΒΟΥΛΗ

2010-02-19T21:20:00.000+01:00

Κάποτε ήταν ένα δέντρο. Παλιάααα... στα πολύυυυ παλιά τα χρόνια, υπήρχαν και κάτι δάση, λένε τα παραμύθια. Άκου τώρα φαντασία οι παραμυθάδες!

2010-01-27T19:29:00.001+01:00

Το τσιγάρο σκοτώνει ποικιλοτρόπως... :)

2010-01-27T14:58:00.003+01:00

Κάρολος Κουν για τον Γ. Χρήστου: «...Δεν έχουμε καταλάβει τί χάσαμε. Τι έχασε η μουσική, αυτό δεν είμαι εγώ σε θέση να το πω, με το θάνατό του.

2010-01-26T21:12:00.003+01:00

Δύο σπάνια βίντεο. Μοναδικά. Στο πρώτο ο Γιάννης Χρήστου στο στούντιο ηχοληψίας με τον Κάρολο Κουν παρόντα, σε φιλμάκι ερασιτεχνικής λήψης του Μίμη Κουγιουμτζή, είναι ίσως η μόνη ζωντανή καταγραφή του συνθέτη στην Ελλάδα. Το υπόγειο στούντιο ΕΡΑ ήταν στη Σταδίου, λίγο πιο κάτω απ' το Θέατρο Τέχνης. Ο Κουν παρακολουθεί από μια γωνιά καπνίζοντας συνεχώς. Η ηχοληψία τέλειωσε γύρω στις τρεις. Όλοι θα συναντηθούν στο εστιατόριο Κεντρικόν που είναι απέναντι απ' το Στούντιο. «Με τον Χρήστο δούλεψα αφάνταστα δημιουργικά. Δεν είναι δική μου δουλειά οι Πέρσες. Όσο είναι δική μου είναι και δική του. Γιατί αλληλοερεθιζόμασταν... Δούλευε εκείνος πάνω στον ήχο. Έκανε μια ενορχήστρωση του λόγου. Πολύτιμη. Δεν ξέρω πώς θα την ξανακάνω ποτέ. Μου 'πε χαραχτηριστικά η μάνα του την ημέρα που πέθανε: - Και τώρα εσύ τί θα κάνεις;
Η τραγωδία είναι μια μορφή θεάτρου ηχητική και πλαστική μαζί. Για να δοθούν ορισμένα νοήματα παρακάτω. Η πλαστικότητα ως ένα βαθμό είναι πεδίο που το γνωρίζω, το ξέρω καλά, το αισθάνομαι πολύ. Δεν έχουμε καταλάβει τί χάσαμε. Τι έχασε η μουσική, αυτό δεν είμαι εγώ σε θέση να το πω, με το θάνατό του. Αλλά δεν έχουμε καταλάβει και τι έχασε η τραγωδία. Και σ' αυτόν τον τόπο πολύ αργά αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε τι μας έλειψε.»

Αποσπάσματα από την επομπή Παρασκήνιο της ΕΤ1 για τον Κάρολο Κουν, που προβλήθηκε τον Νοέμβριο του 2008.
1. Σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό από τη συνεργασία του Κάρολου Κουν με τον Γιάννη Χρήστου για τους Πέρσες του Αισχύλου.
2. Απόσπασμα συνομιλίας με το Δημήτρη Μαρωνίτη.
3. Σκηνές από τις πρόβες των Βακχών του Ευριπίδη στην Επίδαυρο.

Iστορική στιγμή του 1966 και ιστορική φωτογραφία. Από αριστερά, ο δημοσιογράφος και μεταφραστής Kώστας Σταματίου, ο συνθέτης Γιάννης Xρήστου, η σκηνογράφος Xλόη Γεωργάκη - Oμπολένσκι και ο Kάρολος Kουν. O Xρήστου με τη μουσική του στους «Bατράχους» το 1966 άνοιξε έναν καινούργιο δρόμο που κανείς δεν τόλμησε να μιμηθεί (φωτ.: Αργυρόπουλος).

Πηγή φωτό: Καθημερινή

Στο δεύτερο βίντεο, μια εξαιρετική σύνθεση της μουσικής του Χρήστου, της ποίησης του Έλιοτ από το έργο του Γιάννη Χρήστου: «Έξι τραγούδια σε ποίηση Τ. Σ. Έλιοτ»
Περίφημο έργο για μεσόφωνο και πιάνο/ορχήστρα του Γιάννη Χρήστου. Είναι τα εξής: 1. New Hampshire ("Νιού Χάμσαϊρ", από τα "Τοπία", Ι). 2. Death by water ("Θάνατος από πνιγμό", από την "Έρημη Χώρα, ΙV). 3. Melange adultere de tout ("Μίγμα που μοιχεύει το Παν", από τα "Ποιήματα 1920"). 4. Eyes that last I saw in tears ("Μάτια, που τα είδα πρόσφατα δακρυσμένα", από τα "Ελάσσονα ποιήματα"). 5. The wind sprang up at four o' clock ("Ο άνεμος ξεπήδησε στις 4 ακριβώς", από τα "Ελάσσονα ποιήματα"). 6. Virginia ("Βιρτζίνια", από τα "Τοπία", ΙΙ ). Το ιστορικό σύνθεσης, σύμφωνα με τον ίδιο τον συνθέτη (Αλεξάνδρεια 20 Νοεμβρίου 1957), έχει ως εξής: "Η ιδέα να γράψω τραγούδια πάνω σε ποιήματα του Έλιοτ μου ήρθε στη Ρώμη, το 1950. Τότε γράφτηκε (και ενσωματώθηκε στη Συμφωνία Νο 1) το "Eyes that last I saw in tears" και έγινε ένα σκαρίφημα για το "Melange adultere de tout" και για το "The wind sprang up at four o' clock". Τότε περίπου γεννήθηκε και η κεντρική ιδέα για το "Phlebas the Phoenician" (η αίσθηση από ένα πένθιμο, ήρεμο, βαθύ πεντάλ και από μια διαπεραστική, θλιβερή καμπάνα - ή από το φάντασμα μιας καμπάνας...). Ξανάπιασα την ιδέα το καλοκαίρι του 1955 και έγραψα ένα σύνολο πέντε τραγουδιών. Καθαρογράφοντας τα πέντε αυτά τραγούδια συνειδητοποίησα πως έπρεπε να προσθέσω ένα έκτο τραγούδι και πως το τραγούδι αυτό έπρεπε να είναι το "Virginia". Αυτό γράφτηκε μέσα σε μια μέρα. Τα έξι τραγούδια για μέτζο σοπράνο και πιάνο ολοκληρώθηκαν τον Οκτώβριο του 1955. Τον επόμενο χρόνο, στη Χίο, μου ήρθε η σκέψη ότι τα τραγούδια αυτά έπρεπε να τραγουδιούνται με συνοδεία ορχήστρας και αργότερα, το καλοκαίρι του 1957, ο Πιέρο Γκουαρίνο μου συνέστησε να πραγματοποιήσω τη σκέψη μου αυτή. Το γράψιμο της ορχηστρικής έκδοσης το ξεκίνησα στις 22 Αυγούστου του 1957 και το τελείωσα τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου". Το έργο (που διαρκεί περίπου 13 λεπτά) πρωτοεκτελέστηκε στις 13.1.1956 στην Αλεξάνδρεια από την Alice Gabbai και τον Piero Guarino (πιάνο). Πρώτη εκτέλεση με συνοδεία ορχήστρας: Αθήνα, Ραδιοφωνική Εκπομπή: Alice Gabbai και Συμφωνική του ΕΙΡ με διευθυντή τον Piero Guarino (ηχογράφηση: 12.11.1958, μετάδοση 4.12.1958).

Πηγή: musipedia.gr

Eyes that last I saw in tears

Eyes that last I saw in tears
Through division
Here in death's dream kingdom
The golden vision reappears
I see the eyes but not the tears
This is my affliction

This is my affliction
Eyes I shall not see again
Eyes of decision
Eyes I shall not see unless
At the door of death's other kingdom
Where, as in this,
The eyes outlast a little while
A little while outlast the tears
And hold us in derision.

Thomas Stearns Eliot

Γιάννης Χρήστου! 40 χρόνια...

2010-01-25T21:43:00.003+01:00

Μερικές φορές η ζωή στήνει παιχνίδια εξαιρετικά κακόγουστα, τόσο, που ξεπερνά και τους πιο ευφάνταστους σεναριογράφους. Κι αναμφίβολα η «κακιά μοίρα» στοχεύει τους καλύτερους! Σταθερά και κλασικά...

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΚΙΩΝΗ

Ο μουσικός των πάντων

Γιάννης Χρήστου - μια τραγική επέτειος

Τη νύχτα της 7ης προς την 8η Ιανουαρίου 1970 (πριν από 40 χρόνια) ο Γιάννης Χρήστου επέστρεφε στο σπίτι του έπειτα από γιορταστική έξοδο για την ονομαστική του εορτή.

Μαζί του, στο αυτοκίνητο - βαν που οδηγούσε η σύζυγός του, βρίσκονταν δύο φιλικά τους ζευγάρια: ο ζωγράφος Γρηγόρης Σεμιτέκολο με τη σύζυγό του πιανίστρια Νέλλη Σεμιτέκολο και ο μουσικολόγος και συνθέτης Στέφανος Βασιλειάδης, επίσης με τη σύζυγό του. Και, όπως αναφέρει η Σεμιτέκολο, εκεί στη Μεσογείων, στο σημείο περίπου που βρίσκεται σήμερα το νοσοκομείο «Ερρίκος Ντυνάν», το αυτοκίνητο κάνει ξαφνικά ένα πατινάρισμα και ανατρέπεται, με αποτέλεσμα να ανασυρθούν νεκροί ο Χρήστου και η σύζυγος του Βασιλειάδη. Οι άλλοι τέσσερις γλίτωσαν με τραύματα. Κατά τραγική σύμπτωση, η 8η Ιανουαρίου ήταν και η μέρα των γενεθλίων του Χρήστου: συμπλήρωνε τα 44 χρόνια του...

Πρωτοπόρος

Με τον πρόωρο θάνατό του η Ελλάδα, αλλά και η Ευρώπη, έχαναν έναν από τους πλέον προικισμένους, πρωτοποριακούς και πολλά ακόμα υποσχόμενους συνθέτες.

Πριν προχωρήσω σε στοιχεία για τον βίο του Χρήστου, να προσθέσω ότι με τα δύο προαναφερόμενα ζευγάρια δεν ήταν μόνο φίλοι αλλά και συνεργάτες. Ο Βασιλειάδης ήταν μελετητής του έργου του, η Νέλλη Σεμιτέκολο είχε ερμηνεύσει έργα του, ενώ ο Γρηγόρης Σεμιτέκολο ήταν περφόρμερ στην παρουσίαση ενός από τα πιο γνωστά έργα του Χρήστου, τον «Πιανίστα» (που έχει παρουσιαστεί και μετά το θάνατο του συνθέτη). Επιπλέον, για τον τελευταίο, ο Χρήστου είχε ένα ρόλο στην όπερά του «Ορέστεια», που είχε προγραμματιστεί να παρουσιαστεί σε παγκόσμια πρεμιέρα στο Λονδίνο το 1970, αλλά δεν πρόλαβε να την ολοκληρώσει. Και δεν ήταν το μόνο που δεν πρόλαβε.

Είχα γνωρίσει (δηλαδή απλώς τον είδα -γιατί εκεί έμεινε το πράγμα) τον Χρήστου σε μια συνέντευξη Τύπου του Κάρολου Κουν για τους «Βάτραχους» του Αριστοφάνη, που παρουσίασε το Θέατρο Τέχνης το καλοκαίρι του 1966 στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, με μουσική του Χρήστου. Εντυπωσιακός στην εμφάνιση, λιγομίλητος, οχυρωμένος πίσω από σκούρα γυαλιά. Είχε προηγηθεί το 1965 η συνεργασία τους, στην κλασική πλέον παράσταση των «Περσών» του Αισχύλου, που παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Παγκοσμίου Θεάτρου στο Λονδίνο, αποσπώντας θριαμβικά σχόλια («Η μουσική του Γιάννη Χρήστου ήταν καταπληκτική», έγραψε ο «Spectator», ενώ ο Γιώργος Λεωτσάκος την έχει αποκαλέσει, σε κείμενό του στα «Νέα», «μια από τις μεγαλύτερες στιγμές του Γιάννη Χρήστου σε μια μεγάλη στιγμή του παγκόσμιου θεάτρου»). Ακολούθησε μία τρίτη συνεργασία τους το 1969 στον «Οιδίποδα Τύραννο» του Σοφοκλή -κι αυτό στο Φεστιβάλ του Λονδίνου, με ευμενέστατη απήχηση.

(Ηταν η εποχή που το Θέατρο Τέχνης ανοιγόταν στο εξωτερικό - «μια ανάγκη να ξεφύγω από το τείχος της μετριότητας που μας περιβάλλει. Πιστεύω πως αν δεν υπήρχε αυτή η διεθνής αναγνώριση, θα μας είχαν κατασπαράξει» είχε πει ο Κουν σε συνέντευξή του εδώ σ' εμάς, στη Σούλα Αλεξανδροπούλου, τον Αύγουστο του 1978).

«Τα περιέχει όλα»

Ο Γιάννης Χρήστου γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1926 στη συνοικία Ηλιούπολη του Καΐρου από Ελληνες γονείς. Φοίτησε σε αγγλικό σχολείο στην Αλεξάνδρεια και άρχισε να συνθέτει από πολύ νωρίς. Το 1945 πήγε στην Αγγλία και σπούδασε γλωσσολογική και συμβολική λογική και φιλοσοφία, αποκτώντας μεταπτυχιακό τίτλο. Το 1949 πήγε στη Ρώμη για να μελετήσει ενορχήστρωση και στη συνέχεια στη Ζυρίχη, όπου παρακολούθησε διαλέξεις του διάσημου ψυχαναλυτή Καρλ Γιουνγκ. Τις μελέτες του γύρω από την ψυχανάλυση ενθάρρυνε ο αδελφός του Ευάγγελος, μαθητής του Γιουνγκ, ο οποίος όμως σκοτώθηκε κι αυτός σε αυτοκινητικό δυστύχημα το 1956 στα 34 του, γεγονός που επηρέασε πολύ τον συνθέτη.

Το 1951 επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια και το 1956 παντρεύτηκε τη ζωγράφο Θηρεσία Χωρέμη, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά -δύο κορίτσια κι ένα αγόρι. Το 1960 μετακόμισε στη Χίο, για να μετακινηθεί τα τελευταία του χρόνια στην Αθήνα.

Παρά τον πρόωρο θάνατό του, πρόλαβε ν' αφήσει σημαντικό έργο. Ενδεικτικά μερικοί τίτλοι: Μουσική του Φοίνικα, Λατινική Λειτουργία, Οι ψαλμοί του Δαβίδ, Η σύλληψη της Αγίας Αννης, Εξη τραγούδια σε ποίηση Τ.Σ. Ελιοτ, Πύρινες Γλώσσες, Ο πιανίστας, Η Κυρία με τη Στρυχνίνη.

«Η μουσική του Χρήστου τα περιέχει όλα: μύθο, θρύλο, έκσταση, μυστικισμό. Η δημιουργία του έχει σταθερές φιλοσοφικές βάσεις, καθώς πίστευε ότι τέχνη δημιουργεί κανείς μόνο μέσα από εσωτερική αναγκαιότητα», λέει η Νέλλη Σεμιτέκολο. Και: «Δεν ξέρω αν η μουσική του είναι εύληπτη. Σίγουρα όμως είναι συναρπαστική. Με αυτή την έννοια δεν είμαι σίγουρη αν ο μέσος θεατής μπορεί να την καταλάβει. Δεν έχω όμως αμφιβολία ότι θα τη νιώσει βαθιά».

Ελευθεροτυπία

Ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα στο classicalmusic.gr

Ομιλείτε ελληνικά;

2010-01-17T00:59:00.004+01:00

Ομιλείτε ελληνικά;

Της ΕΛΕΝΑΣ ΑΚΡΙΤΑ

ΑΥΤΗ ΤΗΝ ξένη γλώσσα που ακούω κάθε φορά που πατάω το κουμπάκι της τηλεόρασης, μπορεί να μου την μεταφράσει κάποιος καλός άνθρωπος; Μπορεί κάποιος να μου αποκρυπτογραφήσει αυτόν τον μυστηριώδη κώδικα Ντα Βίντσι, μπας και συνεννοηθούμε στοιχειωδώς;

Δεν ζητάω διερμηνέα από αγγλικά σε ελληνικά. Από γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά σε ελληνικά. Ζητάω διερμηνέα από ελληνικά σε ελληνικά. Να καταλάβω πέντε βασικά πραγματάκια. Να μην τρώω τις ελληνικούρες σαν χαστούκια απανωτά. Να μη μου περνάει απ΄ το μυαλό ότι μιλάνε απταίστως τη σανσκριτική διάλεκτο.

Σταχυολογώ μερικά μαργαριτάρια που δίνουν και παίρνουν όταν οι παρουσιαστές, συντονιστές, πανελίστες, συνάδελφοι δημοσιογράφοι και λοιποί συμπαθείς κλάδοι βρίσκονται στο τσακίρ κέφι:

1. Για τα επίθετα που τελειώνουν σε «ηςης-ες» τους επιφυλάσσω μια τεράστια έκπληξη: ΚΛΙΝΟΝΤΑΙ!!! Λέμε «ο διεθνής Τύπος, η διεθνής κατακραυγή, το διεθνές αντίκτυπο». Δεν λέμε «αυτό είναι πολύ ευγενής παιδί», «τα άτομα αυτά είναι πολύ προσηνής». Ή μάλλον, όταν το λέμε, ετοιμαζόμαστε μετά να θρηνήσουμε θύματα.

2. Επίσης κλίνονται τα «ων-ουσα-ον». «Με τον υπάρχων νόμο»;

Ναι, το άκουσα κι αυτό. «Τρία άτομα ήταν απών». Ναι, το άκουσα και είμαι ακόμα ζωντανή.

3. Αντιθέτως ΔΕΝ κλίνονται τα επώνυμα. Η Γεννηματά της Γεννηματάς, η Καρέζη της Καρέζης; Όταν ακούω- κατά κόρον- εκείνο το «της Ακρίτας», μια σκοτοδίνη μου ΄ρχεται, χάνω τον κόσμο! Αφήστε τα ήσυχα, ρε παιδιά! Τα καημένα τα επώνυμα δεν ενοχλούν κανέναν. Όπως τα ακουμπάς στη γωνίτσα τους στην ονομαστική, έτσι μένουν και στη γενική. Δεν κόβουν βόλτες πέρα δώθε! 4. Κάποιος είναι ανώτερος από τον άλλον.

Ποτέ, μα ποτέ- σε ό,τι θέλετε να σας ορκιστώ- δεν είναι ΠΙΟ ανώτερος από τον άλλον. Η σύγκριση εμπεριέχεται ήδη στη λέξη, δεν χρειάζεται το φρικαλέο κερασάκι στην τούρτα. Πιο ανώτερος, πιο κατώτερος, πιο χειρότερος, πιο καλύτερος; Αμολάμε τις λέξεις όπου και όπως γουστάρουμε; Αυτός ο πλεονασμός του «πιο» παραπέμπει στην παροιμία «τώρα που βρήκαμε πιπέρι, βάλε και στα λάχανα»!

5. Όταν δίνουν σε κάποιον να υπογράψει ένα χαρτί, του λέμε «υπόγραψε εδώ». Όχι «υπέγραψε εδώ». «Ανέφερέ μου ακριβώς τι άκουσες», «μετέφερέ του τους χαιρετισμούς μου»! Να θυμηθούμε λίγο τα ελληνικούλια που μαθαίναμε- μαζί με την κρεμάλα που παίζαμε- τις ατελείωτες ώρες στο σχολείο;

Να θυμηθούμε λίγο τη διατήρηση εσωτερικής αύξησης στον τύπο της προστακτικής;

6. Ο Οκτώβριος δεν έχει «μι», που να χτυπιέσαι κάτω. Δεν είναι ΟκτώΜβριος- κι ας επιμένουν οι πολιτικοί μας σε προεκλογικές περιόδους. Ο Οκτώβριος δεν είναι Οκτώμβριος και δεν προτίθεται να γίνει στο άμεσο μέλλον.

7. «Να αναπαράγω» ή «να αναπαραγάγω»; Εδώ «σου βάζω δύσκολα μα σκέψου πόσα πέρασα, σου βάζω δύσκολα κι ας παίζω με τα νεύρα σου». Αυτό όντως είναι ζόρικο. Το κόλπο, απλό: Λέμε «να αναπαράγω» για κάτι που σκοπεύουμε να κάνουμε πολλές φορές. «Να αναπαραγάγω» για κάτι που σκοπεύουμε να κάνουμε άπαξ. Αν το θυμόμαστε αυτό, μπορεί να το σκαπουλάρουμε το λαθάκι!

8. Είναι προ Χριστού αλλά δεν είναι μετά Χριστού: μετά Χριστόν. Μετά ΤΟΝ Χριστόν- πόσο πιο λιανά να στο κάνω, χαρά μου;

9. Δεν είναι πεdε, είναι πέντε: πεν-τε!!! 10. Ο τύπος είναι αθυρόστομος, δεν είναι ανθηρόστομος. Δεν μιλάει δηλαδή και βγαίνουν γλαδιόλες απ΄ το στόμα του. Η δικτατορία δεν είναι δικταΚτορία! Δεν αποθανατίζω: απαθανατίζω! Δεν κάνω σφιγγομέτρηση. Κάνω σφυγμομέτρηση.

Και πάει λέγοντας... Το εν δέκατον έγραψα απ΄ όσα είχα στο μυαλό μου. Εύχομαι εγκαρδίως, σε κάθε ευγενής αναγνώστη, να περάσει όμορφα στον υπάρχοντα Σαββατοκύριακο! Χαίρεσθε!

ΥΓ: Καλή σου ώρα Μποστ, τα είπες όλα!!! «Η ρομβία αφιχθέντος και σταθέντος στη γωνιά, μελωδίαι ήτο φέρων ευφρανθείς η γειτονιά»!

TA NEA

ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΔΩ:

Από τον ΝΙΚΟ ΣΑΡΑΝΤΑΚΟ

Εδώ Λιλιπούπολη...

2010-01-13T23:36:00.003+01:00

Το ακούμε εδώ από Το Άρωμα του Τραγουδιού

1η Ιανουαρίου του 1980 και... ακούμε την πρωτοχρονιάτικη εκπομπή της ΛΙΛΙΠΟΥΠΟΛΗΣ, όπως μεταδόθηκε από το Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας του Μάνου Χατζιδάκι.

Στο επεισόδιο, μεταξύ άλλων, ακούγονται: η Σαπφώ Νοταρά στο ρόλο της Μάγισσας Μπρουνχίλντα και ο Μίμης Χρυσομάλλης στο ρόλο του ποιητή Κουκουτούζ.
Επίσης, ακούγονται τα τραγούδια όπως ηχογραφήθηκαν για τις ραδιοφωνικές εκπομπές, και όχι η αναθεωρημένη εκδοχή τους που όλοι γνωρίσαμε αργότερα στο δίσκο με τα τραγούδια της Λιλιπούπολης. Ακούστε τον ανέκδοτο “Χορό της ντομάτας” με τη φωνή της Κρίστης Στασινοπούλου, την “Κυρία Φωτεινή”, τον “Αγρό το Λιλιγρό”, τον γνωστό “Χορό των μπιζελιών” στην πρώτη του εκτέλεση, και το “Που πάει ο καιρός που φεύγει” με τον Αντώνη Κοντογεωργίου και τη Λένα Πλάτωνος (αντί της Σαβίνας Γιαννάτου).

Small Pleasures (Μικρές Χαρές) 2008

2010-01-13T23:08:00.001+01:00

CECILIA SIQUEIRA, FERNANDO LIMA!!!

2010-01-13T23:05:00.001+01:00

The 2009 Brazilian Music Institute in Gainesville, Florida featuring CECILIA SIQUEIRA (Uruguay) and FERNANDO LIMA (Brasil)

Momix! Η διασημότερη ομάδα αθλητικού χορού στον κόσμο!

2009-12-01T18:55:00.001+01:00

Momix 2006 teatro Municipal Rio de Janeiro

«Best of Momix» - Ένα οπτικοακουστικό υπερθέαμα, απαράμιλλης ομορφιάς. Ένας μαγικός συνδυασμός των καλύτερων στιγμών των Momix, εμπνευσμένο και τόσα άρτια δομημένο, που συνθέτει κατ’ ουσίαν μια νέα, ξεχωριστή παράσταση. Μια παράσταση με όλα εκείνα τα γοητευτικά χαρακτηριστικά που κάνουν τους Momix λαοφιλείς και ακαταμάχητους.

«Best of Momix»

Η διασημότερη ομάδα αθλητικού χορού στον κόσμο από 1 έως 6 Δεκεμβρίου στο Παλλάς

Ο φημισμένος χορογράφος, ο μάγος της σκηνής Moses Pendleton, επιστρέφει με μια παράσταση πέρα από τα συνηθισμένα… Οι μάγοι των παραστατικών τεχνών, οι χορευτές-θαυματοποιοί, οι ηθοποιοί-ακροβάτες, οι μίμοι-ταχυδακτυλουργοί, οι ΜΟΜΙΧ, επιστρέφουν με τις καλύτερες στιγμές όλων των παραστάσεών τους.

Ο Μόουζες Πέντλετον, ένας από τους πλέον εμπνευσμένους, ταλαντούχους και καταξιωμένους παγκοσμίως χορογράφους της γενιάς του, έγινε διάσημος σαν ιδρυτής πρώτα της περίφημης ομάδας Pilobolous και μετά των MOMIX. Χορογράφος, σκηνοθέτης, μουσικός επιμελητής, φωτιστής, σκηνογράφος και ενδυματολόγος όλων των παραστάσεων του, αντλεί τις ιδέες του από τα προσωπικά του βιώματα, ανάγοντας μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας σε σημεία αιχμής, φωτίζοντάς τα κάτω από άλλη οπτική γωνία, τονίζοντας την ιδιαιτερότητα και την σημαντικότητα της επιρροής τους στον άνθρωπο.

Η ζωή του στο αστικό μητροπολιτικό κέντρο της Νέας Υόρκης γέννησε κάποτε το περίφημο «MOMIX-Classic». Η παρατηρητικότητα του στις ώρες της απομόνωσης του στην έρημο δημιούργησε το «Opus Cactus». Η ταυτόχρονη αγάπη και αφοσίωση που είχε πάντα στον κλασικό αθλητισμό αλλά και στα ομαδικά αθλήματα, υπήρξαν οι αιτίες για την παρουσίαση αριστουργημάτων όπως το αξέχαστο «Baseball». Στη δημιουργία «Lunar Sea», ο Moses Pendleton φαντάζεται το Φεγγάρι ως ένα φιλικό προς τον άνθρωπο και κατοικήσιμο δορυφόρο. Πολυσύχναστο μάλιστα και με έντονη νυχτερινή ζωή!

«Best of Momix» λοιπόν, οι καλύτερες στιγμές της μακροχρόνιας καριέρας τους, για 6 μοναδικές παραστάσεις από 1 έως 6 Δεκεμβρίου 2009 στο Θέατρο Παλλάς.

Πηγή: Καθημερινή

Δημήτρης Ραβάνης-Ρεντής... Ποιήματα για το Πολυτεχνείο

2009-11-17T00:51:00.005+01:00

Ρεπορτάζ για ένα ζεστό Νοέβρη

Ο Δημήτρης Ραβάνης-Ρεντής ήταν παρών στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973 και τα ποιήματα που περιλαμβάνει η ποιητική συλλογή "Ρεπορτάζ από ένα ζεστό Νοέβρη" τα έγραψε εν θερμώ, εκείνες τις μέρες. Η συλλογή κυκλοφόρησε σε καμιά δεκαριά χειρόγραφα αντίτυπα χέρι με χέρι, παράνομα, αμέσως μετά την καταστολή της εξέγερσης. Μετά τη μεταπολίτευση εκδόθηκε σε κανονικό βιβλίο από τον Κέδρο και σε δεύτερη έκδοση το 1983 από τη Σύγχρονη Εποχή.

ΣΤΟ ΔΙΟΜΗΔΗ ΚΟΜΝΗΝΟ

«Μεταξύ των φονευθέντων,
είναι ο Διομήδης Κομνηνός,
ετών 17, με βεβαρυμένον πα¬ρελθόν».
Εφημερίδες — από επίσημη
ανακοίνωση.

Βεβαίως,
είχε βεβαρυμένο παρελθόν ο Διομήδης.

Πέντε χρονών, στους ώμους του πατέρα του
φώναζε για λευτεριά στην Κύπρο,
δέκα χρονών, ξυπόλυτος,
με μια φέτα ψωμί στην τσέπη,
βάδιζε στην πορεία της ειρήνης,
στα δώδεκα ζητούσε δημοκρατία.

Στα δεκαεπτά
μ’ ένα πλακάτ στο χέρι:
ψωμί - παιδεία - ελευθερία.

ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ

Ναι, έρχομαι από ΕΚΕΙ.
Τι μέρα είναι σήμερα;
Απ’ την Τετάρτη μπήκα μέσα.
Τι να σας πω;
Κόσμος πολύς στα κάγκελα, στο δρόμο, στην αυλή,
στα κάγκελα δεμένα χέρια,
χέρια, πλακάτ, κεφάλια, όπλα,
τι να σας πω;
Και βέβαια είχε αίμα.
Μήπως έχετε ένα τσιγάρο;
Τ' αφήσαμε ΕΚΕΙ τα τσιγάρα,
πολλά τσιγάρα
κι ένα ταψί με κριθαράκι που μας έφερε η γριά.
Μήπως έχετε ένα ηρεμιστικό;
Ή, καλύτερα, ένα τσιγάρο.
Μα, ναι... Ήμουνα ΕΚΕΙ.
Τι να σας πω;
Δυο χιλιάδες; Τρεις χιλιάδες;
κι άσε τους έξω...
Όχι, το αίμα δεν είναι δικό μου.
Βέβαια, ήμουνα ΕΚΕΙ
απ' την Τετάρτη... ή την Τρίτη;
Στα κάγκελα δεμένα χέρια, πρόσωπα, πλακάτ,
με το φορείο φέραν μια κοπέλα.
Όχι, δεν ξέρω πόσων χρονών.
Όχι, δε φαινότανε το πρόσωπό της.
Όχι, σας λέω, το αίμα δεν είναι δικό μου...
Τι σας έλεγα; Για την κοπέλα.
Όχι, δεν ξέρω πώς τη λένε.

Ναι, ήμουνα ΕΚΕΙ.
Κανείς δεν ήθελε να φύγει.
Τα τανκς στεκόντουσαν στην πόρτα,
έξω απ' τα κάγκελα,
όχι, μέσα απ' τα κάγκελα,
όχι... έξω...
Μα, βέβαια, ήμουνα ΕΚΕΙ.
Τι να σας πω;
Όχι, δεν θέλω επίδεσμο, το αίμα δεν είναι από μένα..,
Δύο φαντάροι μ' έκρυψαν σ' ένα σκουπιδοτενεκέ
Χέρια δεμένα στις ερπύστριες,
μάτια, μαλλιά,
τα μάτια στα κάγκελα,
ανάμεσα στα κάγκελα...
Μόνο να ξημερώσει, λέγαμε...

Και βέβαια, ήμουνα ΕΚΕΙ.

Ένα εξαιρετικό αφιέρωμα εδώ

Τα ποιήματα του Δημήτρη Ραβάνη-Ρεντή, είναι από τις Σελίδες του Νίκου Σαραντάκου

Γιατί τα όνειρα σαν τα θαύματα είναι Βγαίνουν αληθινά μόνο αν τα πιστεύεις...

2009-11-15T21:13:00.002+01:00

Να έρχεσαι στον ύπνο μου

Τώρα που μας χωρίζουνε βουνά
από λόγια αλόγιστα και θάλασσες
να έρχεσαι συχνά στον ύπνο μου
Να 'ρχεσαι πιο συχνά με
αερόστατο, με ξύλινο τρενάκι, με τρεχαντήρι, υπερωκεάνιο,
με τα πόδια...
να 'ρχεσαι πάντως
Εξάπαντος να 'ρχεσαι κάθε νύχτα
με ρούχα ή χωρίς
«Σουσάμι άνοιξε» θα λέω τρις
και θα σε μπάζω στ' όνειρο
Στο ίδιο όνειρο, πολύχρωμα μπαλόνια
που τα πήρε ο αέρας να τα πάει μακριά
μια πάνω
και μια κάτω μεθυσμένα
Έλα στον ύπνο μου, σε περιμένω
να καθαρίζουμε παρέα φασολάκια
να τρώμε καρμπονάρα,
να σε ταΐζω μενεξέδες, κουκουνάρια
και να σε πασπαλίζω φεγγαρόσκονη, θα δεις
Ανάμεσα σε ερωτιδείς κι αγγέλους να πετάς εσύ,
μαζί κι εγώ
Κι αν θέλεις θα γινόμαστε ακροβάτες,
ηθοποιοί σε θίασο πλανόδιο, έλα
Στο ίδιο όνειρο εμείς οι δυο να παίζουμε τρίλιζα
στα κατώφλια του καλοκαιριού
Σε πύργους από φίλντισι κι ακριβό βελούδο,
να κυνηγιόμαστε στο μυρωμένο λιβάδι των αισθήσεων,
των παραισθήσεων,
να σε φτάνω, να σ' αγγίζω,
να σε πιάνω
Να 'μαι τα χέρια εγώ κι εσύ το πιάνο
και να σε τραμπαλίζω
και να σου φτιάχνω κούνια σ' ανθισμένη κερασιά
να σε κουνώ, να σε ταρακουνώ

Μόνο να έρχεσαι στον ύπνο μου κάθε νύχτα

Τ' άλλα θα στα πω στ' αυτί
Γιατί τα όνειρα σαν τα θαύματα είναι
Βγαίνουν αληθινά μόνο αν τα πιστεύεις....

Στίχοι: Χρήστος Μπουλώτης
Μουσική: Γιώργος Χατζηπιερρής,
"Παραμύθι" από το δίσκο "Ένας τεμπέλης δράκος κι άλλες ιστορίες".
Απαγγέλουν: Κατερίνα και Άρτεμις

Yann Tiersen! Αφιερωμένο στη Σοφία που της αρέσει...

2009-11-15T19:41:00.001+01:00

The Piano [Life is a song] Yann Tiersen - Comptine d'un autre été l'après midi

Φίλιππε χρόνια πολλά και χαρούμενα! Καλή Πρόοδο στη ζωή σου!

2009-11-14T19:51:00.000+01:00

Φίλιππε χρόνια πολλά και χαρούμενα! Καλή Πρόοδο στη ζωή σου!
Με όλη μας την αγάπη
Οι συμμαθητές και η δασκάλα σου!

Να τα εκατοστήσεις Χρήστο μου!!!! Καλή πρόοδο να έχεις και να είσαι πάντα έτσι χαρούμενος και γελαστός!

2009-11-13T01:09:00.000+01:00

Με όλη μας την αγάπη!
Οι συμμαθητές σου και η δασκάλα σου!

ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ!

2009-10-17T20:38:00.005+02:00

Foto: Robert Doisneau

Εσπεριδοειδή σαν τα πορτοκάλια είναι και τα μαντολίνια, αλλά πιο μικρά και με φλούδα που βγαίνει εύκολα (γυμνάσιο Αθήνας)

Η επετηρίδα είναι αυτό που βγάζουμε στα μαλλιά μας άμα δεν λουζόμαστε συχνά (γυμνάσιο Πάτρας)

Ο μισογύνης είναι τέρας μυθολογικό, μισός γυναίκα και μισός άλλοπράμα, απερίγραπτης ασχήμιας και τελείως εξαγριωμένος με την κατάστασή του (γυμνάσιο Θεσπρωτίας)

Ο Κωνσταντίνος Καντάφης ήτανε Έλληνας ποιητής που γεννήθηκε στη Λιβύη της Αλεξάνδρειας (γυμνάσιο Αθήνας)

Στην αρχαία εποχή δεν υπήρχαν ξένες χώρες, γι αυτό δεν έχουν βρει οι αρχαιολόγοι αρχαία διαβατήρια (γυμνάσιο Θεσσαλονίκης)

Όταν ο Οδυσσέας γύρισε πίσω στην Ιθάκη, βρήκε τους είκοσι ανεμιστήρες και την Πηνελόπη να τους δουλεύει στο φουλ (γυμνάσιο Θήβας)

Ο Λεωνίδας και οι (300) Τριακόσιοι του ηττήθηκαν, γιατί οι Θερμοπύλες ήτανε πολυπληθέστεροι σε αριθμό (γυμνάσιο Αθήνας)

Την Οδύσσεια της έγραψε ο Οδυσσέας. Την Ιλιάδα ο Ηλιάδης. (γυμνάσιο Λαμίας)

Η γυναίκα του Τσάρου λεγότανε Τσάρα. Η κόρη του τσατσάρα. Ο γιος του Νουρέγιεφ (γυμνάσιο Αθήνας)

Η μάνα του Ρασπούτιν ήτανε η ρασπουτίνα, τεραστίων διαστάσεων Ρωσίδα της Σιβηρίας (γυμνάσιο Καρδίτσας)

Η Παραφίνη ήτανε η θεά που προστάτευε τα Χερουφίμια και τα Σεραφίμια. (γυμνάσιο Κορίνθου)

Tα Χερουβίμ και τα Σεραβίμ ήταν μικρά αγγελάκια που πετούσαν δεξιά - αριστερά στο πλάι των μεγάλων αγγέλων. Τα Χερουβίμ χερούβιζαν (δεξί πέταγμα) και τα Σεραβίμ σερούβιζαν (αριστερό πέταγμα). Στην ανάγκη υπήρχαν και τα Πτερουβίμ για πέταγμα κατευθείαν στη μέση. (απ'το ίδιο διαγώνισμα Θρησκευτικών, γυμνάσιο Κορίνθου)

Πρωτεύουσα της Κεϋλάνης είναι η Λίπτον Τι. (γυμνάσιο Αθήνας)

Το τετράγωνο της υποτείνουσας ισούται, αλλά όχι πάντοτε (γυμνάσιο Καλαμάτας)

Η κυριότερη αιτία της εξάτμισης είναι η φωτιά κάτω από το κατσαρολάκι (γυμνάσιο Κορίνθου)

Ο πρατήρας είναι λέξη δυσανόητη, δηλ. με δυο έννοιες. Μια όταν είναι σε ηφαίστειο και μια όταν δουλεύει σε πρατήριο. (γυμνάσιο Αθήνας)

Ενεργητική φωνή: Κυνηγάω τον λαγό.
Παθητική φωνή: Ο λαγός με κυνηγάει. (γυμνάσιο Κορίνθου)

Οι βιταμίνες βρίσκονται ακριβώς ανάμεσα από τις αλφαμίνες και τις γαμαμίνες.. (γυμνάσιο Θεσσαλονίκης)

Το ακριβώς αντίθετο της Αγίας Τριάδας είναι η Διαβολική Τριάδα, πυρ, συν γυναιξί και θάλασσα. Πράγματα του Σατανά. (λύκειο Ξάνθης)

Η μπανάνα στα ελληνικά γράφεται όπως και στα αγγλικά, δηλαδή με να μπα και δύο να. (γυμνάσιο Θεσσαλονίκης)

Τα 6 χαρακτηριστικότερα ζώα του Βόρειου Πόλου είναι 3 αρκούδες και 3 φώκιες. (γυμνάσιο Αθήνας)

Το 31 είναι πολύ κακός τζόγος. Ο πατέρας μου μας είπε ότι μια φορά 31 άνθρωποι παίζανε 31 και ήρθανε 31 μπάτσοι και τους έβαλαν 31 μέρες φυλακή και μετά 31 δικαστές τους εδικάζανε 31 μέρες και τους τιμώρησαν με 31 χρόνια φυλακή. Κάναμε πως το πιστέψαμε για να μη γίνει φασαρία. ( από διαγώνισμα στην Ιστορία,γυμνάσιο Καρδίτσας)

Ερώτηση: "Τι γνωρίζετε για τις εικονομαχίες;"
Απάντηση: "Εικονομαχίες ήταν οι μάχες που έκαναν οι λαοί για τις εικόνες. Όποιος κέρδιζε τη μάχη κέρδιζε και τις εικόνες". (γυμνάσιο Αθήνας)

"Ο Ε. Λύτης και ο Σ. Εφέρης είναι και οι δύο Έλληνες ποιητές κατηγορίας νόμπελ". (γυμνάσιο Αργοστολίου)

Οι Δέκα Εντολές γράφτηκαν από τον Σινά και παραδόθηκαν στον Μωυσή στην Πλάκα. Ήταν όλες πέτρινες, αλλά σαφέστατες". (γραπτό υποψηφίου για την Σχολή Αστυνομίας)

Ο Κουστώ είναι ένας σύγχρονος Οδυσσέας, αλλά που δεν κατοικούσε στην Ιθάκη, και για το λόγο αυτό οι περιπέτειές του δεν λέγονται Οδύσσειες, αλλά Κουστωδίες". (γραπτό υποψηφίου για την Σχολή Αστυνομίας)

Τα παιδιά έχουν άποψη! Συχνά καλύτερη από πολλών ενηλίκων. Είναι σοφό να τα ακούμε...

2009-10-09T21:07:00.006+02:00

Θέμα: "Τι θα έκανα αν γινόμουν Πρωθυπουργός"

Όλοι οι άνθρωποι κάποτε ονειρεύονται να κυβερνήσουν τη χώρα τους, δηλαδή να γίνουν Πρωθυπουργοί. Είναι όμως τόσο εύκολο όσο δείχνει;
Ο Πρωθυπουργός εκτός από προνόμια έχει και κάποιες υποχρεώσεις. Δηλαδή, μπορεί να αποφασίζει για τη χώρα, μα οι αποφάσεις του πρέπει να έχουν πολιτική συνείδηση και να παρέχουν ισότητα σε όλους. Επίσης, ένας Πρωθυπουργός πρέπει να ακούει τα προβλήματα των πολιτών και με όποιον τρόπο μπορεί, να προσπαθεί να τα λύνει.
Αν γινόμουν εγώ Πρωθυπουργός, θα έκανα πολλές αλλαγές στη διακυβέρνηση της χώρας. Μερικές από αυτές θα ήταν οι εξής :

1. Θα προσπαθούσα να μην επιβαρύνω τους πολίτες με πολλούς φόρους
2. Θα βοηθούσα τους ανθρώπους που έχουν προβλήματα επιβίωσης (δηλαδή δεν έχουν τα βασικά για να ζήσουν)
3. Θα περιφρουρούσα καλύτερα τα σύνορα της χώρας

Ξέρω πως το να κυβερνάς μία χώρα δεν είναι εύκολο, μα με λίγη προσπάθεια και μεράκι όλα γίνονται.

Παναγιώτης Τριπολιτσιώτης

Τρίτη 5 Οκτωβρίου 2009

Θέμα: Τι πιστεύετε ότι θ’ αλλάξει στη ζωή μας μετά τις εκλογές»

Τον τελευταίο μήνα στη χώρα μας έχει ξεκινήσει η προεκλογική περίοδο. Δηλαδή όλα τα κόμματα και οι υποψήφιοι παρουσιάζουν τα προγράμματά τους και τους τρόπους που θα ακολουθήσουν για να γίνει καλύτερη η ζωή μας.

Πολλοί πιστεύουν ότι η αλλαγή κυβέρνησης θα φέρει μεγάλες αλλαγές στη ζωή μας. Άλλοι πάλι θεωρούν ότι οι κυβερνήσεις των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ακολουθούν τις εντολές των Βρυξελών οπότε έχει μικρή σημασία η αλλαγή της κυβέρνησης ή των προσώπων.

Σημαντικό ρόλο στην αλλαγή της ζωής μας αλλά και στο μέλλον της πατρίδας μας πιστεύω ότι παίζει ο τρόπος ζωής του κάθε πολίτη. Αυτό σημαίνει ότι ο καθένας ξεχωριστά θα πρέπει να υπακούει στους νόμους, να σέβεται τους άλλους ανθρώπους, να γνωρίζει τα δικαιώματα αλλά και τις υποχρεώσεις του για να μπορέσουμε να προοδεύσουμε και να βοηθήσουμε την πατρίδα μας.

Κάποτε ο παππούς μου είχε πει μια σοφή κινέζικη παροιμία:

Εάν θέλεις να φέρεις την τάξη στη χώρα, τότε θα πρέπει να φέρεις πρώτα στην τάξη τις επαρχίες της.
Εάν θέλει να φέρεις την τάξη στις επαρχίες, τότε θα πρέπει να φέρεις πρώτα στην τάξη τις πόλεις.
Εάν θέλεις να φέρεις την τάξη στις πόλεις, τότε θα πρέπει να φέρεις πρώτα την τάξη στις οικογένειες.
Εάν θέλεις να φέρεις την τάξη στις οικογένειες, τότε θα πρέπει να φέρεις πρώτα την τάξη στη δική σου οικογένεια
Εάν θέλεις να φέρεις την τάξη στη δική σου οικογένεια, τότε θα πρέπει να φέρει πρώτα τη την τάξη τον ίδιο σου τον εαυτό.

Οι κυβερνήσεις μπορεί ν’ αλλάζουν και ν’ ακολουθούν διαφορετικά προγράμματα, όταν όμως έχουν απέναντί τους υπεύθυνους και σωστούς πολίτες θα γνωρίζουν ότι πάντα θα έχουν τον έλεγχο από το λαό και θα πρέπει να προσπαθούν πάντοτε για το καλό του τόπου και όχι για το προσωπικό τους συμφέρον.

Μαρίλια Πολυμεροπούλου ΣΤ 2

Kseniya Simonova! Δάκρυσε όλη η Ουκρανία!!

2009-10-07T00:26:00.002+02:00

Δάκρυσε όλη η Ουκρανία!!

Η εμφάνιση μιας ντροπαλής 24χρονης σε σόου ταλέντων της ουκρανικής τηλεόρασης προκάλεσε το κλάμα μίας ολόκληρης χώρας, καθώς και διεθνή αίσθηση. Περίπου 13.000.000 άνθρωποι είδαν την Kseniya Simonova στο σόου "Ουκρανία έχεις ταλέντο" σε μια εξαιρετική επίδειξη της τέχνης της άμμου. Η Ουκρανία προετοιμάζεται για τις προεδρικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2010, ενώ βρίσκεται σε πολύ κακή οικονομική κατάσταση ως χώρα. Από τον περασμένο Μάιο, οπότε και εμφανίστηκε για πρώτη φορά η Simonova, με ένα κουτί γεμάτο άμμο, ζωγραφίζοντας πανέμορφες εικόνες πάνω σε αυτό, απεικονίζοντας την ιστορία της πρώην σοβιετικής χώρας, όλο και περισσότεροι θαυμαστές κάθονταν μπροστά από τους τηλεοπτικούς τους δέκτες για να τη δουν. Τα βίντεό της στο Youtube έχουν συγκεντρώσει πάνω από 4.000.000 κλικ, αριθμός απίθανος για ένα κοινό που γνωρίζει λίγα για την ιστορία της Ουκρανίας. Η Ουκρανία έχασε περίπου το 1/4 του πληθυσμού της κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αριθμός που αντιστοιχεί περίπου στο 20% των συνολικών θανάτων. Με τη βοήθεια της άμμου, τα πορτραίτα της Simonova δείχνουν τις ανθρώπινες απώλειες από τη γερμανική εισβολή του 1941.Η σκηνή, στο άνοιγμά της, δείχνει ένα ζευγάρι να κάθεται σε ένα παγκάκι κάτω από έναν ουρανό γεμάτο αστέρια. Ξαφνικά, εμφανίζονται πολεμικά αεροπλάνα και η ευτυχισμένη σκηνή αντικαθίσταται από θλιμμένα πρόσωπα. Στη συνέχεια, έρχεται ένα μωρό και η γυναίκα χαμογελά ξανά, αλλά ο όλεθρος του πολέμου τη μετατρέπει σε χήρα, πριν η εικόνα με τη σειρά της να πάρει τη μορφή του Αγνώστου Στρατιώτη της Ουκρανίας. H 24χρονη κέρδισε, φυσικά, το πρώτο βραβείο του παιχνιδιού (80.000 λίρες) και επέστρεψε στην κανονική της ζωή στην Κριμαία. Έκπληξη αποτελεί πάντως το κίνητρό της για τη συμμετοχή στο παιχνίδι. "Δήλωσα συμμετοχή για να βοηθήσω ένα παιδί, το οποίο χρειαζόταν να υποβληθεί σε εγχείρηση. Δεν είχα σκοπό να κάνω όλη τη χώρα να κλάψει" είπε χαρακτηριστικά.

Παναγιώτης Τριπολιτσιώτης

HOME! ΠΛΑΝΗΤΗΣ SOS!

2009-09-26T09:18:00.013+02:00

Iguazu falls on the border of Argentina and Brazil

A river north-east of Landmannalaugar, in Iceland.

HOME: ΔΕΙΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΕΔΩ!

Σκηνοθεσία: Yann Arthus-Bertrand
Παραγωγής: France / 2009
Διάρκεια: 110'

HOME: Ένα μοναδικό κινηματογραφικό γεγονός για το περιβάλλον. Η εκπληκτική ταινία που θα προβληθεί ταυτόχρονα σε όλον τον κόσμο, σε όλα τα Μέσα (κινηματογράφο, DVD, τηλεόραση, internet). Αποκλειστική διανομή για την Ελλάδα και την Κύπρο από τη Feelgood Entertainment A.E. "Είναι πολύ αργά για να είμαστε πεσιμιστές". Με αυτό το σύνθημα ο σκηνοθέτης Γιάν Άρτους-Μπέρτραντ, θέλησε να υπογραμμίσει ότι ακόμα υπάρχει λύση για τον πλανήτη. Μαζί με τον παραγωγό Λούκ Μπεσό, θέλοντας μέσα από εικόνες ικανές να πείσουν και τον πιο δύσπιστο, να συμμετάσχει έμπρακτα σε κάθε μορφής αλλαγή που θα προστατέψει το περιβάλλον μας, δημιουργεί μια ταινία διαφορετική από τα συμβατικά ντοκιμαντέρ.

HOME - La musique du film par Armand Amar

Armand Amar - The Dead Seas

Armand Amar - (Taken From "La Jeune Fille Et Les Loups")

Το επίσημο site της ταινίας εδώ.

Canoes in the port of Mopti on the Niger River, Mali

Makoko slum in Lagos, Nigeria

A caravan of camels near Tichit, Mauritania

Wheat harvest in the Valley of the Dades, Morocco

Snowmobiles on the ice, Baffin Island, Canada.

Gabriela mistral y Diego Rivera: La Maestra Rural! Η δασκάλα της υπαίθρου...

2009-09-24T22:35:00.001+02:00

Diego Rivera: La maestra rural

Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ

Στον Federico de Onís

Η Δασκάλα ήταν αγνή. "Οι τρυφεροί κηπουροί", έλεγε,
"αυτού του αγροκτήματος, που είναι αγρόκτημα του Ιησού,
πρέπει να διατηρούν αγνά τα μάτια και τα χέρια,
να φυλάνε καθαρά τα έλαια του, για να δώσει ένα καθαρό φως. "

H Δασκάλα ήταν φτωχή. Το βασίλειό της δεν είναι ανθρώπινο.
(Έτσι όπως στον πονεμένο σπορέα του Ισραήλ.)
Φορούσε καφετιές φούστες, δεν στόλιζε το χέρι της
Και ήταν όλο της το πνεύμα ένα τεράστιο κόσμημα!

Η Δασκάλα ήταν χαρούμενη. Φτωχή γυναίκα πληγωμένη!
Το χαμόγελό της ήταν ένας τρόπος να κλαίει με καλοσύνη.
Πάνω από τα σπασμένα σανδάλια και το κατακόκκινο,
χαμόγελο, το περίφημο λουλούδι της αγιότητάς της.
[...]

Gabriela Mistral
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

Πλουτίζω το λεξιλόγιό μου

2009-09-24T21:39:00.000+02:00

επιβατηγός -ή -ό [epivatiγós] E1 : (λόγ.) (για μεταφορικό μέσο) επιβατικός. (ως ουσ.) το επιβατηγό, επιβατικό μεταφορικό μέσο. [λόγ. < ελνστ. ἐπιβατηγός (ενν. ναῦς) `πολεμικό πλοίο που μεταφέρει στρατιώτες΄]

επιβατικός -ή -ό [epivatikós] E1 : που ανήκει ή αναφέρεται στον επιβάτη, ιδιαίτερα για μεταφορικό μέσο που προορίζεται για μεταφορά επιβατών· (πρβ. φορτηγό): Tο επιβατικό αυτοκίνητο / πλοίο / τρένο / αεροπλάνο. Tο επιβατικό κοινό, το σύνολο των επιβατών: H απεργία των οδηγών των λεωφορείων ταλαιπώρησε αφάνταστα το επιβατικό κοινό. [λόγ. < ελνστ. ἐπιβατικός `που αναφέρεται στους επιβάτες΄ & σημδ. αγγλ. passenger]

Πλουτίζω το λεξιλόγιό μου

2009-09-22T12:58:00.003+02:00

τα συμπαρομαρτούντα:

1. επακόλουθα, παρεπόμενα.

2. ό,τι αποτελεί συμπλήρωμα: Mια εικόνα του Aδάμ, της Eύας με το φίδι και με όλα τα συμπαρομαρτούντα. [λόγ. μεε. ουδ. πληθ. αρχ. συμπαρομαρτῶ `συνοδεύω΄ μτφρδ. γαλλ. ή αγγλ. concomitant]

το παρεπόμενο:

αυτό που εμφανίζεται ως συνέπεια, ως επακόλουθο ή ως αποτέλεσμα (μιας ενέργειας, απόφασης, σκέψης κτλ.). (στον πληθ., γραμμ.) τα διάφορα απαραίτητα γνωρίσματα των ονομάτων και των ρημάτων που προσδιορίζουν την έννοιά τους· συνακόλουθα: Παρεπόμενα των ονομάτων είναι το γένος, η κλίση, ο αριθμός και η πτώση. [λόγ. εν. < ελνστ. τά παρεπόμενα `συνακόλουθες συνθήκες΄]

τα παραφερνάλια:

από το επιρ. παρά καί το ρ. φέρω, δηλαδή αυτά που φέρονται από κάποιον. Με απλά λόγια, τα εξαρτήματα, αυτά που κουβαλάει κάποιος μαζί του.

Παροιμίες και γνωμικά για το πεπρωμένο!

2009-09-18T13:13:00.001+02:00

Salvador Dalí και Walt Disney

Ο Νταλί ζωγραφίζει το Πεπρωμένο

Το 1946 ο σουρρεαλιστής θρύλος, Salvador Dalí συνδέθηκε φιλικά με τον Walt Disney, κι αποφάσισαν να συνεργαστούν δημιουργώντας μια σειρά ταινιών μικρού μήκους με τίτλο “Destino”(Πεπρωμένο). Ο Dalí και ένας καλλιτέχνης που εργαζόταν για τον Disney, ο John Hench, δούλεψαν μαζί δημιουργώντας διάφορες μικρές ιστορίες αλλά τελικά γυρίστηκαν ελάχιστα λεπτά φιλμ, πριν εγκαταλείψουν το πρόγραμμα. Το φιλμάκι που βλέπετε λοιπόν, γυρίστηκε πριν από 63 χρόνια και βασίστηκε πάνω στο τραγούδι με τίτλο Destino, που έγραψε ο Μεξικανός τραγουδοποιός Armando Domínguez. Το φιλμ παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2003 από την The Walt Disney Company.

Ελληνικές παροιμίες

* Άλλα πασχίζει ο άνθρωπος κι άλλα φέρνει η μοίρα
* Αν έχεις τύχη διάβαινε και ριζικό περπάθιε, κι αν είσαι κακορίζικο, κάτσε μην τυραννάσαι
* Αν μ’ αγαπά η μάνα μου, της μοίρας μου έχω χάρη
* Αν μ’ αγαπάει η μάνα μου, της μοίρας μου είν’ κι εκείνο
* Η μοίρα κάνει τα προικιά, το ριζικό τα κάλλη
* Κακό κισμέτ, κακιά ζωή, γοργά γερνάνε το παιδί
* Κουλούρι μ’ όπου μέλλεσαι κι όχι όπου μελετάσαι
* Μην κοιτάς το στραβό μου, κοίταξε το ριζικό μου
* Ο γιός του σιδερά, αργά ή γρήγορα θα καεί
* Ό,τι γράφει δεν ξεγράφει
* Ό,τι γράφει η μοίρα μελανό, ο ήλιος δεν τ’ ασπρίζει
* Ό,τι γράφει η μοίρα, δεν ξεγράφει η χείρα
* Ό,τι εγράφη δεν ξεγράφει
* Ό,τι είναι γραμμένο στο μέτωπο, το μάτι θα το δει
* Ό,τι είναι να γίνει δεν μπορεί παρά να γίνει
* Ό,τι η μοίρα διορίσει δεν είν’ τρόπος να γυρίσει
* Ό,τι μέλλει δεν ξεμέλλει
* Όποιου του μέλλει να πνιγεί, ποτέ του δεν πεθαίνει
* Οπού του μέλλει να πνιγεί, από πνιγμό πηγαίνει
* Όπου φτωχός κι η μοίρα του
* Πέτρος και Παύλος το ’πανε κι οι δώδεκα Αποστόλοι, τα γράφ’ η Μοίρα στο χαρτί, πελέκι δεν τα κόβει
* Που γραψ’ ο Θεός ξεβράκωτο, ποτέ βρακί δε βάζει
* Πρώτη η μοίρα του ανόητου, δεύτερη του παλαβού
* Σαν θέλει η μοίρα μυλωνάς, γίνεται και δεσπότης
* Στη θάλασσα πηγαίνουν τα ποτάμια κι οι άνθρωποι κατά τη μοίρα τους
* Στραβά δόντια, ίσια μοίρα
* Τα ’χει η μοίρα μου γραμμένα, δεν παρέρχεται κανένα
* Τα όσα έχει η μοίρα στο χαρτί, πελέκι δεν τα κόβει
* Το κισιμέτι δε βουλά, τ’ ασήμι δε σκουριαίνει, κι ό,τι ’ν’ απ’ το Θεό γραφτό, οπίσω δε γιαγέρνει
* Του κακορίζικου η μοίρα, κακή βουλή του βάζει
* Τσακίσου, καρύδι, να βρεις τη μοίρα σου

Παροιμίες άλλων λαών

* Η ανησυχία ποτέ δεν άλλαξε τη μοίρα [Κινέζικη σοφία]
* Όποιος είναι για κρέμασμα, δεν φοβάται να πνιγεί [Τούρκικη παροιμία]
* Ό,τι είναι μοιραία δικό σου πάντα θα επιστρέφει σε σένα [Κινέζικη σοφία]
* Συχνά κάποιος βρίσκει τη μοίρα του εκεί όπου κρύβεται για να την αποφύγει [Κινέζικη σοφία]

Αρχαίοι Έλληνες και Λατίνοι

* (Ο άνθρωπος) μέτοχός εστι της του αγαθού μοίρας Πλάτων (Φιληβ.60Β)
o (Κάποιο μερίδιο απ’ τ’ αγαθό δόθηκε και στον άνθρωπο)
* (Ο άνθρωπος) θείας μετέσχε μοίρας Πλάτων (Πρωταγόρας 322Α)
o (Ο άνθρωπος έγινε μέτοχος της θείας μοίρας)
* Α μοιρίδια τις δύνασις δεινά Σοφοκλής (Αντιγόνη 951)
o (Της μοίρας είν’ η δύναμη φριχτή)
* Αδύνατόν εστιν ανθρώπω εκκομίσαι άνθρωπον εκ του μέλλοντος γενέσθαι πρήγματος Ηρόδοτος (Γ’43)
o (Είναι αδύνατο σε άνθρωπο να γλυτώσει άλλον άνθρωπο από το πεπρωμένο του)
* Δυσφύλακτ’ Άττης κακά
o (Τα κακά, τα οποία όρισε η μοίρα, δεν μπορεί να τα αποφύγει κανείς, ό,τι και να πράξει)
* Εκάστω μοίραν έθηκαν αθάνατοι θνητοίσι επί ζείδωρον άρουραν Όμηρος (τ 592)
o (Για κάθε άνθρωπο οι θεοί τη μοίρα του ορίζουν)
* Έστι γαρ ειμαρμένα πάντως Ηράκλειτος
o (Οπωσδήποτε υπάρχουν πεπρωμένα)
* Θάνατος δε τότ’ έσσεται, οκκότε κεν δη Μοίραι επικλώσωσ’ Καλλίνος (Ελεγεία)
o (Και θα ’ρθει τότ’ ο θάνατος, όταν οι μοίρες το ’χουνε γραφτό)
* Μοίρα δε θνητοίσι κακόν φέρει η δε και εσθλόν. Δώρα δ’ άφυκτα θεών γίγνεται αθανάτων Σόλων / Στοβαίος (Αποσπ. – Ανθολ. 9,25)
o (Η μοίρα φέρνει στους ανθρώπους κακά μα και καλά μαζί. Τα δώρα των θεών οι άνθρωποι δεν μπορούν να ξεφύγουν)
* Μοίραν δ’ ού τι φυγείν έπορεν Δημοσθένης (Περί Στεφάνου 289)
o (Από τη μοίρα του κανένας δεν ξεφεύγει)
* Μοίραν δ’ ού τινά φημι πεφυγμένον έμμεναι ανδρών Όμηρος ( Ζ’488)
o (Από το ριζικό κανείς δεν θα σωθεί ποτέ του)
* Ό,τι τοι μόρσιμον εστιν, το γένοιτ’ αν, Διός ου παρβατός εστι μεγάλα φρην απέραντος Αισχύλος (Αγ.1048)
o (Είναι αδύνατο να ξεφύγεις απ’ ό,τι σου γράφει η μοίρα σου. Γιατί κανένας δεν είναι δυνατό να ρίξει βλέμμα διορατικό μέσα στη θεία άβυσσο, ν’ αντικρύσει τη θεία θέληση και να την καταπατήσει)
* Ουκ έστιν αλλύξαι ανθρώποις, ό,τι Μοίρα κακά κλωστήρος επείγει Θεόκριτος (24,69)
o (Δεν μπορούν οι άνθρωποι να ξεφύγουν απ’ ό,τι η μοίρα τους γράφει)
* Πάντα κατ’ ανάγκην, την δ’ αυτήν ειμαρμένην Λεύκιππος (Αέτιος Ι 25,4)
o (Τα πάντα γίνονται κατ’ αναγκαιότητα, αυτήν την αναγκαιότητα ονομάζουμε ειμαρμένη)
* Πάντα τύχη και μοίρα ανδρί δίδωσι Αρχίλοχος (Αποσπ.8)
o (Όλα η τύχη και η μοίρα τα δίνει στους ανθρώπους)
* Τεθνάναι μεμοίραται ημίν Αλκίφρων (Α’25)
o (Ο θάνατος είναι το γραφτό μας)
* Την ειμαρμένην ουδ’ άν εκφύγοι Σωκράτης
o (Το πεπρωμένο κανείς δεν μπορεί να το αποφύγει)
* Την πεπρωμένην μοίραν αδύνατά εστι αποφυγέειν και θεώ Ηρόδοτος (Α’91)
o (Το πεπρωμένο είν’ αδύνατο και σ’ αυτό το θεό να τ’ αποφύγει)
* Την πεπρωμένην χρη αίσαν φέρειν ως ράστα Αισχύλος (Προμ. 103)
o (Ό,τι του γράφει η μοίρα του πρέπει να το υποφέρει κανείς όσο πιο εύκολα μπορεί)
* Το δε μόρσιμον ου παρφυκτόν Πίνδαρος (Πυθ.12,30)
o (Ό,τι απ’ τη μοίρα του είναι γραφτό κανείς δεν θ’ αποφύγει)
* Το εκάστω πεπρωμένον αθεράπευτόν εστι Αίσωπος (Μύθοι 262)
* Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον Αρχαίο ρητό ή Πίνδαρος
o (Είναι αδύνατο να ξεφύγει κανείς από τη μοίρα του)
* Το χρεών δε τι δύσποτμον ανδράσιν ανευρείν Ευριπίδης (Ιφιγένεια εν Αυλίδι 1331)
o (Δύσκολο στους ανθρώπους είναι να βρούν ποιο είναι το πεπρωμένο τους)
* Ως πεπρωμένης ουκ έστι θνητοίς συμφοράς απαλλαγή Σοφοκλής (Αντιγόνη 1337)
o (Δεν υπάρχει βέβαια στους ανθρώπους τρόπος ν’ αποφύγουν τη συμφορά που τους επιφυλάσσει το πεπρωμένο)
* Dacunt fata volentem, nolentem trafunt [Ρωμαϊκή παροιμία]
o Η μοίρα οδηγεί αυτούς που τη δέχονται και σέρνει αυτούς που την αρνούνται

Αρχαιοελληνικά γνωμικά σε μετάφραση

* Ας αφήσουμε την μοίρα να ακολουθεί τον δρόμο της Ευριπίδης
* Είναι γραφτό στον καθένα να πάθει ό,τι του έγραψε η μοίρα Αρχαίο ρητό
* Η δύναμη της Μοίρας είναι τρομερή και ούτε τα μεγάλα πλούτη, ούτε ο Άρης, ούτε τα τείχη των πόλεων, ούτε τα ζοφερά πλοία που τα χτυπάνε τα κύματα δεν μπορούν να της ξεφύγουν Σοφοκλής
* Η μοίρα δεν είναι ποτέ ικανοποιημένη, όταν μας χτυπάει μόνο με μια θεομηνία Σύρος Ποπλίλιος
* Η μοίρα φανερώνεται κάτω από πολύ διαφορετικές μορφές. Οι θεοί αποτελειώνουν πολλά πράγματα κόντρα στη δική μας προσδοκία κι εκείνα που τα περιμένουμε δεν έρχονται. Μα ο Θεός ανοίγει το δρόμο σε απρόβλεπτα γεγονότα Ευριπίδης
* Κάθε πράγμα, μικρό ή μεγάλο, εκτελεί το έργο για το οποίο προορίσθηκε Ιπποκράτης
* Κανείς δεν είναι πιο δυνατός από το πεπρωμένο του Σύρος
* Κανένας ανάμεσα στους ανθρώπους, δειλός ή γενναίος, σαν έφτασε η ώρα του, δεν μπορεί να ξεφύγει τη μοίρα του Όμηρος
* Να ζεις ανυπότακτα και να προτάσσεις το στήθος ευγενικά στα χτυπήματα της μοίρας Οράτιος
* Ό,τι δεν είναι πεπρωμένο να πάθω, δεν θα το πάθω Ευριπίδης
* Όλοι, αργά ή γρήγορα, τον ίδιο δρόμο θ’ ακολουθήσουνε Όμηρος
* Οποιαδήποτε κι αν είναι η μοίρα σου, υπόμενέ την χωρίς αγανάκτηση Πυθαγόρας
* Σε τίποτα δεν ωφελούν τα κλαψουρίσματα. Οι Θεοί έκλωσαν έτσι το νήμα της ζωής των δυστυχισμένων ανθρώπων, που αυτοί ζούνε μέσα στα βάσανα, ενώ εκείνοι μένουν αμέριμνοι. Δύο δοχεία βρίσκονται κοντά στην πόρτα του Δία: το ένα γεμάτο από κακά δώρα και το άλλο γεμάτο από δώρα καλά. Αυτά ο κεραυνοβόλος Δίας τ’ ανακατώνει και δίνει σ’ άλλον κακά και σ’ άλλον καλά. Σ’ όποιον δώσει κακά δώρα, τον καθιστά πραγματικά δυστυχισμένο κι αληθινό βάρος της γης, πάνω στην οποία περιπλανιέται κι όπου περιφρονιέται κι από τους Θεούς κι από ανθρώπους Όμηρος
* Σπανίως ο άνθρωπος ξεφεύγει από το γραμμένο Αρίοστος
* Τα πράγματα είναι όπως είναι και τελειώνουν όπως διέταξε η μοίρα να γίνουν Αισχύλος
* Το ήθος του ανθρώπου χαράζει τη μοίρα του Ηράκλειτος
* Το πεπρωμένο του ανθρώπου είναι πάντοτε ασταθές Πίνδαρος
* Το τυχερό του καθενός το δίνει η μοίρα Ευριπίδης

Διάφοροι

* Αγχόνη και σύζυγος είναι μοιραία Σαίξπηρ
* Αν πρόκειται να συμβεί, από μένα εξαρτάται E. Wilford Edmar
* Ανεξερεύνητη, κολοσσιαία η τύχη. Υψώνει τον άνθρωπο στην κορυφή της φήμης, αλλά και τον μεταβάλλει σε στάχτη Σίλλερ
* Αχ, έρωτα! Να μπορούσαμε, εγώ κι εσύ, να συνωμοτήσουμε με τη Μοίρα, ν’ αρπάζαμε αυτό το θλιβερό Σχέδιο των Πραγμάτων, να το κάναμε κομμάτια και, μετά, να το ξαναφτιάχναμε όπως το θέλουν οι καρδιές! Έντγουωρντ Φιτζέραλντ
* Για δύο πράγματα τουλάχιστον είμαστε βέβαιοι: Θα υποφέρουμε και θα πεθάνουμε όλοι Γκολντσμιθ
* Δεν είναι ν’ απορεί κανείς που ο ουρανός σε κοιτάζει κατσούφικα. Κάρφωσες το πέταλο ανάποδα! Γύρισέ το, λιγάκι, και θα δεις που εσύ κι η Μοίρα θα συμφωνήσετε Τζέημς Φιλντ
* Δεν πιστεύω ότι η μοίρα ορίζει τους ανθρώπους όπως και αν ενεργήσουν. Πιστεύω ότι η μοίρα ορίζει τους ανθρώπους όταν δεν ενεργήσουν Gilbert K. Chesterton (άγγλος δημοσιογράφος (1874-1936)
* Δεν υπάρχουν τυχαία περιστατικά, μέσα σ’ ένα τέλεια συγχρονισμένο σύμπαν.
* Δεν ωφελεί σε τίποτε το να φιλονικείς με το αναπόφευκτο. Το μόνο δυνατό επιχείρημα, που μπορείς να φέρεις σ΄ ένα δυνατό άνεμο, είναι να φορέσεις το παλτό σου Τζέημς Ράσσελ Λάουελ
* Είμαστε όλοι κύριοι της μοίρας μας Paulo Coelho
* Εκείνο που ο Θεός γράφει στο μέτωπό σου, εκείνο θα είναι της μοίρας σου Κοράνιο
* Εμείς διαμορφώνουμε τη μοίρα μας. Γινόμαστε αυτό που κάνουμε
* Η μεγαλύτερη σοφία είναι να κατορθώσει κανείς να διορθώνει τη μοίρα του Παύλος Νιρβάνας
* Η Μοίρα έχει περισσότερες πηγές κι από τον πιο ευφάνταστο μυθιστοριογράφο Φρανκ Μουρ
* Η μοίρα μας είναι η θέλησή μας, η δε θέλησή μας η φύση Ντισραέλι
* Η μοίρα ό,τι επιβάλλει, αυτό και πρέπει να πράξει ο άνθρωπος Σαίξπηρ
* Η μοίρα περιγελάει τις πιθανότητες Έντγουωρντ Λύττον
* Η μοίρα του ανθρώπου είναι αδυσώπητα δεμένη με την προσωπικότητά του
* Η μοίρα φτιάχνει τους συγγενείς μας κι η εκλογή τους φίλους μας Ζακ Ντελίλ
* Η ώρα μας είναι σημαδεμένη και κανένας δεν μπορεί να διεκδικήσει ούτε ένα λεπτό, πέρα απ’ αυτό που έχει ορίσει η μοίρα Ναπολέων Βοναπάρτης
* Θα σου πώ ποιό είναι: Οτι σε κάποια στιγμή της ζωής μας χάνουμε τον έλεγχο αυτών που μας συμβαίνουν κι η ζωή μας γίνεται έρμαιο της μοίρας. Αυτό είναι το μεγαλύτερο ψέμα του
* Θάνατος και ζωή είναι προσδιορισμένα. Πλούτη και τιμές εξαρτιώνται απ’ τη μοίρα Κομφούκιος
* Κάθε σοφός άνδρας οφείλει να γνωρίζει να προλαβαίνει τις εναντιότητες του πεπρωμένου του (Μυητική παράδοση)
* Καθένας είναι δημιουργός της μοίρας του [Σύγχρονος φιλόσοφος]
* Και όμως θέλω να με πιστέψετε, όποιος έπαψε να περιμένει δώρα απ’ την τύχη, αυτός κατάχτησε τη μοίρα του Αρλοντ
* Κατευθυνόμαστε από κάποια άγνωστη Δύναμη και δρούμε προς μια αυστηρά καθορισμένη κατεύθυνση κι ούτε μπορούμε να χαρούμε, όταν θέλουμε, μα ούτε και να φύγουμε απ’ τη ζωή, όταν άλλο δεν αντέχουμε Αρλοντ
* Μοίρα είναι η πρόφαση των τυράννων για τα εγκλήματά τους και η δικαιολογία των ανοήτων για τις αποτυχίες τους Ambrose Bierce (αμερικανός συγγραφέας (1842-1914)
* Μοναχοί μας δημιουργούμε την τύχη μας και την ονομάζουμε μοίρα Ντίκενς
* Ο Δημιουργός κρύβει απ’ όλα τα πλάσματά του το βιβλίο της μοίρας και τ’ αφήνει μόνο να διαβάσουν τη σελίδα που περιγράφει την τωρινή τους κατάσταση Πωπ
* Ο Θεός συνήθως είναι με το μέρος των μεγάλων στρατών και εναντίον των μικρών Roger de Bussy-Rabutin
* Ο καθένας έχει, στο τέλος, το Βατερλώ του Β. Φίλλιπς (Wendel Phillips)
* Ό,τι μας περιορίζει, το λέμε μοίρα Ralph Waldo Emerson / Έμερσον
* Οι άνθρωποι στοιβάζουν τα λάθη της ζωής τους και δημιουργούν ένα τέρας που ονομάζουν πεπρωμένο John Oliver Hobbes
* Οι άνθρωποι, ορισμένες φορές, είναι κυρίαρχοι της μοίρας τους Σαίξπηρ
* Οι καλύτεροι άνθρωποι δεν μπορούν ν’ αποτρέψουν τη μοίρα τους. Οι καλοί πεθαίνουν πρώιμα κι οι κακοί αργά Ντάνιελ Ντεφόε
* Όσο κι αν η κακοτυχία μας είναι γραμμένη από τη μοίρα μας, είναι ανάγκη ν’ αποφεύγουμε τις πόρτες απ’ όπου μπαίνει Σααδή
* Όσο κι αντιστέκεσαι, η πορεία του ουρανού θα είναι πάντοτε η ίδια Λέσσινγκ
* Όσοι μιλάνε για τη μοίρα τους, για το άστρο τους και τα τέτοια, βρίσκονται σε πιο χαμηλή κι επικίνδυνη σφαίρα και προκαλούνε το κακό που φοβούνται Έμερσον
* Πρόσεχε τις σκέψεις σου, γίνονται λόγια. Πρόσεχε τα λόγια σου, γίνονται πράξεις. Πρόσεχε τις πράξεις σου, γίνονται συνήθειες. Πρόσεχε τις συνήθειές σου, γίνονται χαρακτήρας. Πρόσεχε το χαρακτήρα σου, γιατί γίνεται η μοίρα σου Φρανκ Άουτλω
* Πώς πέσαμε σύντροφε μέσα στο λαγούμι του φόβου; Δεν ήταν της δικής σου μοίρας, μήτε της δικής μου τα γραμμένα, ποτέ μας δεν πουλήσαμε μήτε αγοράσαμε τέτοια πραμάτεια, ποιος είναι εκείνος που σκοτώνει πίσω από μας;
* Σπείρε μια σκέψη και θα δρέψεις μια πράξη. Σπείρε μια πράξη και θα δρέψεις μια συνήθεια. Σπείρε μια συνήθεια και θα δρέψεις ένα χαρακτήρα. Σπείρε ένα χαρακτήρα και θα δρέψεις ένα πεπρωμένο Samuel Smiles
* Σύντομη κι ανίσχυρη είναι η ζωή του ανθρώπου. Πάνω σ’ αυτόν και τη φυλή του, το αργό και σίγουρο πεπρωμένο πέφτει αμείλικτο και σκοτεινό Μπέρτραντ Ράσσελ
* Το πεπρωμένο δεν είναι θέμα τύχης, είναι θέμα επιλογής. Δεν είναι κάτι που πρέπει να περιμένεις, αλλά κάτι που πρέπει να επιδιώξεις και να κατακτήσεις William Jenning Bryan
* Το πεπρωμένο μας ασκεί πάνω μας την επιρροή του ακόμα κι όταν δεν έχουμε μάθει τη φύση του. Το μέλλον μας είναι εκείνο που βάζει τους νόμους του σήμερα Νίτσε
* Το πιο μεγάλο εγώ σε αυτή τη γης του αντρούς λογαριάζω χρέος, τη μοίρα του άσπλαχνα να πολεμάει και το γραφτό να σβήνει Νίκος Καζαντζάκης
* Φευ! Είμεθα παίγνια της μοίρας
* ‘Μοιραίον’. Η δράση των κοσμικών δυνάμεων στη Δημιουργία. Είναι αναπόφευκτο Κ. Χαλιώτης
* ‘Πεπρωμένο’. Η δράση των ανθρωπίνων δυνάμεων στη Δημιουργία. Εξαρτάται από τον ίδιο τον άνθρωπο Κ. Χαλιώτης

Πηγή: Βικιφθέγματα

Χρόνια πολλά Σοφούλες μας! Καλή πρόοδο και να είστε πάντα ευτυχισμένες! Να σας χαιρόμαστε!

2009-09-17T19:16:00.003+02:00

Τα εκτάκια ποζάρουν! Το ηρωικό ΣΤ2!!!

2009-09-16T20:40:00.011+02:00

Οι δάσκαλοί μας εν ώρα... εργασίας!!!

2009-09-16T20:20:00.002+02:00

Ο κ.Θανάσης και ο κ.Θύμιος, επί τω έργω για την αντιμετώπιση... της γρίπης! Οργάνωση καλύτερη και λήψη μέτρων τελειότερη δεν νομίζω ότι έχει σχολείο στην Ευρώπη!

BeBook!

2009-09-16T13:38:00.002+02:00

Ο κ. Αργύρης Καστανιώτης

Όταν τις βάζουμε στην τσάντα μας είναι σαν να πηγαίνουμε βόλτα κουβαλώντας μια βιβλιοθήκη τουλάχιστον 1.000 τόμων. Κι όμως ζυγίζουν όσο κι ένα συμβατικό βιβλίο το οποίο μπορούμε να μεταφέρουμε εύκολα, να το διαβάσουμε οπουδήποτε, να το κλείσουμε χωρίς να ψάχνουμε σελιδοδείκτη.

Την επόμενη φορά θα ανοίξει αυτόματα στη σελίδα που είχαμε διακόψει την ανάγνωση. Κι αν πριν από μερικά χρόνια φάνταζε αδιανόητο να κυκλοφορούμε με μια βιβλιοθήκη χιλιάδων βιβλίων στην τσάντα μας σήμερα η ψηφιακή τεχνολογία περνά το κατώφλι των βιβλιοπωλείων και μέσω των ηλεκτρονικών συσκευών ανάγνωσης δείχνει μια άλλη πιο εύχρηστη διαδρομή απ' αυτή που ώς σήμερα ακολουθεί κάθε ευσυνείδητος αναγνώστης. Απλώς "μιλάμε για τα ίδια βιβλία στην ψηφιακή τους όμως μορφή για όποιον αναγνώστη θέλει να τα διαβάσει μέσω κάποιας ηλεκτρονικής ανάγνωσης".

Ο Αργύρης Καστανιώτης δεν ανησυχεί καθόλου για την τύχη του βιβλίου στην παραδοσιακή του μορφή. "Ο δεσμός του ανθρώπου με το χαρτί είναι πολύ ισχυρός, το βιβλίο δεν πρόκειται να πεθάνει. Δεν υπάρχει κανένας φόβος, τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον, για τα βιβλία όπως τα ξέρουμε. Η διείσδυση των ηλεκτρονικών βιβλίων στις ΗΠΑ είναι μόλις 1%, ποσοστό δηλαδή πολύ χαμηλό. Επομένως δεν χρειάζεται να φοβόμαστε για κινδύνους που ακόμα δεν υπάρχουν" λέει. Ωστόσο ο εκδοτικός οίκος που εκπροσωπεί έκανε πρώτος το βήμα προς την ψηφιακή τεχνολογία φέρνοντας το ηλεκτρονικό βιβλίο για πρώτη φορά στα ελληνικά βιβλιοπωλεία.

Η ηλεκτρονική συσκευή ανάγνωσης BeBook, από την περασμένη Τρίτη πωλείται προς 330 ευρώ. Κι αν η τιμή φαίνεται τσουχτερή αρκεί κανείς να φανταστεί ότι περιέχει δωρεάν οκτώ βιβλία των εκδόσεων Καστανιώτη, αξίας 126 ευρώ, οι συγγραφείς των οποίων συμμετέχουν αφειλοκερδώς σ' αυτή την προσπάθεια. Είναι τα "Ερως μετ' εμποδίων" της Ντόρας Γιαννακοπούλου, «Νέρων. Εγώ ένας θεός» του Στέφανου Δάνδολου, "Εργαζόμενο αγόρι" της Λένας Διβάνη, «Το Μπουντουάρ του Ναδίρ» της Ιωάννας Μπουραζοπούλου, «Οι Εννέα Καίσαρες» (νεανικό μυθιστόρημα) του Βασίλη Παπαθεοδώρου, "Οδός Θησέως του Αλέξη Σταμάτη, "Έρως, Θέρος, Πόλεμος" της Ευγενίας Φακίνου και "Ψυχ" του Λένου Χριστίδη. Τα συγκεκριμένα βιβλία διατίθενται δωρεάν και από την ιστοσελίδα των εκδόσεων Καστανιώτη» (www.kastaniotis.com), σε μορφή συμβατή με όλες τις συσκευές ανάγνωσης, αλλά και με τα κινητά τηλέφωνα τύπου smart phone.

"Στόχος μας είναι μέχρι τον Δεκέμβρη του 2009 που θα διατίθεται δωρεάν η συσκευή, κατ' αρχήν να εξοικειωθεί ο αναγνώστης μ' αυτή τη νέα μορφή βιβλίου έτσι ώστε όταν αρχίσει η εμπορική της διάθεση να έχει πρόσβαση στη λίστα βιβλίων που βρίσκονται εκτός κυκλοφορίας και θα αναβιώσουν σε ηλεκτρονική μορφή" λέει ο Αργύρης Καστανιώτης. Ο εκδοτικός οίκος που εκπροσωπεί από το 1996 ήδη, ψηφιοποιεί όλα τα βιβλία του (300 τίτλοι ως τώρα), τα οποία με μια απλή μετατροπή θα μπορούν εφεξής να είναι αναγνώσιμα από όλες τις ηλεκτρονικές συσκευές. Έχει επίσης ξεκινήσει η ψηφιοποίηση και των προ του 1996 τίτλων του με προοπτική να φτάσει τους 5000 που συγκροτούν τη σημερινή λίστα του, ενώ βασική επιδίωξη είναι τα βιβλία του να είναι διαθέσιμα ταυτόχρονα και στις δύο μορφές τους.

"Είναι σημαντικό ότι με τη βοήθεια της ψηφιακής τεχνολογίας θα είναι διαθέσιμα στους αναγνώστες βιβλία που δεν είχαν εμπορική επιτυχία αλλά είναι μεγάλης λογοτεχνικής ή άλλης αξίας όπως π.χ. τα βιβλία ποίησης" επισημαίνει ο Αργύρης Καστανιώτης. Τον ρωτούμε αν η νέα αυτή μορφή βιβλίου θα επηρεάσει και την τιμή του βιβλίου. "Η τιμή των παλαιότερων βιβλίων που θα διατίθενται σε ηλεκτρονική μορφή θα είναι σε πιο φιλική τιμή από τα αντίστοιχά τους έντυπα. Για τα καινούργια εξετάζουμε τον νόμο της ενιαίας τιμής βιβλίου. Όπως ερμηνεύεται αυτή τη στιγμή ο νόμος δεν μπορεί να δίνει τη δυνατότητα διαφοροποίησης στην τιμή του έντυπου και του ηλεκτρονικού βιβλίου. Δηλαδή ισχύει η έκπτωση 10% στα βιβλία που κυκλοφόρησαν μέσα στην τελευταία διετία. Εν πάση περιπτώσει όλα αυτά τα εξετάζουμε".

Αλλά και ως προς τα πνευματικά δικαιώματα δεν αναμένονται, προς το παρόν τουλάχιστον, διαφοροποιήσεις. "Παραμένουν στους συγγραφείς και στον εκδοτικό οίκο για όσο χρόνο διαρκεί η σύμβαση που έχει υπογραφεί μεταξύ τους". Ο Αργύρης Καστανιώτης δεν φαίνεται να ανησυχεί ιδιαίτερα για την ηλεκτρονική πειρατεία που μαστίζει ήδη τη μουσική και την κινηματογραφική βιομηχανία. "Οτιδήποτε προσφέρεται ψηφιακά έχει αυτόν τον κίνδυνο, η πειρατεία είναι δεδομένη" λέει. "Σε πολλές περιπτώσεις όμως, στο εξωτερικό, η πειρατεία έχει βοηθήσει τις πωλήσεις βιβλίων. Πιστεύω όμως ότι όσο εξελίσσεται η τεχνολογία τόσο θα βρίσκονται και μέτρα αντιμετώπισης και προστασίας των βιβλίων ως πνευματικών προϊόντων".

Πηγή πληροφοριών:Αυγή, Π. Κρημνιώτη

Εδώ οι πολλές και καλές λεπτομέρειες

Το ίδιο κι εδώ! Όλα τα καλά μαζί!

Θεέ μου, δίνε μου τη χάρη να πλένομαι μέσα στα παιδικά τα μάτια, με καθαρή καρδιά την έδρα να ανεβαίνω...

2009-09-15T23:01:00.004+02:00

Θεέ μου, δίνε μου τη χάρη
να πλένομαι μέσα στα παιδικά τα μάτια,
με καθαρή καρδιά την έδρα να ανεβαίνω,
την αλήθεια να μαρτυρώ , νά 'χω της ευτυχίας το θάρρος,
για να 'ναι ο κόσμος που έρχεται γελαστός κι αμέριμνος
καθώς ένα διάλειμμα σχολείου
κι αξίωνέ με να καίγομαι μέσ' την αγάπη του παιδιού
(την υψηλότερη αυτή ευτυχία)
σα νυχτοπεταλούδισμα στου γεωργού το λύχνο.

ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΠΑΥΛΕΑΣ
(1917-2005)

Πήγε ξενωμερίτης στη Θεσσαλονίκη, για να υπηρετήσει στη Μέση Εκπαίδευση, στην οποία διακρίθηκε για την επιστημοσύνη, τη διδακτική του επάρκεια και την απέραντη αγάπη για τα παιδιά. Επί δεκαετίες υπήρξε η "ψυχή" των "Χρονικών" του Πειραματικού Γυμνασίου του Α.Π.Θ. Έφυγε από τη ζωή έχοντας αφήσει πίσω του πλήθος ποιητικών συλλογών, όπου περισσεύουν ο πηγαίος λυρισμός και η παιδική απορία για τα τεκταινόμενα του κόσμου.

Πηγή: gerontakos

2009-09-15T13:39:00.005+02:00

Η ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΤΟΥ 1793

1. Σκοπός της κοινωνίας είναι η γενική ευημερία. η κυβέρνηση υπάρχει μόνο και μόνο για να δίνει στον άνθρωπο την εγγύηση πώς θ' απολαμβάνει τα φυσικά και αναφαίρετα δικαιώματα του.

2. Τα δικαιώματα αυτά είναι η ισότης, η ελευθερία, η ασφάλεια και η ιδιοκτησία.

3. Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, και φυσικά και μπροστά στο νόμο.

4. Ο νόμος είναι ελεύθερη κ' επίσημη εκδηλωση της κοινης θελησεως. Είναι ίδιος για όλους, είτε όταν προστατεύει είτε όταν τιμωρεί. Δε μπορεί να διατάζει παρά όσα είναι δίκαια κι ωφέλιμα στην κοινωνία. Δε μπορεί ν' απαγορεύει παρά όσα είναι βλαβερά γι' αυτήν.

5. Όλοι οι πολίτες είναι δεκτοί σε κάθε δημόσιο λειτούργημα. Οι ελεύθεροι λαοί, εκλέγοντας τους δημόσιους λειτουργούς, δεν αναγνωρίζουν άλλους λόγους προτιμήσεως απ' την αρετή, την εξυπνάδα και τη μόρφωση.

6. η ελευθερία είναι μια δύναμη πού ανήκει στον άνθρωπο, και πού του επιτρέπει να ενεργεί χωρίς να βλάπτει τα δικαιώματα του άλλου. Για πηγή της έχει τη φύση, για κανόνα της τη δικαιοσύνη, και για προστασία της το νόμο.

7. Καθένας έχει δικαίωμα να δημοσιεύει τις σκέψεις και τα φρονήματά του, με τον τύπο, με τον προφορικό λόγο η όπως αλλιώς νομίζει. Οι πολίτες μπορούν να συνέρχονται ειρηνικά και να ασκούν ελευθέρα όποιο θρήσκευμα πιστεύουν.

8. Ο νόμος πρέπει να προστατεύει την κοινή και την προσωπική ελευθερία απέναντι στην καταπίεση εκείνων που κυβερνούν.

9. Κανείς δεν καταδιώκεται, δε συλλαμβάνεται, η: φυλακίζεται παρά όταν κι' όπως ορίζει ο νόμος.

10. Όσοι ζητούν, εκδίδουν, υπογράφουν η διατάζουν την εκτέλεση παρανόμων πράξεων είναι ένοχοι και τιμωρούνται.

11. Κανείς δεν δικάζεται και δεν τιμωρείται αν δεν άπολογηθεί πρώτα, αν δεν κλητευθεί νόμιμα, κι' άν δέν υπάρχει αντίστοιχος νόμος, πού να δημοσιεύτηκε πριν απ' την κολάσιμη πράξη του.

12. Δικαίωμα ιδιοκτησίας είναι το προνόμιο κάθε πολίτη να μεταχειρίζεται και να διαθέτει όπως νομίζει καλύτερα την περιουσία του, τα εισοδήματα του, τους καρπούς της εργασίας και της δραστηριότητάς του.

13. Όλοι μπορούν να διαθέσουν όπως νομίζουν τη δουλειά τους και τον καιρό τους, μα ούτε οι ίδιοι μπορούν να πουλήσουν τον εαυτό τους, ούτε να πουληθούν από άλλους, γιατί το πρόσωπό τους είναι ιδιοκτησία αναπαλλοτρίωτη. Ο νόμος δεν αναγνωρίζει ιδιαίτερη τάξη δούλων η υπηρετών, αλλά μόνο ανταλλαγή υπηρεσιών κι' αμοιβών ανάμεσα στον εργαζόμενο και τον εργοδότη.

14. Κανείς δεν στερείται και το ελάχιστο μέρος της ιδιοκτησίας του χωρίς δική του συγκατάθεση, παρά μόνο όταν αποδειχτεί πώς κάποια δημόσια ανάγκη απαιτεί αυτή τη στέρηση, κι' αφού δοθεί μια δίκαιη αποζημίωση.

15. Κανένας φόρος δεν επιβάλλεται όταν δεν αποβλέπει σε δημόσια ωφέλεια. Όλοι οι πολίτες έχουν δικαίωμα να συνεργάζονται στον προσδιορισμό των φόρων, να επιβλέπουν τη χρήση τους και να ελέγχουν τη διαχείρισή, τους.

16. Τα δημόσια βοηθήματα είναι χρέος ιερό. Η κοινωνία πρέπει να προνοεί για τη συντήρηση των δυστυχισμένων πολιτών.

17. Η παιδεία είναι γενική ανάγκη. η κοινωνία πρέπει να ενισχύει μ' όλες τις δυνάμεις της τις προόδους του ανθρώπινου λόγου, κάνοντας τη μάθηση προσιτή σε κάθε πολίτη.

18. Η κυριαρχία ανηκει στο λαό, είναι αδιαίρετη, απαράγραπτη κι αναπαλλοτρίωτη.

19. Καμιά μερίδα του λαού δε μπορεί να μεταχειριστηεί την εξουσία ολόκληρου του λαού. Η μειοψηφία έχει το δικαίωμα να εκφράσει τη θέλησή της ελεύθερα κι ανεμπόδιστα.

20. Κάθε άρπαγας της εθνικής κυριαρχίας πρέπει να σκοτώνεται αμέσως απ' τους ελεύθερους πολίτες.

21. Ο λαός έχει πάντα το δικαίωμα ν' αναθεωρεί και να μεταρρυθμίζει το Σύνταγμα του.

22. Κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να συνεργάζεται στη σύνταξη του νόμου και στο διορισμό των εντολοδόχων του.

23. Οι δημόσιες θέσεις είναι ουσιαστικά προσωρινές.

24. Τα εγκλήματα των εντολοδόχων του λαού δεν πρέπει ποτέ να μένουν ατιμώρητα.

25. Το δικαίωμα της υποβολής αναφορών στους αρμοδίους δεν μπορεί ποτέ ν' απαγορευτεί, ν' αναβληθεί η να περιοριστεί.

26. η αντίσταση εναντίον της καταπιέσεως είναι συνέπεια των φυσικών δικαιωμάτων του ατόμου.

27. Ολόκληρη η κοινωνία καταπιέζεται. όταν ασκείται καταπίεση σ' ένα μόνο μέλος της. Και κάθε μέλος καταπιέζεται, όταν ασκείται καταπίεση σ' όλη την κοινωνία.

28. Όταν η κυβέρνηση παραβιάζει τα δικαιώματα του λαού, η επανάσταση είναι για το λαό, και για κάθε μερίδα του, το πιο ιερό κι' αναγκαίο καθηκον.

Jacquou le croquant! Ζακού ο Εκδικητής!

2009-09-15T13:25:00.004+02:00

Μια γαλλική σειρά του 1969 από τις καλύτερες που έχουν γυριστεί στο είδος τους. Το αγοράκι που παίζει, μας σκίζει την καρδιά. Μακάρι να την είχε ψηφιοποιήσει η ΕΡΤ και να την είχαμε σε αρχείο...

Και η ταινία, η σύγχρονη...

Jacquou le croquant

38o ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΙΒΛΙΟΥ: 11 - 27 Σεπτεμβρίου 2009 ΖΑΠΠΕΙΟ

2009-09-13T23:47:00.003+02:00

ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΕΛΛΟΝ
GREENING THE FUTURE

Το 38ο Φεστιβάλ Βιβλίου, οργανώνεται από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βιβλίου (Σ.ΕΚ.Β.) και με συνδιοργανωτές τον Πολιτισμικό Οργανισμό του Δήμου Αθηναίων και τον Σύλλογο Εκδοτών Βιβλίου Αθηνών (Σ.Ε.Β.Α.). Mε το αφιέρωμά του, ανταποκρίνεται στην παγκόσμια ανησυχία των κλιματικών αλλαγών και λόγω της επικείμενης συνόδου κορυφής για το κλίμα στην Κοπεγχάγη, συμπράττει για την υλοποίηση του σχετικού προγράμματος με την Πρεσβεία της Δανίας.

Το αφιέρωμα εκφράζει την ευχή για ένα πράσινο μέλλον και ταυτόχρονα υπογραμμίζει την καταλυτική δύναμη του βιβλίου να αγγίζει και να ευαισθητοποιεί.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει παιδική βιβλιοθήκη και διαδραστικά δρώμενα, συναυλία, ντοκιμαντέρ, ξένη και ελληνική λογοτεχνία, που προβάλλουν τον προβληματισμό υπογραμμίζοντας την ωραιότητα και τα θαύματα του κόσμου που θέλουμε να κληροδοτήσουμε.

Ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου για την υλοποίηση του 38ου Φεστιβάλ Βιβλίου υποστηρίζεται από στρατηγικούς συνεργάτες, όπως τη Νομαρχία Αθηνών, τις πρεσβείες των Η.Π.Α., Νορβηγίας, Πολωνίας, την Ελληνική Εθνική Επιτροπή της UNICEF, τη Διεύθυνση Ευρωπαϊκής Ένωσης του Υπουργείου Πολιτισμού (Πολιτιστικό Σημείο Επαφής στην Ελλάδα), το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου και το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου.

Χορηγοί επικοινωνίας: ΕΡΤ Α.Ε., «ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ» και περιοδικό κόμικς και Ε.Φ. «9» της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ.

Ημέρες & Ώρες Λειτουργίας του Φεστιβάλ Βιβλίου

Δευτέρα - Πέμπτη : 6:00 μ.μ. - 10:30 μ.μ.
Παρασκευή & Σάββατο: 6:00 μ.μ. - 11:00 μ.μ.
Κυριακή: 11:00 π.μ. - 10:30 μ.μ.

Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου

ΑΓΙΑΣΜΟΣ... ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ!

2009-09-13T17:02:00.011+02:00

Καλή χρονιά πιτσιρδέλια μου! Δημιουργική και χαρούμενη!

2009-09-11T23:49:00.003+02:00

Τα παιδιά της γης

Λεμόνι
Ο χειμώνας κι αν θυμώνει,
Λεμονιά γερτή ώς το χώμα,
Τον καρπό της καμαρώνει:
Δροσερή χαρά στο στόμα,
Ζουμερό, ξανθό λεμόνι.

Πορτοκάλι
Μόλις η άνοιξη θα ’ρθει,
Πώς μυρίζουν οι άσπροι ανθοί!
Και στο κρύο, στη συννεφιά,
Φως και χρώμα κι ομορφιά–
Πορτοκάλια χρυσαφιά.

Κρεμμύδι
Λέει το κρεμμύδι: «Δεν μπορώ να νιώσω
Γιατί όλοι κλαίνε σαν βρεθούν κοντά μου.
Εγώ είμαι τρυφερό κι ήμερο τόσο
Κι όλους τους αγαπώ με την καρδιά μου».

Φασολάκι
Το φασολάκι σκαρφαλώνει όπου κι αν βρει.
Κι έκανε το φουστάνι του κουρέλι.
Μα λέει η μητέρα η φασολιά: «Ας χαρεί,
Κι εγώ του το μπαλώνω, δε με μέλει».

Τα κεράσια
«Το Μάη θα γίνουν τα κεράσια» λένε
Οι σπουργίτες. «Καλά θα βολευτούμε!»
Και τα κεράσια που τ’ ακούνε κλαίνε
Και ρωτάν: «Πού θα πάμε να κρυφτούμε;»

Μουριά
Μόλις η μουριά τα πρώτα
φύλλα της πετάξει,
Μεγαλώνουν τα σκουλήκια
που μας κάνουν το μετάξι.
Κι όταν έρθει το ζεστό,
τ’ αγαπημένο καλοκαίρι,
Στα παιδιά με τα πανέρια
μούρα ολόγλυκα θα φέρει.

Μηλιά
Απ’ τη μηλιά γλυκόμηλο,
Κατέβα σε παρακαλώ.
Σε περιμένουν τα παιδιά
Με τη χαρούμενη καρδιά.

Κυδωνιά
Χρυσοχέρα η Κυδωνιά,
Δεν προφταίνει στη δουλειά.
Χίλια δυο γλυκά μας δίνει
Και πελτέ σαν το ρουμπίνι.

Λίνα Κάσδαγλη

(από το βιβλίο: Aνθολόγιο για τα παιδιά του Δημοτικού, μέρος πρώτο, Oργανισμός Eκδόσεως Διδακτικών Bιβλίων, 1975)

Πηγή: Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού

Λίνα Κάσδαγλη, ποιήτρια και μεταφράστρια.

Η Λίνα Κάσδαγλη γεννήθηκε στην Κόρινθο το 1921 από γονείς εκπαιδευτικούς. Φοίτησε στο τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Γαλλικό Ινστιτούτο, ενώ έμαθε και την αγγλική γλώσσα σε επίπεδο διδασκαλίας. Ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη μετάφραση και με την επιμέλεια βιβλίων. Με τη λογοτεχνία πρωτοασχολήθηκε στο πλαίσιο της «Διάπλασης των Παίδων» (με το ψευδώνυμο «Ροζελάντια"), στις δραστηριότητες της οποίας συμμετείχε από νωρίς. Το 1943 πρωτοεμφανίζεται με τη δημοσίευση ενός ποιήματος του Ch. Peguy στη «Νέα Εστία», όπου δημοσίευσε ένα χρόνο αργότερα και πρωτότυπους στίχους της. Το 1952 κυκλοφόρησε η πρώτη ποιητική συλλογή της, με τίτλο «Ηλιοτρόπια». Εκτός από τη «έα Εστία», συνεργάστηκε με τα περιοδικά «Παλμός», «Ο Στάχυς» και «Εποχές», Τα «Νέα Ελληνικά». Έργα της μεταφράστηκαν στα αγγλικά, τα γερμανικά, τα ιταλικά και τα βουλγαρικά. Ήταν επί πολλά χρόνια υπεύθυνη του περιοδικού του Σώματος Ελληνίδων Οδηγών ("Η Οδηγός"), όπου υπέγραφε την πολύ επιτυχημένη στήλη επικοινωνίας με τις νεαρές αναγνώστριες με την υπογραφή «Θεία Νεραντζούλα».

Έλαβε επίσης μέρος σε επιτροπές για τη σύνταξη σχολικών βιβλίων (υπουργείο Παιδείας, Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη). Ήταν παντρεμένη με τον συγγραφέα Εμμ. Χ. Κάσδαγλη, με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά.

Εκδήλωσε την αντίθεσή της στη χούντα υπογράφοντας το κείμενο διαμαρτυρίας δεκαοκτώ συγγραφέων, τον Απρίλιο του 1969, μαζί με τους Μιχαέλα Αβέρωφ, Αλέξανδρο Αργυρίου, Θανάση Βαλτινό, Γιώργο Γεραλή, Ιάσονα Δεπούντη, Λιλή Ιακωβίδη, Παντελή Καλιότσο, Νίκο Κάσδαγλη, Φώντα Κονδύλη, Αλάξανδρο Κοτζιά, Μένη Κουμανταρέα, Κωστούλα Μητροπούλου, Ρόδη Ρούφο, Κώστα Ταχτσή, Καίη Τσιτσέλη και Θ.Δ. Φραγκόπουλο, καθώς και με τη συμμετοχή της στη συλλογική έκδοση «Δεκαοκτώ κείμενα» (1970) που επακολούθησε. Πρόκειται για το πρώτο αντιστασιακό βιβλίο, που εκδόθηκε τον Ιούλιο του 1970. Κείμενά του μεταφράστηκαν αμέσως σε άλλες γλώσσες και δημοσιεύθηκαν στον ξένο Τύπο, ενώ κυκλοφόρησε αγγλική έκδοση ολόκληρου του τόμου δύο χρόνια αργότερα.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ